ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

  Παρεξηγημένη έννοια η "λογική". Υπερεκτιμημένη. Πόσα και πόσα δεν θα είχαν γίνει αν πάντα επικρατούσε αυτή, πόσες και πόσες μαγικές στιγμές δεν θα είχαν συμβεί; Από την άλλη, πόσες χαρές, πόσες ήρεμες μέρες θα είχαμε περάσει αν αυτή κέρδιζε το συναίσθημα; Ας είναι, αρκετά με τον ψευτοφιλοσοφικό πρόλογο, το θέμα είναι ότι επικράτησε η λογική στον Πανιώνιο και η προσπάθεια που ξεκίνησε πέρυσι θα συνεχιστεί και φέτος. Στο ίδιο μοτίβο, με την ίδια σοβαρότητα, το ίδιο πάθος, τα ίδια ιδεώδη, το ποδοσφαιρικό τμήμα θα ριχτεί πάλι στα βαθιά με στόχο να μας χαρίσει στιγμές σαν τις περσινές. Υπάρχουν δεδομένα, τα οποία ανέλυσαν εύστοχα τα "Πανιώνια Νέα" σε χθεσινό τους άρθρο.  Η ομάδα συνεχίζει με τον ίδιο κορμό, με την ίδια νοοτροπία, με τους ίδιους ανθρώπους. Ο προπονητής είναι εδώ, παρών και μπροστάρης στην προσπάθεια, όπως και τα μέλη της διοικούσας επιτροπής. Οι παίχτες είναι εδώ, με ερωτηματικό πάντα, καθώς οποιαδήποτε ομάδα αν τα βρει με τον παίχτη, μόνο με τα τροφεία...

  Σιγή εδώ και μέρες στο blog. Και όχι μόνο. Γενικά νηνεμία στον Πανιώνιο, τουλάχιστον σε ότι αφορά τον ποδοσφαιρικό τμήμα. Θερινή ραστώνη όπως χαρακτηρίζεται η συγκεκριμένη κατάσταση, μόνο που τίποτα δεν μας δείχνει ότι θα είναι όντως προσωρινή και θερινή και δε θα μας μείνει και για χειμώνα. Ευτυχώς κάποιοι περισσότερο ΠΑΝΙΩΝΙΟΙ από μένα και από τους περισσότερους (ναι χρησιμοποιώ Πανιωνόμετρα)  συνεχίζουν με μεράκι και ιδρώτα να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους  για να έρθουν καλύτερες μέρες στο Σύλλογο. Από τα πιο απλά, μέχρι τα πιο σύνθετα, ο Ορφέας δείχνει να είναι ένας φάρος αισιοδοξίας μέσα στη μαυρίλα της εποχής. Ο Σύλλογος λοιπόν φαίνεται να λειτουργεί καλά, τα τμήματα το ένα μετά το άλλο παίρνουν μπρος, ταλαιπωρημένα από τις παλινωδίες του κράτους όλης της προηγούμενης χρονιάς, αλλά πάντα με σπίθα στο μάτι για κάτι καλύτερο τη φετινή. Στο ποδοσφαιρικό τμήμα τα πράγματα, one more time, δε φαίνονται και πολύ καλά. Χωρίς λόγο. Να κάνω μια περίληψη γιατί ώρες ώρ...

Στη μέση του καλοκαιριού φτάνουμε αύριο. Ακόμα ένα περίεργο καλοκαίρι που αντί να ασχολούμαστε με μεταγραφές, προετοιμασίες και όλα αυτά τα όμορφα, είμαστε στην αναμονή. Ποια αναμονή θα μου πείτε. Θα σας πω. Είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα προκύψει η ευκαιρία ανόδου στην Β' Εθνική. Ήδη ψιθυρίζεται στη Νέα Σμύρνη και όχι μόνο, είναι και το λογικό εδώ που τα λέμε, κάθε χρόνο κάτι τέτοιο γίνεται στις κατηγορίες αυτές. Παραιτήσεις ομάδων, διαλύσεις, συγχωνεύσεις. Το θέμα είναι εμείς να είμαστε επιφυλακή. Να είμαστε σε θέση εκκίνησης, σαν σπρίντερ που ετοιμάζεται για τα 100 μέτρα. Να είμαστε έτοιμοι να τιναχθούμε μπροστά με ορμή και να μη σταματήσουμε παρά μόνο όταν περάσουμε πρώτοι τη γραμμή τερματισμού.  Να είμαστε έτοιμοι για όλα, κάτι που σημαίνει πως ότι είναι να γίνει σε διοικητικό επίπεδο πρέπει να γίνει άμεσα. Ή τουλάχιστον να υπάρχει έτοιμο, οργανωμένο το όποιο σχέδιο για να μπει άμεσα σε δράση όταν το φέρουν στο προσκήνιο οι εξελίξεις. Κακά τα ψέματ...

  Προσπαθώντας ακόμα σαν άτομα, σαν κοινωνία, σαν Σύλλογος να βάλουμε τις σκέψεις μας σε σειρά μετά την πίκρα της προηγούμενης Τετάρτης, ήρθε νομίζω η ώρα να ανοίξουμε το θέμα που συζητιέται εδώ και καιρό στο μικρόκοσμο μας, το θέμα του Κωνσταντίνου Τσακίρη. Οι συστάσεις περιττές, οι απόψεις πολλές, διαφορετικές και πάντα έντονες.  Ο Τσακίρης εμφανίστηκε στα κοινά του Πανιωνίου δυναμικά σε χρόνια που ακόμα το χρήμα έρρεε άφθονο, η χώρα ζούσε ακόμα σε άλλους ρυθμούς, το ποδόσφαιρο της είχε πετύχει μια απίστευτη επιτυχία πρόσφατα και όλα ήταν αλλιώς. Ο κόσμος του Πανιωνίου ήταν αλλιώς, ήταν διαφορετικός. Η έλευση του, πέρα από την απελευθέρωση από τον Μπέο (ουστ), έφερε πολλά όνειρα, αρκετά από τα οποία πραγματοποιήθηκαν, άλλα έμειναν μισά, άλλα ήταν απλά υπερβολικά. Λάθη Δε θέλω να αναλωθώ πολύ σε αυτό το άρθρο με το τότε... Ήταν χρόνια που τα ζήσαμε όλοι έντονα, περάσαμε όμορφα, νιώσαμε υγιείς. Κάναμε και λάθη. Πολλά. Με βασικότερο ότι ποτέ δεν εκτιμήσαμε ότι με λίγα βήματα πί...

  Εντάξει, δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα όσο τα λένε τα αγαπημένα της γενιάς μας, Διάφανα Κρίνα. Δεν είναι γιατί ο Πανιώνιος δεν πέτυχε την άνοδο αγωνιστικά, ποδοσφαιρικά. Έπαιξε 14 αγώνες, έχασε 2 κρίσιμους και δεν ανέβηκε, τόσο απλά. Δεν πέθανε, δεν εξαφανίστηκε. Φέτος λοιπόν, ήταν μια χρονιά εξιλέωσης, μια χρονιά ποδοσφαίρου, μια χρονιά υγείας, μια χρονιά καθαρού αέρα, μετά από χρόνια μπόχας, βρώμας, δυσωδίας. Μια χρονιά που θα μας μείνει αξέχαστη, θα θυμόμαστε κάθε καρδιοχτύπι, κάθε γκολ, κάθε μικρή η μεγάλη χαρά και φυσικά τη χθεσινή μεγάλη λύπη. Γιατί χθες πικραθήκαμε, αυθεντικά. Έχασε η ομάδα και σφίχτηκε το στομάχι μας, πονέσαμε, ξαγρυπνήσαμε. Αν βρεθεί ένας να μου πει ότι ένιωσε τα ίδια πέρυσι στον υποβιβασμό, οκ μπράβο του, αλλά δε θα βρεθεί. Γιατί πέρυσι ο υποβιβασμός ήταν λύτρωση από τα σιχάματα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε μέχρι να τα δούμε να περιφέρονται και πάλι σαν ύαινες γύρω από το Σύλλογο μας. Ακόμα και η λύπη η χθεσινή όμως ήταν ωραία. Αυθεντική. Πονέσαμε ...

  18/10/2020 Αρκετοί αψηφούν τον ιό και τις απαγορεύσεις του και φτάνουν μέχρι το καγκελάκι. Μούδιασμα, άδειο γήπεδο, άγνωστοι παίχτες. Με μια τρεμάμενη κάμερα να δείχνει τον αγώνα , οι υπόλοιποι από το σπίτι ακούνε τον Γιώργο Καρμίρη και τον Ευάνθη Γκόγκουλη, με δυσκολία στη φωνή, να μιλούν για κάποιον Ξύγκορο, για κάποιον Ζάχι, για κάποιον Μπρέγκου. Δεν περνάνε αρκετά λεπτά και έρχεται η στιγμή που η μπάλα φτάνει στο κεφάλι του Μούντριχα (που τον  λέγαμε ακόμα Μουντρίχα τότε) για το πρώτο γκολ αυτής της ιστορίας. 25/10/2020 Επιστροφή μετά από χρόνια στον Κορυδαλλό. Αίμα κι άμμος. Νίκη. Ξανά. Ωραία είναι εδώ ρε. Ο Δημήτρης Κοροπούλης, τουλάχιστον 10 χρόνια νεότερος απ' ότι μερικούς μήνες μετά, εξηγεί στα παιδιά του , και παιδιά μας, γιατί όλα θα πάνε καλά φέτος. Οι πρώτες ανατριχίλες προμηνούν όλα όσα θα ζήσουμε. 1/11/2021 89'. Πανιώνιος-Χαραυγιακός 1-1.  "Εντάξει, δε γίνεται να κερδίσουν και όλα τα ματς. Μικρά παιδιά είναι." " Άσε που θα διακοπεί το πρωτάθλημα ...

  Αναμενόμενα τα χθεσινά αποτελέσματα. Ίσως θέλαμε κάτι παραπάνω στο σκορ εμείς και μακάρι να μην το χρειαστούμε. Είχαμε τις ευκαιρίες, αλλά από τη στιγμή που η μπάλα δεν μπήκε εύκολα στο πλεχτό για το 2-0, έγιναν βαριά τα πόδια και οι ανάσες και η ομάδα προσπάθησε να κλειδώσει τους 3 πόντους παρά να ρισκάρει κάτι παραπάνω. Η Ραφήνα δεν ήταν κακή χθες, ίσα ίσα, μένει να δούμε αν θα βρει κίνητρο να παρουσιαστεί το ίδιο καλή και στα επόμενα παιχνίδια, κυρίως σε αυτό της επόμενης αγωνιστικής με τον Ηρόδοτο, που μας χρειάζεται. Αυτή τη στιγμή όλοι σημαδεύουν τους 9 βαθμούς. Η Κηφισιά θα έρθει στη Νέα Σμύρνη για να πάρει το τρίποντο και να ξεγνοιάσει μετά το ρεπό της, η Ζάκυνθος στοχεύει σε 3 νίκες μέσα σε μια βδομάδα, έχοντας 2 παιχνίδια στη δυνατή έδρα της, ώστε να φτάσει κι αυτή τους 9 και να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση στην ισοβαθμία, ο Ηρόδοτος πάει κι αυτός για 2 νίκες σε Ραφήνα και εντός με Ζάκυνθο ώστε να χαμογελάσει αυτός στο τέλος. Οι πιθανότητες αυτή τη στιγμή δεν είναι ακριβ...