ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

  Διαβάζοντας το αφιέρωμα για τον Πανιώνιο του μέλλοντος είδα ότι σχεδόν όλοι οι φίλοι που με τίμησαν μεταφέροντας τις σκέψεις τους στις σελίδες αυτού του ιστολογίου, αναφέρονται στα παιδιά. Τα παιδιά που αθλούνται στον Πανιώνιο, τα παιδιά που ουσιαστικά είναι ο κύριος λόγος ύπαρξης ενός αθλητικού Συλλόγου, άρα και του δικού μας. Αυτά τα παιδιά, τα παιδιά της κολύμβησης, τα μπερδεμένα μαθητούδια του στίβου που δεν ξέρουν πιο αγώνισμα να επιλέξουν, τα αστέρια της ενόργανης, οι αθλητές και οι αθλήτριες των ομαδικών αθλημάτων, οι νεαροί σκακιστές μας, τα παιδιά που συμμετείχαν στο εξαιρετικό καλοκαιρινό camp που διοργάνωσε ο Σύλλογος μας, όλα τα παιδιά τέλοσπαντων που περνούν το κατώφλι του Πανιωνίου, είναι ο λόγος που παλεύουμε να κρατήσουμε ζωντανό τον Πανιώνιο. Παλεύουμε; Ίσως υπερβολικό το πρώτο πρόσωπο. Παλεύουν πιο σωστά. Όσοι παλεύουν. Τα μέλη της διοίκησης, οι εθελοντές, οι εργαζόμενοι, οι οπαδοί που ακολουθούν, όσοι συνδράμουν οικονομικά. Όλοι όσοι νιώθουν, για να χρησιμοποιή...

Γράφει ο Ανδρέας Μόγκριτς... Πως φαντάζεσαι τον Πανιωνιο του μέλλοντος και τι προτείνεις γι’ αυτόν;  Άντε τώρα να βάλεις τις σκέψεις μιας ζωής σε ένα κείμενο!  Χωρίς υπερβολές, μια ζωή σκέψεις και συζητήσεις, για το πως ο Πανιώνιος θα μπορούσε να γίνει καλύτερος, κάνουμε.  Από αυτές προέκυψε ο «Ορφέας» - η Συμμετοχική Εθελοντική Κίνηση για τον Πανιώνιο.  Από αυτές δημιουργήθηκε η σύγχρονη εικόνα του Panthers Club 1983.  Από αυτές, ελπίζω, στο μέλλον να μπορούμε να καυχηθούμε πως (με την ενέργεια και το χρόνο που αφιερώνουμε τώρα) αφήσαμε μια κάποια παρακαταθήκη στη νέα γενιά.  Ρωτάει λοιπόν ο/η φίλος/η «Κυανέρυθρη Συσπείρωση» ... πως φαντάζομαι τον Πανιώνιο του μέλλοντος και τι προτείνω γι’ αυτό.  Αυτό φίλε/η μου είναι ερώτηση για διατριβή διδακτορικού, που θα λάτρευα να κάνω για να έρθω μια μέρα να την εφαρμόσω στην αγαπημένη μας ομάδα.  Σε τι να πρωτοαναφερθεί κάποιος;  Είναι τόσο πολυδαίδαλο θέμα και συνάμα ωραία και μεγάλη πρόκληση, να σκ...

Γράφει η "Κυανέρυθρη λύσσα και συνείδηση"....  ...Ή αλλιώς "τραβάω λοιπόν σ' όλα μία κόκκινη γραμμή" για όσους έχουν μουσικά γούστα παρεμφερή με του Αχιλλέα Μπέου, του Γιάννη Μανιάτη και μερικών ακόμα εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας. Μέσα σε όλη αυτή την κατρακύλα των τελευταίων ετών (που κατά βάθος όλοι λίγο πολύ την περιμέναμε) πάει να παγιωθεί μία κατάσταση, ένα μεγάλο πρόβλημα, με όλους αυτούς που ξεχνούν να βάζουν σε όσα σκέφτονται, λένε ή γράφουν τον ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ αστερίσκο. Δεν ζούμε "κανονικές" μέρες, πρέπει να εξαφανιστεί και να χτυπηθεί αυτός ο "άνεμος κανονικότητας" που πάει να απλωθεί πάνω από το "χωριό" μας. Το ότι είμαστε "χωριό" αυτή τη στιγμή δεν σημαίνει ότι αυτό πλέον θα είναι το στάτους μας από δω και πέρα. Πρέπει να το πιστέψουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι ότι η κατάσταση που ζούμε σήμερα είναι προσωρινή και συγκυριακή.   Κάποιοι έχουν πιστέψει και μοιάζουν σίγουροι, όχι μόνο πως θα μείνουμε στη Γ' Εθν...

                                   Γράφει ο Νικήτας Βέλλης... Μετά από αρκετό καιρό μπαίνω στη διαδικασία να γράψω ξανά μετά από αίτημα του αινιγματικού τύπου «Κυανέρυθρη Συσπείρωση». Θέμα του κειμένου, ο Πανιώνιος όπως τον φαντάζομαι στο μέλλον. Μετά από ένα σημαντικό διάστημα διαφορετικής μορφής ενασχόλησης και προσέγγισης με τα θέματα του Συλλόγου έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό το τι θεωρώ δομικές ανάγκες. Σκέφτομαι συχνά ποια θα ήταν η αντιμετώπιση μας σε κομβικά προβλήματα της σύγχρονης ιστορίας, αν είχαμε αντιληφθεί τη δυναμική ενός υγιούς Ερασιτέχνη. Χωρίς να κοιτάζουμε πίσω όμως, ούτε στο κείμενο, ούτε σε σκέψεις προχωράμε.  Ο Ερασιτέχνης είναι το μέλλον. Και δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Ο καθένας μας μπορεί να έχει μια διαφορετική εικόνα στο μυαλό του για έναν σπουδαίο Πανιώνιο. Άλλος να φαντάζεται έναν ακόμη Ρεκόμπα, άλλος να οραματίζεται να τον γεννήσει ο Σύλλογος, άλλος να περι...