ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Μεγάλη πιθανότητα να σας κοιτούν περίεργα οι γύρω σας κάποιες στιγμές σήμερα. Όχι δεν έχετε φορέσει κάποιο ρούχο ανάποδα, όχι δεν ομορφύνατε τόσο: απλά χωρίς να το καταλαβαίνετε σιγοτραγουδάτε όλη μέρα χαμογελαστοί, κουνώντας ρυθμικά το κεφάλι ή και ολόκληρο το σώμα το σύνθημα που μας πήρε τα μυαλά χθες: "Έζησαααααα,    ταξίδια στην Ευρώπη και στα τοπικάαα,   Σμύρνη μουυυυυυ,    παντού σ’ακολουθάμεεεε,    και δεν θ’αλλαξουμεεεε,   παραμιλάμεεεε,   παίρνει η 3 φωτιάαα   και τ' αδέρφια στα ουράνια φωναζουνεεε,    Πανιολέεεε". Η Θύρα 3 ανεβαίνει, μεγαλώνει, δυναμώνει. Στην κατάλληλη στιγμή παίρνει πολύ τα πάνω της και οδηγεί την ομάδα. Μακάρι να γεμίσει περισσότερο στο επόμενο εντός, μακάρι να γεμίζει περισσότερο ολόκληρο το γήπεδο όσο περνάει ο καιρός. Έπεσε το μάτι μου σε μια σχετική συζήτηση και θα συμφωνήσω κι εγώ με άλλους φίλους ότι το κράξιμο σε όσους δεν έρχονται γήπεδο δε βοηθάει. Δε λέει κάτι. Να τους κράξεις αν εμφανιστ...

  Ο Πανιώνιος χθες κέρδισε, όχι εύκολα, όχι άνετα, αλλά κανονικά. Έκανε μια απλή κανονική νίκη από αυτές που γρήγορα ξεχνιούνται, δεν παύουν όμως να μετράνε το ίδιο στο τέλος της χρονιάς. Καλοί ήμασταν χθες, το κέντρο μας είναι πιο δεμένο πλέον σε σχέση με τα παιχνίδια του πρώτου γύρου κάτι που έχει αλλάξει τελείως την εικόνα μας. Αρχικά γιατί η άμυνα μας δέχεται λιγότερη πίεση, η οποία κατά βάση έρχεται από τα πλάγια πλέον και συνήθως η όποια απειλή καθαρίζεται εύκολα από σέντερ μπακ και τέρμα. Ύστερα, στο επιθετικό κομμάτι, κάνουμε περισσότερες προσπάθειες, ξεκινούν για να το πω πιο σωστά περισσότερες προσπάθειες, φαίνεται όμως ότι έχουμε ένα θέμα στο πως θα φτάσουμε στο στόχο. Θέλει δουλειά το συγκεκριμένο κομμάτι. Δεν πατάνε καλά φέτος και παίχτες που βοήθησαν πάρα πολύ πέρυσι όπως ο Σταμάτης και ο Μούντριχας. Χθες πήρε την ευκαιρία του ο Αργυρίου και ουσιαστικά αυτός έφτιαξε το γκολ. Παίχτες σαν τον Αργυρίου είναι σπάνιοι πλέον. Πολύ σπάνιοι. Μασούντ μας θύμισε ο μπαγάσας. Παί...

  Είναι πολλές οι φορές που στη ζωή συνειδητοποιείς ότι επιβάλλεται να χαίρεσαι την κάθε στιγμή, το κάθε δευτερόλεπτο. Στο θυμίζει άλλωστε η ίδια η ζωή πολλές φορές με άσχημο τρόπο, ότι σήμερα είμαστε, αύριο δεν είμαστε.  Με έναν αέρα συγκρατημένη αισιοδοξίας πήγαμε όλοι χθες στο γήπεδο. Λίγο οι μεταγραφές, λίγο η ανακοίνωση της διοικούσας επιτροπής, υπήρξε μια συσπείρωση και ένα ωραίο κλίμα. Το τελικό σκορ μας αποζημίωσε, αν και φυσικά πήγε η ψυχή μας στην κούλουρη. Έτσι πρέπει όμως, τίποτα δε μας χαρίζεται, τίποτα δεν έρχεται εύκολα, όλα έρχονται με κόπο και υπομονή. Καλή η ομάδα, όχι σούπερ, αλλά αρκετά καλή, δημιουργική, πιεστική. Πήρε τους 3 βαθμούς και την Τετάρτη αν πάνε όλα καλά στη Σούδα περιμένει το αποτέλεσμα του Ρουφ με τον Άγιο Νικόλαο, για να κλείσει τον πρώτο γύρο στην κορυφή ή σχεδόν εκεί. Το χαρήκαμε το γκολάκι χθες, πανηγυρίσαμε με την ψυχή μας, το έχω ξαναγράψει και πέρυσι και ισχύει ακόμα: τι όμορφο συναίσθημα να πανηγυρίζεις, να ζεις το ματς, να στενοχωριέ...

Λίγα δευτερόλεπτα μετά την αλλαγή του χρόνου η τηλεόραση έπαιζε ΕΡΤ. Είχε προηγηθεί το εξαιρετικό και αισθησιακό χαμούρεμα του Ρουβά με τον Μπακογιάννη, υπό το άγρυπνο βλέμμα μερικών δεκάδων ματατζήδων που πήραν προαγωγή από το να φυλάνε χριστουγεννιάτικα δένδρα, στο να φυλάνε αυτό το σέξι δίδυμο. Εύγε στα παιδιά. Που λέτε αλλάζει ο χρόνος, βγαίνει ένα παρεάκι στην οθόνη με όργανα και μικρόφωνα και τα σχετικά, με μπροστάρη τον Μαραβέγια, και πάνω εκεί που αναρωτιόμασταν πως γίνεται να μην κολλάνε covid ενώ έχουν μουσική, γιατί ως γνωστόν στην υπόλοιπη επικράτεια όπου παίζει μουσική κολλάει covid, ξεκινούν να τραγουδούν "Ας αρχίσουν οι χοροί" του Σαββόπουλου. Ρίγη συγκίνησης σε όλους μας, με ένα βλέμμα αρχικά, με ένα στόμα και μια φωνή στη συνέχεια αρχίζουμε όλοι να τραγουδάμε πίνουμε κόκκαλο να γίνουμε ρε, να μην ξενερώσουμε ξύλο να σας δώσουμε και τα ρέστα. Βαράμε παλαμάκια στο ρυθμό, χαμογελάμε γιατί η Πανιωνάρα έχει όνομα με λαό και ιστορία και μετά τις φωτιές και τα μαχαι...