ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά σίγουρα πρόκειται για τη μεγαλύτερη νίκη της δεκαετίας. Μέχρι την επόμενη. Ο τρόπος που ήρθε, την κάνει ακόμα πιο μεγάλη. Ο Πανιώνιος δυνατός, επιβλητικός, παθιασμένος, με μάτια να γυαλίζουν. Κυριολεκτικά μια ομάδα-Πάνθηρας. Οι άνδρες του πόλο κάνουν φέτος μια απίστευτη πορεία. Μια πορεία πρωταθλητισμού. Και το καλύτερο της υπόθεσης είναι ότι αυτή η πορεία ήταν προδιαγεγραμμένη. Φάνηκε από το καλοκαίρι ακόμα, όταν άρχισε να χτίζεται αυτή η ομάδα, ότι όχι μόνο θα έχει μια καλή χρονιά, αλλά ότι αυτή η χρονιά θα είναι και το σκαλοπάτι για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα στο μέλλον. Οι άνθρωποι του τμήματος πόλο, έκαναν το one step at a time, πράξη. Δημιούργησαν σιγά σιγά με το πέρασμα των ετών μια ομάδα που όλο και δυνάμωνε, όλο και ανέβαινε στη βαθμολογία, ένα ρόστερ που γινόταν όλο και πιο γεμάτο, πιο ποιοτικό. Στον Πανιώνιο επέλεξαν να κάνουν αυτό που λέει η λογική και για άλλα τμήματα μας, με βάση και την οικονομική δυνατότητα που υπάρχει. Αρχικά έχτισαν...

ΜΕΡΟΣ Α' Σκηνή Ι Ο Ταΰγετος, επιβλητικός και χιονισμένος. Το ημερολόγιο δείχνει ότι απομένουν δέκα μέρες για τα Χριστούγεννα. Η πόλη της Τρίπολης παγωμένη, με το θερμόμετρο να δείχνει μηδέν. Όμορφα όμως στολισμένη. Κίνηση λιγοστή. Στο πέταλο του "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" μια παρέα παιδιών συζητούν για το παιχνίδι που θα ξεκινήσει σε λίγα λεπτά. Αστέρας Τρίπολης - ΟΦΗ. Είναι πέντε άτομα στην παρέα, όλα τους δεν είχαν πάει καν στο δημοτικό όταν ο Αστέρας Τρίπολης ανέβηκε για πρώτη φορά στην Α' Εθνική. Είχαν ενθουσιαστεί τότε και μαζί με τους γονείς τους επισκέπτονταν τακτικά το γήπεδο της αρκαδικής πρωτεύουσας. Αγάπησαν την ομάδα της πόλης τους και προτίμησαν να στηρίζουν αυτή και όχι τους μεγάλους της Αθήνας. Ο πιο παθιασμένος από όλους, ο Κώστας κάθεται σκεπτικός. Όχι αυτή τη φορά δε σκέφτεται κάτι για τον αγώνα, ούτε έχει κάποιο ιδιαίτερο προσωπικό πρόβλημα. Απλά το ήξερε... Το ήξερε ότι δεν πρέπει να πάει γήπεδο σήμερα. Ένιωθε κρυάδες από χθες, η παγωνιά τον έχει τσακ...

  - Αρχικά η μνήμη μου λέει ότι είχαμε αποχή. Στη συνέχεια κατέληξα ότι είναι κεκλεισμένων των θυρών γιατί είχε προηγηθεί η κλωτσοπατινάδα με γαύρο. Ας το διευκρινίσει όποιος θυμάται. - Με Αλέεεεεεν Ραγκουυέεεεεεελ. - Με γίγαντα Ντρόμπνι, πόση σιγουριά μας έδινε αυτός οι άνθρωπος. - Η κούλα στα πολύ καλά της, είχε ήδη πιστολιάσει μια φορά όλη την ανθρωπότητα και ετοιμαζόταν για τη δεύτερη. Με παιχταράδες όμως, ταλέντα και προσωπικότητες, όπως ο Νίκος ο Λυμπερόπουλος. - Ο μύθος (;) της εποχής λέει το καλοκαίρι που ο "Λύμπε" πήγε στην ΑΕΚ, είχε δεχθεί κρούση από τον Αχιλλέα. Το ίδιο είχε ακουστεί εκείνη τη χρονιά και για το Γ.Χ. Γεωργιάδη, τελικά μείναμε με Μπρέσκα και στα @@ μας κιόλας. - Με Χαμντί Σαλίχι ο οποίος πιάνει και το ανάποδο ψαλίδι στο βίντεο. Έναν απίστευτα καλό ποδοσφαιριστή που όμως δεν έπεισε τον Αχιλλέα με αποτέλεσμα να φύγει μετά από 3-4 εμφανίσεις. Είχε αποκτηθεί από μια ομάδα της Αλβανίας στην οποία είχε κάτι σαν 1 γκολ ανά 2 παιχνίδια, μετά από εμάς συνέχισ...

Το τμήμα βόλεϊ ανδρών του Πανιωνίου Γυμναστικού Συλλόγου Σμύρνης, εδώ και αρκετό καιρό τρέχει υπό την αιγίδα του Panthers Club. Όχι, δε μαζεύονται κάθε Τετάρτη μερικές δεκάδες άνθρωποι και αποφασίζουν ποιος είναι καλύτερος διαγώνιος και ποιος καλύτερος λίμπερο. Μερικά παιδιά από τη μήτρα του συνδέσμου, αποφάσισαν να αφιερώσουν χρόνο και ψυχικά αποθέματα για να δημιουργήσουν ένα τμήμα πρότυπο. Για να μην παρεξηγιόμαστε, δεν είναι ούτε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι. Αντίστοιχες προσπάθειες γίνονται και από άλλους εδώ και χρόνια στον Πανιώνιο, μην αρχίσω να αραδιάζω τμήματα και ονόματα στη σειρά, θα ξεχάσω και κανέναν.  Η φιλοσοφία του τμήματος έγινε ξεκάθαρη από την αρχή: βήμα βήμα, one step at a time. Οι άνθρωποι του τμήματος, προσπαθούν και παρέχουν στους αθλητές ότι καλύτερο μπορούν, η μικροκοινωνία του Πανιωνίου και των Πανθήρων, δίνει την οικονομική στήριξη που χρειάζεται, αδερφικά από κοντά και η στήριξη των παιδιών της Crystal Palace. Η δουλειά που γίνεται, δεν απαντάται εύκολ...

Ρώσικη ρουλέτα Σήμερα με λένε όπως με έλεγαν και χθες και προχθές και εδώ και αρκετά χρόνια. Επίσης σήμερα είμαι Πανιώνιος, όπως ήμουν και χθες και προχθές και αρκετά χρόνια. Δε με λένε Άλκη και δεν είμαι Άρης. Και ξέρετε ποια άλλη διαφορά έχω με τον Άλκη που ήταν Άρης; Ότι ο Άλκης "ήταν" και εγώ "είμαι" ακόμα.  Ζω, αναπνέω, περπατάω, μιλάω, νιώθω. Ενώ ο Άλκης όχι. Ο Άλκης είναι νεκρός χωρίς αιτία. Όχι γιατί ήταν Άρης. Ο Άλκης είναι νεκρός γιατί ολόκληρη η κοινωνία μας έχει φτάσει στο σημείο να μπορεί να συγκριθεί με τη ρώσικη ρουλέτα: κάθε μέρα που ανοίγεις την πόρτα του σπιτιού σου και βγαίνεις έξω, είναι υπαρκτή κάπου κάπως μια πιθανότητα να μη γυρίσεις πίσω. Για την ακρίβεια ακόμα κι αν μείνεις μες το σπίτι, υπάρχει μια πιθανότητα να μη βγάλεις τη μέρα. Ειδικά αν είσαι γυναίκα τώρα τελευταία. Σκοτεινά βλέμματα   Είναι εύκολο και απλουστευτικό να βγάλεις τι συμπέρασμα ότι "τον σκότωσε γιατί ήταν Άρης". Αλλά δεν είναι έτσι. Τον σκότωσε γιατί έγινε δολοφό...