Εμμονικά νικητές
Ναι, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Υπάρχει η μάχη στη Μύκονο, υπάρχει η έφεση της Ηλιούπολης, υπάρχουν τα μπαράζ. Αλλά δε γίνεται να μην πανηγυρίσουμε με όλη μας την ψυχή τη χθεσινή νίκη. Τη χθεσινή εμφάνιση, το πάθος ,την αυταπάρνηση, την υγεία και την υπεροχή που βγάζει το σύνολο του Κοροπούλη. Η ομάδα χθες μπήκε σαν σε replay από το Μοσχάτο. Με τρελό ρυθμό, πολύ πίεση, γρήγορο passing και κυρίως με σπίθα στο μάτι. Φάνηκε από το πρώτο δευτερόλεπτο ότι δεν θα σταματήσουν αν δε βάλουν γκολ. Το έβαλε νωρίς ο Νίνο, μας ηρέμησε, όλα έγιναν πιο εύκολα, πιο όμορφα. Άλλα χρόνια ίσως αγχωνόμασταν, ίσως δεν ξέραμε πως να το διαχειριστούμε. Χθες όμως, με το που έγινε το 1-0 δε νομίζω ότι υπήρχε κάποιος που έβλεπε διαφορετικό αποτέλεσμα από μια νίκη με 2-0, 3-0, 4-0. Η ομάδα είναι καλύτερη και το δείχνει. Το νιώθουν όλοι. Πρώτα απ' όλα ο αντίπαλος. Αλλά κι εμείς, το καταλαβαίνουμε, βγαίνει προς τα έξω. Σίγουρα οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να γίνει η στραβή. Αλλά ο τρόπος παιχνιδιού ελαχιστοποιεί τ...