Αλλεργία στους Πάνθηρες

 

Άσχημο πράγμα η αλλεργία. Δεν ξέρω πόσοι από εσάς ταλαιπωρείστε την άνοιξη κυρίως, από αυτό το συνάχι, τα δακρυσμένα μάτια, το ασταμάτητο φτάρνισμα (ή φτέρνισμα, υπάρχει διχογνωμία), την εσωτερική φαγούρα που σε κάνει να θες να βγάλεις το δέρμα σου. Καταλαβαίνετε τι εννοώ. Ακόμα και να μην τα έχετε νιώσει σίγουρα έχετε κάποιο φίλο που βασανίζεται από αυτά.

Ή σίγουρα έχετε ακούσει το πιο επικίνδυνο αλλεργικό σοκ , που μπορεί να σε στείλει μέχρι και στα θυμαράκια. 

Το να μη συμπαθείς τους Πάνθηρες κακό δεν είναι. Ζωντανός οργανισμός είναι το Club , παραγωγικός οργανισμός και όχι στάσιμος: παράγει ιδέες, πράξεις, συναισθήματα. Οτιδήποτε παραγωγικό, μπαίνει στη διαδικασία κρίσης. Αν κρίνεις ότι αυτά που παράγει το Club δεν είναι σύμφωνα με τα πιστεύω σου, με τις αρχές σου, με το γούστο σου, καλά κάνεις και δεν το γουστάρεις.

Από αυτό, μέχρι το να περιμένεις πότε θα σου δοθεί η παραμικρή αφορμή, για να στάξεις δηλητήριο, να ξεράσεις χολή και κόμπλεξ, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Κι εδώ έρχεται η αλλεργία που γράφω στην αρχή. Τα συμπτώματα που παρουσιάζετε κάποιοι όταν ακούτε ότι οι Πάνθηρες έκαναν το ένα ή το άλλο, δε διαφέρουν από αυτά της αλλεργίας. Πονάτε μέσα σας, τρώγεστε με το δέρμα σας. Σε ακραίες περιπτώσεις λειτουργείτε σαν να έχετε υποστεί αλλεργικό σοκ.

Όπως τις μέρες που προηγήθηκαν μετά την ανακοίνωση της τιμωρίας των 4ων αγωνιστικών και του χρηματικού ποσού, για τα γεγονότα με την Ηλιούπολη. Ξεκινήσατε ένα απίστευτο παραλήρημα, χωρίς αρχή μέση και τέλος. Το συμπέρασμα του παραληρήματος: πόσο ακόμα θα καταστρέφουν το Σύλλογο οι Πάνθηρες;

Δεν μπορώ να ξέρω την αντίληψη των γεγονότων και την ενημέρωση που έχει ο καθένας σας ξεχωριστά. Νομίζω όμως ότι όλοι έχετε καταλάβει ότι αν δεν υπήρχαν οι Πάνθηρες το καλοκαίρι, Πανιώνιος δεν θα υπήρχε σήμερα. Τουλάχιστον με τη μορφή που τον ξέρουμε ,που τον βλέπουμε και τον θαυμάζουμε. Μπορεί να υπήρχε Πανιώνιος Ασπροπύργου, ή Πανιώνιος στο Γ' τοπικό. Πανιώνιος όμως έτοιμος για επάνοδο, χωρίς χρέη, με καθαρούς ανθρώπους στο τιμόνι, δεν θα υπήρχε. Εγώ σαν μη οργανωμένος, αλλά ενεργός οπαδός του Πανιωνίου, αυτό κατάλαβα πάντως.

Κρέμεστε από μια ασήμαντη τιμωρία (έτσι κι αλλιώς χωρίς κόσμο θα γινόντουσαν οι αγώνες μπαράζ), και κουνάτε το δάχτυλο σε ποιους; Σε αυτούς που αμύνθηκαν για να σώσουν το τομάρι σας ακόμα μια φορά;

Που όταν ο αγαπημένος σας Αχιλλέας ξαμόλησε τους γαύρους στα επίσημα και σας ποδοπάτησαν κανονικά, φωνάζατε που είναι οι Πάνθηρες και περιμένατε τους απέναντι να έρθουν να σας σώσουν;

Όπως τόσες και τόσες φορές , μην τις απαριθμώ τώρα μια μια, σας θύμισα την πιο χαρακτηριστική.

Η πηγή του κόμπλεξ σας δεν είναι η πεποίθηση σας ότι οι Πάνθηρες έχουν κάνει κακό στον Πανιώνιο. Αυτό ξέρετε ότι δεν ισχύει. Λάθη έχουν κάνει, αλλά το γνωρίζετε κι εσείς πως για την κατρακύλα του Πανιωνίου είναι οι τελευταίοι που φέρουν την παραμικρή ευθύνη.

Ούτε έκλεψαν από τα ταμεία , ούτε έστησαν παραμάγαζα, ούτε πουλήθηκαν στον εχθρό. Ούτε μπλόκαραν το νέο γήπεδο για να μη χάσουν την πρωτοκαθεδρία και τα μαγαζάκια τους...

Η πηγή της αλλεργίας σας είναι ότι εσείς δεν καταφέρατε ποτέ να προσφέρετε στο Σύλλογο, ούτε το ένα χιλιοστό από αυτά που πρόσφεραν αυτοί. Μπορεί να μπαινοβγαίνετε δεκαετίες στο γήπεδο, να είστε γενικά στα μέσα και στα έξω, αλλά στην ουσία δεν έχετε προσφέρει τίποτα. Μηδέν. Πέρα από κανένα ακριβό διαρκείας. Αυτοί είστε. Μια ζωή εκεί αλλά ταυτόχρονα απόντες.

Σοβαρή κριτική δεν μπορέσατε να αρθρώσετε ποτέ. 

Σας δίνω το ελαφρυντικό της φοβίας για το καθετί νέο και της δουλικότητας. Γιατί είστε και συντηρητικοί και δούλοι. Ο ιδανικός Πανιώνιος για εσάς θα ήταν ο Πανιώνιος του Μαρινάκη, του Γιαννακόπουλου, τους ενός ανδρός. Ένας άρχων, ένα πορτοφόλι και όλοι προσοχή μπροστά του. Δεν μπορέσατε να το έχετε ποτέ ακριβώς αυτό. Κι όταν φτάνατε κοντά στο να γίνει κάτι τέτοιο η πηγαία σας ροπή προς το φαγοπότι και την διαπλοκή, έδιωχνε τους "επενδυτές". Ικανοποιήσατε τη δουλικότητα σας αυτή μόνο με "ηγέτες" σαν τον Μπέο και το Ζαμάνη. 

Είναι άσχημο να κάθομαι να γράφω τέτοια πράγματα ώρες πριν από ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι. Έπρεπε όλοι να είμαστε στην τελευταία προπόνηση να εμψυχώνουμε την ομάδα και τώρα κάθομαι κι ασχολούμαι μαζί σας. Δεν το αξίζετε.

Κάποιοι θα πείτε και το γιατί λέω τη σελίδα "Συσπείρωση" , ενώ το συγκεκριμένο άρθρο είναι διχαστικό; Μα δεν είναι. Ενωτικό και συσπειρωτικό είναι , αλλά για αυτούς τους Πανιώνιους που σας έχουν σιχαθεί. Για την πραγματική πλειοψηφία , που σιχάθηκε τη δηθενιά σας , τον ξερολισμό σας , τα μεγάλα κούφια λόγια σας και τα "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;"

Καλή τύχη στην ομάδα αύριο. Θα κερδίσουμε.