ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

 Τα σαράντα είναι μια τρομερή ηλικία. Επειδή είναι η ηλικία που γινόμαστε αυτό που είμαστε. Charles Péguy, 1873-1914, Γάλλος ποιητής και συγγραφέας Ούτε καν σαράντα. Τριάντα οχτώ στα τριάντα εννιά. Μια παρέα, ένας πυρήνας, μια φλόγα που άναψε... Οι πρώτοι στρατολόγησαν τους επόμενους. Χρόνια άγριας ομορφιάς. Οι επόμενοι προχώρησαν. Ήρθαν οι πιο νέοι. Και μετά οι πιο νέοι. Κάποτε στην 3 είχαμε τους παλιούς και τους νέους.  Ευκολάκι, ξεκάθαρα πράγματα.  Μετά οι παλιοί γίναν πιο παλιοί, οι νέοι πάλιωσαν , οι πιο νέοι μπήκαν μπροστά. Χαμός. Πέρασαν τα χρόνια, πολλές οι γενιές. Φτάσαμε στο from father to son και πάμε για εγγόνια σιγά σιγά.  Ζωή να 'χουμε! Ζωντανός οργανισμός οι Πάνθηρες. Εξελισσόμενος... Κόσμος περνάει, χάνεται, μένει. Φτάνοντας στα 40 του αυτός ο οργανισμός, πιο ώριμος, πιο γοητευτικός, πιο μετρημένος από ποτέ, δίνει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του. Μια μάχη διαφορετική από τις μάχες των δρόμων και των γηπέδων. Τη μάχη για την αναγέννηση του Πανιωνίου. Τ...

  Κάθε φορά που ασχολούμαι με το θέμα ελπίζω να είναι η τελευταία, αλλά δεν... Ας ελπίσουμε να είναι όντως αυτή η τελευταία αφού ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ. Πάμε σε σημεία όλη την συνέντευξη γιατί αν αρχίσω να γράφω πολλές αράδες από μόνος μου θα τελειώσουμε μεθαύριο αυτό το κείμενο. Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης λέγονται πράγματα γνωστά, χωρίς μεγάλη σημασία όμως για το παρόν και το μέλλον. Μας λέει ο Κωνσταντίνος την άποψη του ότι μόνο με αλλαγή ΑΦΜ υπάρχει μέλλον κατά την άποψη του, δε διαφωνεί κανένας νομίζω ΑΝ ΒΡΕΘΕΙ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ προσθέτω εγώ, που θα διασφαλίζει ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Η μόνη περίπτωση που μοιάζει με τη δική μας, ξαναλέω μοιάζει δεν είναι ίδια καθώς μιλάμε για άλλα ποσά, είναι αυτή του Ηρακλή. Ότι λέγεται για Άρη, ΟΦΗ, ακόμα και Χαλκηδόνα που θυμήθηκε ο Τσακίρης αφορά εντελώς άλλες καταστάσεις, που ούτε για αυτές βέβαια δίνει πειστικές απαντήσεις, αλλά ας υποθέσουμε ότι δεν έχει το περιθώριο στα πλαίσια μιας συνέντευξης να αναλύσει τέτοια θέμ...

Χθες η διοικούσα επιτροπή του ποδοσφαίρου έβγαλε μια ανακοίνωση για να σβήσει τη φωτιά που ξεκίνησε, που αλλού, στα social media και αφορά ένα άρθρο του κανονισμού της ΕΠΟ που σύμφωνα με τους φίλους Πανιώνιους και μέλη του Συλλόγου που το ανέδειξαν, ακόμα κι αν βγούμε πρώτοι φέτος, μας απαγορεύει την άνοδο. Δε γνωρίζω αναλυτικά το θέμα, από ανθρώπους που ασχολούνται πιο τακτικά με τέτοια ζητήματα πληροφορήθηκα κι εγώ, όπως και άλλοι, ότι δε συντρέχει κάποιος λόγος ανησυχίας. Βέβαια το θέμα, πέρα από το μπάχαλα που δημιούργησε ακόμα μια φορά στην κυανέρυθρη αρένα του facebook, που δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ που τα λέμε, δημιούργησε μια μικρή αναστάτωση εντός της ομάδας. Άσχημο πράγμα να αποπροσανατολίζονται νεαροί παίχτες, πολλοί από τους οποίους θα μπορούσαν άνετα να έχουν φύγει εδώ και μια βδομάδα και όμως έμειναν όλοι πλην ενός, που με την ευκαιρία να του ευχηθώ να είναι καλά, υγιής και δυνατός και κάποια στιγμή να ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας. Τελειώνει το θέμα εδώ, εννοείται δ...

Γ' Εθνική Χθες ήταν μια ακόμα δύσκολη μέρα. Δύσκολη όπως και οι όλες εδώ και καιρό. Από τότε που τα αρπακτικά παράτησαν ετοιμοθάνατο το κουφάρι του Συλλόγου μας. Από τότε που λίγοι Πανιώνιοι, με ότι δύναμη είχαν, καθένας από το πόστο του, από το μετερίζι του όπως μ' αρέσει να λέω, βγήκαν μπροστά για να σώσουν την κατάσταση. Τι δεδομένα είχαμε τότε; Μια ομάδα που έπαιζε στη Δ' Εθνική, με απαγόρευση ανόδου για μια χρονιά, μια ομάδα δηλαδή που στην καλύτερη θα χρειαζόταν 5 χρόνια για επαναφορά στην Α' Εθνική. Ξεκίνησε μια πολύ περίεργη χρονιά, κύλησε διαφορετικά απ' ότι περίμενε ο περισσότερος κόσμος και αυτή η ομάδα έφτασε ένα βήμα πριν την άνοδο στη Γ΄ Εθνική, που αυτόματα θα σήμαινε συμμετοχή στη Β' λόγω αναδιάρθρωσης.  Αυτό τελικά από χθες και επίσημα δε θα συμβεί, λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Για κανένα άλλο λόγο. Τα χρήματα που απαιτούνται για μια τέτοια εξέλιξη δεν υπάρχουν, δεν εμφανίστηκε κανείς να τα βάλει, οπότε η υποχρεωτική επιλογή είναι η συμμετοχ...

131 χρόνια. Σχεδόν 48000 ανατολές Ηλίου. Στη Σμύρνη, στην πιο όμορφη από τις όμορφες, στην πιο λαμπρή από τις λαμπρές, στην πιο ξεχωριστή από τις ξεχωριστές. Στις γειτονιές, στους δρόμους, στους καφενέδες, στα σχολεία, στις πλατείες της. Εκεί που πρωτοακούστηκε το όνομα σου.  Εκεί που οι πρώτοι νέοι και νέες σου άφησαν τις πρώτες σταγόνες ιδρώτα στο χώμα, φορώντας το σήμα σου και τα χρώματα σου. Εκεί που ο θάνατος σε άρπαξε από το λαιμό, αλλά του ξέφυγες. Εκεί που οι φλόγες έγλυψαν το πρόσωπό σου αφήνοντας σου ανεξίτηλα σημάδια, αλλά γλίτωσες. Προχώρησες. Μπήκες σε ένα πλοίο γεμάτος αίματα, εγκαύματα, πόνο, δάκρυα, μνήμες. Νόμισες στιγμιαία ότι όλα τέλειωσαν. Έφτασες ξανά στην στεριά. Νόμισες ότι σώθηκες. Ότι όλα θα πάνε καλά. Σε λίγο καιρό ίσως είσαι πάλι πίσω, εκεί... Αυτά που συνάντησες σε πόνεσαν περισσότερο. Λόγια και πράξεις. Ας είναι... Είσαι πολύ μεγάλος για να ασχοληθείς με μικρούς ανθρώπους. Νέα γη... Νέο ξεκίνημα... Άγριες εποχές...  Οι μεγάλοι και τρανοί αυτού του ...

Πολλές και ζόρικες οι εξελίξεις στον ποδοσφαιρικό Πανιώνιο μας το τελευταίο διάστημα. Δύσκολες καταστάσεις, αγχωτικές, για μαύρες μέρες μιλούν οι περισσότεροι. Βέβαια το πόσο μαύρη είναι μια περίοδος είναι πάντα συγκριτικό. Ειδικά για ένα Σύλλογο που έχει περάσει από φωτιά και λεπίδι. Αλλά ας μην το πάμε τόσο πίσω. Μαύρη περίοδος για τον ποδοσφαιρικό Πανιώνιο ήταν αυτή που χάνονταν δελτία σε μια νύχτα, αυτή που ο κόσμος έκανε έρανο για τα βασικά των παιχτών, αυτή που οι οπαδοί του έκρυβαν το κασκόλ για να μπουν στο γήπεδο στα παιχνίδια με το ΠΟΚ και πιο πρόσφατα αυτή που οι παίχτες φορούσαν την ερυθρόλευκη φανέλα της κανονικής τους ομάδας κάτω από τη φανέλα με το σήμα μας, για να μπουν να παίξουν. Αυτές ναι ήταν μαύρες μέρες. Οι τωρινές είναι σίγουρα πολύ δύσκολες. Υπερβολικά δύσκολες για να τις αντέξουν όλοι. Σε συζητήσεις το καταλαβαίνεις. Χάνουμε την υπομονή μας, μιλάμε δυνατά, λέμε και καμιά ασυναρτησία και πως αλλιώς να γίνει, αφού έχουμε χάσει το μυαλό μας. Επειδή είναι πολλές κα...

  Τις τελευταίες μέρες γίνεται μεγάλος ντόρος στην κυανέρυθρη κοινωνία μας για τα χρέη προς φυσικά πρόσωπα που μοιάζουν ατέλειωτα. Κυρίως ποδοσφαιριστές, αλλά και προπονητές, γυμναστές, φροντιστές, εργαζόμενοι στην ΠΑΕ, όλοι στη μπούκα του μεγάλου κανονιού που βάρεσαν οι απατεώνες. Γίνεται κουβέντα κυρίως γιατί περιμένουμε σαν Πανιώνιος από αυτούς τους ανθρώπους να χαρίσουν ουσιαστικά τα δεδουλευμένα τους, ή ένα μεγάλο τους μέρος, ή να δεχτούν έστω ένα συνδυασμό μείωσης του χρέους και αποπληρωμής του σε πολλές δόσεις. Να ξεκαθαρίσουμε μερικά πραγματάκια που δε νομίζω κανένας σώφρων άνθρωπος να διαφωνεί: ο κάθε εργαζόμενος δικαιούται να λάβει το σύνολο των χρημάτων για τα οποία εργάστηκε, δε φέρει καμία ευθύνη αν ο εργοδότης του έταξε λαγούς με πετραχήλια, από τη στιγμή που οι λαγοί και τα πετραχήλια υπάρχουν σε συμβόλαιο. Αυτό είναι το νόμιμο και το θεωρητικό. Πάμε τώρα στο πρακτικό κομμάτι, τι δηλαδή συμβαίνει εδώ και... αιώνες στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σε αυτόν τον υπέροχο χώρο λο...