ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

  Χθες έψαξα και διάβασα το κείμενο που είχα γράψει όταν έφυγε ο Δημήτρης ο Κοροπούλης πέρυσι. Όπως και τότε έτσι και τώρα τα δεδομένα είναι πάνω κάτω τα ίδια. Η ομάδα έχει μείνει πίσω, όπως και τότε, η ομάδα παίζει προβληματικά, όπως και τότε, η ομάδα χάνει βαθμούς από ομάδες που είναι στη ζώνη του υποβιβασμού, όπως και τότε. Όταν έγραψα αυτό το κείμενο είχα φάει κράξιμο ότι και καλά είναι προπωπολατρικό και χίλια δυο άλλα. Τέλοσπαντων, δεν έχει νόημα αυτή η συζήτηση τώρα. Πάντως, όπως και τότε, έτσι και τώρα θεωρώ ότι ο Πανιώνιος, σαν ποδοσφαιρικό τμήμα έχει άλλα θέματα που δεν του επιτρέπουν να πετύχει τους στόχους του, οι προπονητές είναι κάτι που δεν επηρεάζει τόσο όσο νομίζουμε. Το βασικότερο είναι το να απαντήσουμε εμείς οι ίδιοι στο τι Πανιώνιο θέλουμε, αλλά ούτε αυτό είναι της παρούσης, αυτά μετά το τέλος της χρονιάς. Μακάρι να κάνω λάθος και μόλις έρθει στην ομάδα αυτός που είναι να έρθει, να δούμε ριζικές αλλαγές, να δούμε άλλη ψυχολογία, άλλη προσήλωση. Αλλά δε δίνω πο...

  Πέρασε ακόμα μια δύσκολη εβδομάδα. Έκλεισε με ένα μικρό χαμόγελο, αλλά τα πράγματα σίγουρα δεν είναι όπως θα τα θέλαμε. Στο ποδόσφαιρο δεν είμαστε στην κορυφή κι αν το χθεσινό 4-1 απέναντι σε μια καλή ομάδα μας κάνει να αισιοδοξούμε, η εμφάνιση της ομάδας στον παιχνίδι της Πέμπτης και η απώλεια για μεγάλο χρονικό διάστημα του Γιώργου Στούπη μας στενοχωρεί και μας προβληματίζει. Ο Στούπης ήταν μέχρι χθες το βαρόμετρο, ο καλύτερος μας παίχτης. Αυτός που έδινε το κάτι παραπάνω σε κυκλοφορία, μακρινή μπαλιά, πίεση ψηλά στον αντίπαλο, επιστροφή στην άμυνα όποτε χρειαζόταν. Ολοκληρωμένος παίχτης. Από σήμερα πρέπει ο προπονητής και η ομάδα να βρουν τρόπο να αντικαταστήσουν αυτό το μεγάλο κενό.  Αρχικά πρέπει δύο παίχτες, ο Γροντής και ο Μπρέγκου να παίζουν μόνιμα τουλάχιστον για 8 με άριστα το 10. Δεν έχουν πλέον δικαίωμα κακής εμφάνισης, ειδικά στα εκτός έδρας παιχνίδια. Από εκεί και πέρα οι παίχτες που μπορούν να αγωνιστούν στον άξονα πρέπει να ανταποκριθούν. Δεν ξέρω τι θα επιλέ...

  Παγωνιά παντού όμως. Όχι μόνο μετεωρολογικά. Κυρίως παγωνιά στις κυανέρυθρες ψυχές που άλλη μια χρονιά βασανίζονται και πόσο να αντέξουν ακόμα. Ένα κακό σαββατοκύριακο έφυγε και μακάρι να μην ξανάρθει τέτοιο φέτος. Αν και δυστυχώς, με κακό αποτέλεσμα την Πέμπτη φοβάμαι πως θα χαθεί γενικά το νόημα των σαββατοκύριακων μέχρι το τέλος της χρονιάς. Οκ, ξέρω. Θα έχουμε ένα γύρο ακόμα, βαθμολογικά δεν έχει κριθεί τίποτα και πάει λέγοντας. Όντως έτσι είναι, μάλλον έτσι θα είναι πιο σωστά, αλλά στην πράξη όλοι όσοι ακολουθούμε την ομάδα όλα τα χρόνια ξέρουμε πως λειτουργεί η ψυχοσύνθεση τόσο της ομάδας, όσο και του κόσμου και ξέρουμε ότι αν γίνει στραβή την Πέμπτη πάμε για καταστάσεις Βιετνάμ. Σε αυτό έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο η εικόνα της ομάδας προχθές. Όχι το αποτέλεσμα, η εικόνα. Από το στήσιμο, την επιλογή της ενδεκάδας, τον τρόπο παιχνιδιού, την έλλειψη στοιχειώδους τακτικής, ή για να το πούμε αλλιώς, την αδυναμία του προπονητή να περάσει στην ομάδα το τι θέλει από αυτήν ή το αν...

 Το γεγονός ότι όλος ο Σύλλογος κρέμεται από το ποδόσφαιρο όπως είναι λογικό, με έχει κάνει να μην μπορώ εύκολα να γράψω για άλλα θέματα, που κατά τη γνώμη μου έχουν μεγάλη σημασία για τον παρόν και κυρίως το μέλλον του Πανιωνίου. Ένα από αυτά είναι η σχέση που έχει, ή μάλλον η σχέση που πρέπει να έχει κατά τη γνώμη μου ο Πανιώνιος σαν οργανισμός και σαν κοινωνία ανθρώπων, με τη Νέα Σμύρνη, την πόλη του. Τη Νέα Σμύρνη του σήμερα, του 2023, όχι του 1950, ούτε του 1970.  Η Νέα Σμύρνη του σήμερα είναι αυτό που είναι. Ένα προάστειο της πρωτεύουσας, μια πολεοδομική συνέχεια, ένα κομμάτι μιας αχανούς τσιμεντούπολης. Όσο δεμένοι συναισθηματικά και να είμαστε με τον τόπο μας, πρέπει να το δεχθούμε. Έτσι λοιπόν, ως αποτέλεσμα συνεχών αλλαγών εδώ και δεκαετίες, έχουν χαθεί σε μεγάλο βαθμό τα στοιχεία που έκαναν τη Νέα Σμύρνη μια πόλη ξεχωριστή, αυτόφωτη, διαφορετική. Δεν έχουν χαθεί απόλυτα, αλλά σε μεγάλο, τεράστιο βαθμό. Μάλιστα, η ροή των εξελίξεων, η τάση αν θέλετε να το πούμε διαφο...

  Έχουν περάσει σχεδόν δέκα μήνες από εκείνη την ανακοίνωση. Όπως και τώρα, έτσι και τότε, όλα τα φώτα στον μικρόκοσμο μας ήταν επάνω στο ποδόσφαιρο. Είχαμε χάσει την ευκαιρία για άνοδο ουσιαστικά μετά το ματς στο Ρουφ, ήμασταν σε μια δίνη ακόμα μια φορά. Το τμήμα βόλεϊ ανδρών εκείνες τις μέρες βίωνε τον υποβιβασμό. Μια χρονιά που ξεκίνησε με όνειρα, πάθος, τρέλα, δίψα δεν πήγε όπως όλοι περιμέναμε. Το χρήμα μίλησε, οι αντίπαλοι ήταν ισχυροί οικονομικά, έκαναν τις απαραίτητες κινήσεις που τους εξασφάλισαν την παραμονή. Στις 25 Μαρτίου, η διοικούσα επιτροπή του τμήματος έβγαλε την ανακοίνωση για την οποία μιλάω στην αρχή του κειμένου. Μια ανακοίνωση που δείχνει το ήθος, τον τρόπο σκέψης και την Πανιώνια ψυχή των συντακτών της. "Ένα βήμα τη φορά", ήταν το μότο του τμήματος. Ο υποβιβασμός σίγουρα ήταν ένα πισωγύρισμα, αλλά στην ουσία των πραγμάτων αυτό το μότο δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ. Το τμήμα οργανώθηκε καλύτερα, η συμμετοχή στην οικονομική ενίσχυση αυξήθηκε, ο επαγγελματισμός ...

Δυναμικά Με τέρμα τα γκάζια μπήκαν τα τμήματα του Πανιωνίου Γ.Σ. Σμύρνης στο 2023. Με εξαίρεση τα κορίτσια του βόλεϊ που δεν τα κατάφεραν στην Καλαμάτα όλα τα υπόλοιπα τμήματα έφεραν νίκες και μάλιστα άνετες. Ας πάει έτσι όλη η χρονιά, δε θέλουμε πολλά δράματα, είμαστε χορτάτοι. Δε θα πάει έτσι βέβαια. Για να ξεκινήσω όμως λίγο με παράπονο, το μόνο που με απογοήτευσε αυτό το ΣΚ που μας πέρασε ήταν για ακόμα μια φορά η προσέλευση του κόσμου. Δε μιλάω τόσο για το Γύθειο, εντάξει μακριά είναι, μετά από γιορτές, άλλος τώρα γύρισε από διακοπές, άλλος άφραγκος, άλλος έτσι, άλλος αλλιώς, ήταν και το ματσάκι από αυτά που θεωρούνται βατά, οκ αναμενόμενο το να μη γίνει η ίδια κινητοποίηση που έγινε στο Κρανίδι ή στο Άργος, ή που λογικά θα γίνει στη Μεσσηνία σε δυο βδομάδες. Αλλά το να παίζουν εντός έδρας δύο αήττητα τμήματα και στην μεν πρώτη περίπτωση, αυτή του μπάσκετ, το κλειστό να μη γεμίζει ασφυκτικά, στη δε άλλη του βόλεϊ να είναι σχεδόν άδειο, είναι πρόβλημα.  Αυτοπεποίθηση Η ομάδα πο...