Παγωνιά

 

Παγωνιά παντού όμως. Όχι μόνο μετεωρολογικά. Κυρίως παγωνιά στις κυανέρυθρες ψυχές που άλλη μια χρονιά βασανίζονται και πόσο να αντέξουν ακόμα. Ένα κακό σαββατοκύριακο έφυγε και μακάρι να μην ξανάρθει τέτοιο φέτος. Αν και δυστυχώς, με κακό αποτέλεσμα την Πέμπτη φοβάμαι πως θα χαθεί γενικά το νόημα των σαββατοκύριακων μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Οκ, ξέρω. Θα έχουμε ένα γύρο ακόμα, βαθμολογικά δεν έχει κριθεί τίποτα και πάει λέγοντας. Όντως έτσι είναι, μάλλον έτσι θα είναι πιο σωστά, αλλά στην πράξη όλοι όσοι ακολουθούμε την ομάδα όλα τα χρόνια ξέρουμε πως λειτουργεί η ψυχοσύνθεση τόσο της ομάδας, όσο και του κόσμου και ξέρουμε ότι αν γίνει στραβή την Πέμπτη πάμε για καταστάσεις Βιετνάμ.

Σε αυτό έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο η εικόνα της ομάδας προχθές. Όχι το αποτέλεσμα, η εικόνα. Από το στήσιμο, την επιλογή της ενδεκάδας, τον τρόπο παιχνιδιού, την έλλειψη στοιχειώδους τακτικής, ή για να το πούμε αλλιώς, την αδυναμία του προπονητή να περάσει στην ομάδα το τι θέλει από αυτήν ή το αντίστροφο. Και φυσικά την έλλειψη του "καλού" ποδοσφαιρικού τσαμπουκά.

Η συνολική εικόνα ήταν απαράδεκτη και δεν αμβλύνουν τις εντυπώσεις δεδομένα όπως ότι κανένας δεν θα περάσει από εκεί, ούτε τα σκηνικά που γίναν άλλη μια φορά με επόπτες κλπ Τα ξέρεις αυτά τα δεδομένα πριν πας εκεί και πας αποφασισμένος για το κάτι παραπάνω. Να δώσεις το κάτι παραπάνω που χρειάζεται σε 7-8 παιχνίδια της χρονιάς που θα σου δώσουν την άνοδο.

Πας εκεί, κερδίζεις και τους κόβεις τα πόδια. Αν δεν κερδίσεις, τουλάχιστον δείξε κάτι. Κάτι ρε παιδί μου! Κάνε δυο σουτ της προκοπής, κάνε επιτέλους κάτι από ένα στημένο, που το Πυλί πήγε να σου πάρει το ματς μόνο με τα κόρνερ και τα φάουλ, κάτι να δούμε. Να τα βάλουμε με τη γκίνια μας και το κακό το μάτι. Τώρα με ποιον να τα βάλουμε; Δε μένουν και πολλοί.

Όπως λέω πιο πάνω είναι λίγα τα παιχνίδια της χρονιάς που πρέπει να δώσεις το κάτι παραπάνω. Είναι λίγα τα παιχνίδια, να το πως αλλιώς, στα οποία πρέπει να δικαιολογήσεις τα χρήματα που παίρνεις. Είτε λέγεσαι Γροντής, είτε Κούστας κ.ο.κ. Όπως επίσης πρόσφερε το κάτι παραπάνω κι εσύ που έχεις προσληφθεί από την ομάδα για να βοηθήσεις στο τρόπο λειτουργίας της, στην προστασία της, στη συγκέντρωση της. Όλοι αγαπημένοι είμαστε και μια οικογένεια και όλα καλά, αλλά δε νομίζω να υπάρχει οικογένεια στον πλανήτη που κάποια στιγμή να μη χρειάστηκε να ανεβούν οι τόνοι για να περάσει το μήνυμα στα παιδιά.

Αφήνω στην απ'έξω της κριτικής τη διοίκηση και τα παιδιά που τρέχουν το τμήμα, το ίδιο έκανα και τις δύο προηγούμενες χρονιές με την τότε διοικούσα επιτροπή. Ο λόγος βασικά είναι ότι προσπαθόντας νοητά να βάλω τον εαυτό μου στη θέση αυτών των παιδιών, δεν μπορώ να τα καταφέρω. Ο Φώτης, ο Αλέξανδρος, ο Σκούρας πριν, ο Νικήτας, ο Θοδωρής, ο Αλέξης τώρα, και ο κύριος Παντελής έχουν υπερβάλλει εαυτό και είτε τα ξέρει ο πολύς ο κόσμος, είτε δεν τα ξέρει, η ουσία είναι ότι αυτά που έχουν προσφέρει για να κρατήσουν την ομάδα όρθια (άρα και ολόκληρο το οικοδόμημα του Συλλόγου) είναι πάνω από τις δυνάμεις τους, πάνω από όσα μπορεί να αντέξει ένας νορμάλ άνθρωπος που βρίσκεται μόνιμα αντιμέτωπος με μη νορμάλ καταστάσεις.

Τώρα το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς σαν κόσμος για να ξυπνήσουμε την ομάδα δεν το ξέρω. Δεν ήμουν ποτέ οπαδός ούτε της τραμπούκας, ούτε της υπερβολικής αποθέωσης, ούτε των επισκέψεων στις προπονήσεις. Οι εποχές του κατεβάζω τον Βούκοτις από το πούλμαν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Δείτε το κι αλλιώς. Αν τώρα με όλη την καλή διάθεση και στήριξη στους περισσότερους παίχτες μας τρέμουν τα πόδια τους μπροστά στο γκολ, τι θα γίνει άμα πας και τους την πέσεις. Θα ηρεμήσουν ξαφνικά; Ή θα τους φύγει το άγχος; Τίποτα δε γίνεται. Νομίζω σαν κόσμος έχουμε δεμένα τα χέρια στην παρούσα στιγμή.

Δε θέλω να πω πολλά ακόμα, δεν έχει και νόημα πριν το τέλος του πρώτου γύρου. Θα επαναλάβω όμως την ήδη εδώ και καιρό χιλιοειπωμένη άποψη μου, ότι θεωρώ πως παρά τις αδυναμίες μας είμαστε η καλύτερη ομάδα, έχουμε τον καλύτερο προπονητή, το καλύτερο ρόστερ και πως θα είμαστε στην πρώτη θέση στο τέλος. Αν όμως καταφέρουμε να φτάσουμε στο τέλος, γιατί το πράγμα έχει αρχίσει να μυρίζει μπαρούτι και είμαστε μανούλες στην αυτοκαταστροφή.

Πέμπτη λοιπόν, ελπίζω ήρεμα και ωραία. Ο αντίπαλος πάει καλά, ενισχύθηκε πολύ στη μεταγραφική περίοδο και δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Να ας πούμε πως αλλάζουν οι ισορροπίες. Δείξε εσύ στον πρώτο γύρο ότι είσαι αχτύπητος και κανένας τρελός ούτε στη Μυτιλήνη ούτε πουθενά δεν πάει να πετάξει τα λεφτά του, αφού ξέρει ότι δεν μπορεί να σε κοντράρει. Τώρα σε βλέπουν βατό και παίζουν τα ρέστα τους. Έτσι δυστυχώς γίνεται σε αυτές τις κατηγορίες, έτσι αλλάζουν οι ισορροπίες.

Τέλος με το ποδόσφαιρο. Η πρώτη ήττα στο μπάσκετ ήρθε φυσιολογικά. Από καλό αντίπαλο, πολύ ταλαντούχα ομάδα, στην έδρα της, στο παιχνίδι της ζωής τους για τους παίχτες της. Ήρθε και στην αναμενόμενη για μένα ημερολογιακά περίοδο. Η ομάδα τώρα πρέπει να κάνει την κοιλιά της, τώρα πρέπει να ρίξει ρυθμούς, τώρα πρέπει να βγάλει από μέσα της την όποια κούραση έχει, ψυχολογική και σωματική, ώστε να συγκεντρωθεί στη συνέχεια στα play-off ανόδου, για να μην έχουμε δυσάρεστα σκηνικά εκεί. 

Πιστεύω ότι στη χειρότερη θα κάνουμε άλλη μια ήττα μέχρι το τέλος, αν και το πιθανότερο είναι να ήταν η μοναδική μας η προχθεσινή. Σημασία έχει να είναι όλα τα παιδιά υγιή, μακριά από τραυματισμούς και κυρίως συγκεντρωμένα στο στόχο. Όλα θα πάνε καλά.

Πιθανότατα τέλος ονείρων για το βόλει γυναικών. Όλοι περιμέναμε κάτι περισσότερο φέτος, δεν ήρθε. Θέλει σωστή διαχείρηση από εδώ και πέρα η κατάσταση για να παρουσιάζουμε την εικόνα που πρέπει σαν Πανιώνιος και να μην έχουμε τρεχάματα.

Αντίθετα το βόλει ανδρών συνεχίζει στα κόκκινα, το μόνο αήττητο τμήμα του Συλλόγου για φέτος. Δείχνει συν τοις άλλοις σε όλους πως οι στέρεες βάσεις χτίζουν τα καλύτερα οικοδομήματα. Υπομονή και συγκέντρωση και εκεί μέχρι τέλους, τα play-off πάντα μπορεί να κρύβουν κινδύνους.

Πόλο δεν είχαμε, το ερχόμενο Σάββατο όμως υποδεχόμαστε τη Βουλιαγμένη και δεν πρέπει να λείπουμε από το πλευρό της ομάδας. Η αναμέτρηση έχει προγραμματιστεί για τις 18:00, όμως στο πρόγραμμα της ΚΟΕ για την ίδια ώρα έχει προγραμματιστεί και η αναμέτρηση της ομάδας γυναικών, επίσης με αντίπαλο τη Βουλιαγμένη. Ελπίζω να μεταφερθεί μια ώρα αργότερα το ματς των ανδρών ώστε να μπορεί ο κόσμος να πάει καπάκι μετά το μπάσκετ, που αγωνίζεται κλασσικά στις 17:00.

Αφήνω για το τέλος το τμήμα του μπάσκετ γυναικών. Μεγάλη, τεράστια νίκη. Σκάσαμε ένα χαμόγελο αισιοδοξίας στο φινάλε ένας κακού σαββατοκύριακου. Τα κορίτσια έκαναν τεράστιο βήμα για τη σωτηρία, έχουν τρία match ball για να κλέψουμε και λίγο από τένις, για να πετύχουν το στόχο. Μπράβο και εις ανώτερα.

Αυτά τα ολίγα για σήμερα. Ελπίζω την άλλη βδομάδα τέτοια ώρα, να γράφω υπο φυσιολογικές συνθήκες, σε μια κανονική κατάσταση με την ομάδα ποδοσφαίρου να είναι στην κορυφή και να ετοιμάζεται για ένα ακόμα δύσκολο εκτός έδρας στη Ρόδο.