ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Μου έκανε αυτός άνθρωπος. Μου ταίριαζε σαν εικόνα σε αυτό που ιδανικά θα ήθελα να εκφράζει ο Πανιώνιος. Μου άρεσε τον πάθος του, η σοβαρότητα του, η αγάπη του για το άθλημα. Έδειχνε περισσότερο δάσκαλος παρά προπονητής πολλές φορές, αλλά κι αυτό ήταν κάτι που χρειαζόμασταν. Πολλά χρόνια στον Πανιώνιο ο Δημήτρης Κοροπούλης. Πολλή και σημαντική η δουλειά του. Το γιατί φεύγει και τώρα και αν είναι καλό ή κακό αυτό θα το δούμε στη συνέχεια. Το μόνο που δείχνει σίγουρα είναι ότι στη διοικούσα επιτροπή έχουν ξεκάθαρο και μοναδικό στόχο την κατάκτηση της πρώτης θέσης. Δε θα έκαναν τέτοια κίνηση αν δεν είχαν ξεκάθαρους στόχους. Θεώρησαν ότι με το συγκεκριμένο προπονητή δε γίνεται η δουλειά και επέλεξαν να κάνουν την αλλαγή πριν στραβώσει οριστικά και αμετάκλητα το πράγμα. Ξαναλέω ότι δεν ξέρω αν έκαναν καλά. Θα το δείξει η πορεία. Θα δούμε ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης, θα δούμε πως θα ανταπεξέλθει η ομάδα στο να έχει άλλο προπονητή για πρώτη φορά στη ζωή της ουσιαστικά.  Οι οιωνοί δεν ε...

  Ζόρια πολλά για την ομάδα που άφησε ακόμα 2 βαθμούς οι οποίοι σε πρωτάθλημα τόσο λίγων αγωνιστικών μετράνε. Έλλειψη συγκέντρωσης.  Αστοχία.  Κακή αμυντική λειτουργία.  Αυτά νομίζω είναι για αρχή τα βασικότερα προβλήματα μας. Πέντε αγώνες είδαμε ως τώρα, τα ίδια είδαμε και στους πέντε. Καλή κίνηση στο επιθετικό μισό του γηπέδου, βρίσκουμε ευκαιρίες, βέβαια βάζουμε λιγότερα γκολ από όσα "φτιάχνουμε", αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι στην κόντρα μας έχουν πάρει τον αέρα σχεδόν όλοι οι αντίπαλοι, ενώ το ίδιο συμβαίνει και σε φάσεις σε ανύποπτες στιγμές, εκεί που πρέπει να βγει ένας τερματοφύλακας και να καθαρίσει ή να διώξει το σέντερ μπακ χωρίς δυσκολίες. Γενικά πλέον έχει γίνει κανόνας η ανοργανωσιά στην άμυνα, οπότε πρέπει να βρούμε τι φταίει. Μπορεί να φταίνε οι παίχτες που ξεχνιούνται πιο μπροστά από ότι πρέπει με αποτέλεσμα να μένουμε ακάλυπτοι. Μπορεί να φταίει ο προπονητής που δεν τους καθοδηγεί σωστά την ώρα του αγώνα, ή δεν έχει δουλέψει...

  Εντάξει ο τίτλος πιο πολύ περιγράφει το ρεζουμέ του Σαββατοκύριακου σε αγωνιστικό επίπεδο. Τη ζέστη που έφεραν οι νίκες του ποδοσφαίρου και του πόλο, τις αντιστάθμισε το κρύο που έφερε κυρίως η ήττα του μπάσκετ.  Γιατί αν το δούμε από άποψη ψυχολογίας, μόνο και μόνο ότι ξαναμαζευτήκαμε στην κερκίδα και ζήσαμε μια Κυριακή όπως ξέρουμε και όπως πρέπει αρκεί. Από νωρίς χθες φάνηκε ότι είναι καλή μέρα για ποδόσφαιρο, καιρός ιδανικός, κόσμος ανυπόμονος και αρκετός. Γενικά χθες σιγούρεψα κάτι που το είχα καταλάβει και στο μπάσκετ βέβαια και που είναι λογικό δηλαδή, ότι ένας σημαντικός πυρήνας οπαδών μας ότι και να γίνει θα είναι εκεί. Δε μιλάμε σίγουρα για δεκάδες χιλιάδες κόσμου, αλλά όχι και για μια αμελητέα ποσότητα. Μαζεύτηκαν λοιπόν όλα τα αρρωστάκια χθες, μεγάλα, μικρά και ακόμα μικρότερα (αρκετά παιδιά με γονείς χθες αν παρατηρήσατε και μεγάλη new ...new generation στο Panthers Club) να δουν τον Πανιώνιο κόντρα στον Ατσαλένιο. Καλά ξεκίνησε η ομάδα, καλά έπαιξε δεν μπορώ να...

  Είμαστε λίγο πεσμένοι ή είναι ιδέα μου; Υπάρχει μια απογοήτευση στο κυανέρυθρο χωριό, λίγο τα άσχημα αποτελέσματα των δύο προηγούμενων εβδομάδων, λίγο η γενικότερη κατάσταση, έχουμε χάσει λίγο τη φόρα, το momentum που είχαμε στην αρχή της χρονιάς. Ελπίζω την Κυριακή να το βρούμε όμως και να κρατήσει για καιρό, το έχουμε ανάγκη. Στο ποδόσφαιρο ζήσαμε μερικές ακόμα ένδοξες στιγμές ελληνικού ποδοσφαίρου, με τους παίχτες της γηπεδούχου ομάδας να κάνουν τα ρουθούνια τους τούνελ από τα πολλά rapid test μέχρι να τα βγάλουν όπως θέλουν για να αποφύγουν την αναμέτρηση. Εντάξει ότι και να πούμε είναι λίγο, ταλαιπωρία και έξοδα για την ομάδα και μπέρδεμα στο πρόγραμμα. Στα θετικά της αγωνιστικής η στραβή του Αγ. Νικολάου με αντίπαλο την ψυχάρα τον πρόεδρο της καρδιάς μας του ΑΟ Πόρου, σε ένα παιχνίδι που από τα παραλειπόμενα πήραμε και το μήνυμα ότι δεν θα ήταν καλή ιδέα να αφήσουμε την ομάδα μόνη της στο δεύτερο γύρο στην αναμέτρηση στο Λασίθι... Στο μπάσκετ κακή ήττα στη Μάνδρα, μας φέρνε...

Η εποχή που ζούμε, η καθημερινότητα μας, είναι άγρια. Είναι δύσκολη. Είναι προβληματική. Τουλάχιστον για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν σε αυτή τη χώρα.  Είναι άλλο θέμα, τεράστιο αλλά και πολύ δύσκολο να εξηγηθεί από μένα, το πως αρκετοί, αν όχι οι περισσότεροι από αυτούς που περνούν δύσκολα, τα βγάζουν πέρα με αίμα και ιδρώτα, διαλύουν καθημερινά την υγεία από το αναπόφευκτο και τρομερό άγχος που μας έχει επιβληθεί σαν φυσιολογικός τρόπος ζωής, ζουν και κινούνται σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν όλα να είναι καλά. Σε μια φούσκα πλαστής ευημερίας, δήθεν ανέσεων, μιας γαμημένης κανονικότητας, που είναι και ο όρος-trend της εποχής. Η κοινωνία μας, έχει αρχίσει από χρόνια να γίνεται δυστοπική κι αυτό δεν έχει να κάνει με την κλασσική νοσταλγική γεροντοαντίληψη της εκάστοτε γενιάς ότι "παλιά ήταν καλά τα πράγματα, τώρα πως καταντήσαμε έτσι". Είναι πραγματικότητα, τη ζούμε καθημερινά, τη βλέπουμε, όσοι θέλουμε να τη δούμε. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Πανιώνιο; ...

  - Στην 24η αγωνιστική πρωταθλήματος 34 αγώνων, ήμασταν ψιλοάνετοι στη μέση της βαθμολογίας και με αυτή τη νίκη φάνηκε μια ήσυχη ακόμα χρονιά να παίρνει το δρόμο της. Αλλά όχι. -Τσιμέντο στην κερκίδα, σαν τώρα ένα πράγμα, κόσμος έτσι κι έτσι, κλασσικά Πανιώνια. Πάλι καλά που δεν τους ρώτησαν πως να μπουν τα καθίσματα στην κερκίδα γιατί θα είχαμε τσακωμούς από τότε, κι όχι τίποτα άλλο θα ήθελα πολύ να είμαι μπροστά στο διάλογο που κάποιος θα προσπαθούσε να εξηγήσει στη ... front line του τότε, το γιατί δεν πρέπει να μπει το 1983. -Μετά από αυτό το παιχνίδι η πορεία μας στο πρωτάθλημα ήταν μαύρα χάλια με εμφατικές ήττες, από ομάδες όπως ο Αθηναϊκός και γενικά τα προβλήματα φαίνονταν να "τρώνε" την ομάδα. Μάλιστα, το κακό κλίμα από τη μία λόγω οικονομικών προβλημάτων, η πορεία προς το Κύπελλο από την άλλη, λίγο έλειψε να μας βάλουν σε μπελάδες για την παραμονή. - Φύσσας στα καλύτερα πετάει παντού, μπρος πίσω, πέφτει λίγο εύκολα η αλήθεια είναι μερικές φορές αλλά συνέβαιναν αυτά...

Το περιμέναμε πως και πως αυτό το ΣΚ και ξέρουμε τι γίνεται παραδοσιακά όταν περιμένουμε πως και πως κάτι... Πολλές ήττες είχε το μενού, άλλες αναμενόμενες, άλλες όχι, όπως και να έχει, αν δεν ήταν το μπασκετάκι να μας χαρίσει χαμόγελο χθες και το Panthers Club με τις δύο φοβερές παραστάσεις του στα πέταλα του "Α. Βαρίκας" θα θέλαμε να το ξεχάσουμε γρήγορα το διήμερο. Θα ξεκινήσω από τα δύσκολα, δηλαδή από τα τρία τμήματα που ως τώρα δεν έχουν πετύχει κάποια νίκη. Το χάντμπολ πάλεψε στο Βύρωνα, έκανε ότι καλύτερο μπορούσε αλλά αυτό δεν έφτανε. Τρίτη ήττα και η κατάσταση δείχνει ότι πηγαίνει για play-out που όπως έχουμε ξαναπεί δεν είναι εύκολη υπόθεση καθώς υποβιβάζονται τρεις ομάδες, οι μισές δηλαδή. Πρέπει να σταθούμε δίπλα στα παιδιά, πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Αν και νομίζω ότι στο τέλος θα τα καταφέρουν. Το γηπεδικό πρόβλημα δυστυχώς δεν αφήνει αυτό το τμήμα να σηκώσει κεφάλι με τίποτα. Σε παρόμοια μοίρα και το βόλεϊ των κοριτσιών με 0/3 στην αρχή της χρονιάς...

  Δεν ξέρω σε τι φάση είστε με τη συνταξιοδότηση σας. Μπορεί να είστε μικροί, μπορεί να είστε μεγάλοι, μπορεί στη μέση, όπως και να έχει η ηλικία σας, αν θυμάστε κάτι παλιούς οικοδόμους, πάντα λέγανε "τα ένσημα να μαζεύεις!" Αυτό το Σαββατοκύριακο που έρχεται είναι ιδανικό: δύο πλήρη ένσημα θα συμπληρώσουμε με τις ώρες που θα είμαστε δίπλα στον Πανιώνιο. Που λέει ο λόγος δηλαδή, γιατί άλλοι φημίζονται για μεροκάματα, ένσημα και ποσοστά, εμείς απλά για να είμαστε δίπλα στην καψούρα μας, έτσι όπως διαμορφώνεται το πρόγραμμα του Σαββατοκύριακου , θα χρειαστούμε ένα πλήρες 8ωρο και τις δύο μέρες. Ας ξεκινήσουμε όμως από το τι είδαμε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Το ποδοσφαιρικό τμήμα έπαιξε υπό δύσκολες συνθήκες, σε ένα γήπεδο που είχε λίγο τα χάλια του, αλλά έδειξε ακόμα μια φορά ότι η ομάδα είναι πολύ καλή για την κατηγορία, δεν μπορεί να τη σταματήσει κανείς. Στραβές θα έρθουν σίγουρα, αλλά στο τέλος νομίζω ότι η ποιότητα μας θα μιλήσει. Όπως και η φυσική μας κατάσταση. Α...