Επιστροφή στο σπίτι

 

Είμαστε λίγο πεσμένοι ή είναι ιδέα μου; Υπάρχει μια απογοήτευση στο κυανέρυθρο χωριό, λίγο τα άσχημα αποτελέσματα των δύο προηγούμενων εβδομάδων, λίγο η γενικότερη κατάσταση, έχουμε χάσει λίγο τη φόρα, το momentum που είχαμε στην αρχή της χρονιάς. Ελπίζω την Κυριακή να το βρούμε όμως και να κρατήσει για καιρό, το έχουμε ανάγκη.

Στο ποδόσφαιρο ζήσαμε μερικές ακόμα ένδοξες στιγμές ελληνικού ποδοσφαίρου, με τους παίχτες της γηπεδούχου ομάδας να κάνουν τα ρουθούνια τους τούνελ από τα πολλά rapid test μέχρι να τα βγάλουν όπως θέλουν για να αποφύγουν την αναμέτρηση. Εντάξει ότι και να πούμε είναι λίγο, ταλαιπωρία και έξοδα για την ομάδα και μπέρδεμα στο πρόγραμμα. Στα θετικά της αγωνιστικής η στραβή του Αγ. Νικολάου με αντίπαλο την ψυχάρα τον πρόεδρο της καρδιάς μας του ΑΟ Πόρου, σε ένα παιχνίδι που από τα παραλειπόμενα πήραμε και το μήνυμα ότι δεν θα ήταν καλή ιδέα να αφήσουμε την ομάδα μόνη της στο δεύτερο γύρο στην αναμέτρηση στο Λασίθι...

Στο μπάσκετ κακή ήττα στη Μάνδρα, μας φέρνει με την πλάτη στον τοίχο στο εντός με τη Μεγαρίδα. Και εκεί υπάρχει μια ξενέρα στους ανθρώπους της ομάδας, κυρίως γιατί φαίνεται πως θεωρούσαν δεδομένη μεγαλύτερη υποστήριξη (διαρκείας, εισιτήρια) από αυτή που έχουν ως τώρα. Γνώμη μου ότι σε αυτή την επανεκκίνηση, τόσο του τμήματος όσο και του Συλλόγου γενικότερα, ήταν δεδομένο ότι έχουμε μείνει λίγοι και καλοί. Κι ότι θα έρθουν στιγμές που αυτό θα φανεί, θα στενοχωρήσει, θα μας ξενερώσει. Αλλά δεν πρέπει να μασάμε, ούτε να κάνουμε πίσω. Βήμα βήμα θα φέρουμε τόσο παλιούς ξενερωμένους πίσω, όσο και νέους οπαδούς. Έχουμε ανηφόρα μπροστά μας.

Στο βόλεϊ ανδρών, ήρθε η τρίτη συνεχόμενη ήττα, το Σάββατο η ομάδα υποδέχεται τον ίδιο αντίπαλο, με τη νίκη μονόδρομο για να μείνουμε μέσα στο στόχο της 3αδας. Ένας στόχος που δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά θα έδινε τον τόνο, ότι υπάρχει μια αγωνιστική πρόοδος. Στις γυναίκες δυστυχώς τα πράγματα συνέχισαν στο ίδιο μοτίβο...

Στο χάντμπολ τα παιδιά προσπαθούν αλλά ακόμα δεν έχουν δει τη χαρά της νίκης. Όπως και στο βόλεϊ γυναικών, εδώ μάλλον θα χρειαστεί να δώσουμε μάχες σωτηρίας. Αν και πιο σημαντικό για το συγκεκριμένο τμήμα, είναι να ανοίξουμε επιτέλους κάποια στιγμή σαν Σύλλογος την κουβέντα για το πως θα γίνει ο ...επαναπατρισμός του, κάτι που είναι πιο σημαντικό από οποιοδήποτε αγωνιστικό νέο.

Τελευταία αφήνουμε τα τρένα του πόλο... Οι μάγκες του Δήμου πέτυχαν την σπουδαιότερη, μέχρι την επόμενη, νίκη της χρονιάς. Έδειξαν ποιος είναι το αφεντικό για την κατάληψη της δεύτερης θέσης, αλλά το σημαντικότερο δεν είναι αυτό. Το σημαντικότερο για μένα είναι ότι η ομάδα έχει πολύ χαμηλό μέσο όρο ηλικίας, χτίζεται ουσιαστικά μια ομάδα με νοοτροπία πρωταθλητισμού και επαγγελματισμού, στο μέλλον μόνο μεγάλα πράγματα μπορούμε να περιμένουμε, όσο κι αν είναι δύσκολο να χτυπήσεις τους πανίσχυρους γαύρο και Βουλιαγμένη.

Σε παρόμοια πορεία και οι γυναίκες, με 2/2 εκτός έδρας νίκες. Σε 8 μέρες από σήμερα, το πρώτο εντός με τη Γλυφάδα, να δούμε που το πάνε τα κορίτσια μας!

Την ερχόμενη Κυριακή για μένα είναι μια μεγάλη μέρα. Μέρα χαράς και κανονικής επιστροφής στο σπίτι μας. Καλά τα κείμενα, καλό το blog, πόρωση το "Α. Βαρίκας", αλλά είμαστε παιδιά του ποδοσφαίρου και της κερκίδας, τι να κάνουμε, δεν αλλάζουν αυτά. Πως και πως την περιμένουμε αυτή την επιστροφή, ένα παθιασμένο κυανέρυθρο 4ωρο, για δυο πολύ σημαντικές νίκες. Όπως έχω ξαναπεί, είναι και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να μετρηθούμε μετά από δυο πολύ περίεργα χρόνια, να δούμε τι μας γίνεται.

Κυριακή από νωρίς στα κυανέρυθρα ντυμένοι, στα στέκια μας, με το χαβαλέ μας, τις μπύρες μας, τα συνθήματα μας. Θα πρότεινα στη διοίκηση και στα παιδιά του Ορφέα να προσπαθήσουν να κυνηγήσουν το θέμα "ανανέωση/εγγραφή μελών", είναι καλή ευκαιρία αυτός ο κανονικός αγώνας μετά από τόσο καιρό στο γήπεδο μας. Ένα τραπεζάκι, μερικά φυλλάδια ίσως, κάπως να γίνει μια προσπάθεια.

Μην ξεχάσετε την Κυριακή να κάνετε και τη βόλτα σας από το κλαμπ, όσοι τουλάχιστον αναγνωρίζετε την τεράστια προσπάθεια που κάνουν τα παιδιά εκεί για να κρατήσουν όρθιο τον Πανιώνιο παντού. Σε δρόμους, πλατείες, σχολεία, γήπεδα. Περάστε τη βόλτα σας, δώστε κουράγιο, πάρτε δυο μπύρες κι από εκεί, η οικονομική αλλά πάνω απ' όλα η ψυχολογική τόνωση αυτών των ανθρώπων είναι μεγάλο πράγμα.

Αγωνιστικά δεν ξέρω τι γίνεται ακόμα με απουσίες, πάντως δεν το φοβάμαι το παιχνίδι με τον Ατσαλένιο. Νίκη και προχωράμε.

Υ.Γ. Πολύ ωραία η ιδέα να ψηφίσει ο κόσμος για τη μορφή της νέας κερκίδας. Τέτοια "μικροπράγματα" κρατούν ζεστό τον κόσμο, τον κάνουν να μη χάνει επαφή, να νιώθει πραγματικό μέλος του Συλλόγου. Μπράβο για την ιδέα και την εκτέλεση, μακάρι να ακολουθήσουν πολλές τέτοιες ιδέες.