ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Τελειώνει μια χρονιά για την οποία όσο κι αν ψάχνω στο λεξιλόγιο μου, χαρακτηρισμό κατάλληλο δε βρίσκω. Σίγουρα αξέχαστη. Σίγουρα αγχωτική. Σίγουρα δύσκολη. Αλλά ταυτόχρονα δημιουργική και ελπιδοφόρα. Φυσικά αναφέρομαι σε ότι αφορά τον Πανιώνιο μας, γιατί γενικότερα η χρονιά είναι απλά γαμημένη. Χωρίς πολύ ψάξιμο στο λεξιλόγιο μου. Δε θέλω να γράψω πολλά, τυπικά, κλισέ, ούτε ένα άρθρο τύπου ανασκόπησης. Δε λέει κάτι.  Θέλω μόνο να μεταφέρω μέσα από αυτό το κείμενο ένα μεγάλο προσωπικό ευχαριστώ , ένα δυνατό σφίξιμο στο χέρι σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που προσπαθούν να κρατήσουν τον Πανιώνιο όρθιο και να τον κάνουν αυτάρκη, δυνατό, ζηλευτό. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να αρχίσω να αραδιάζω ονόματα. Άλλωστε από όσα έχω καταλάβει ως τώρα και δε νομίζω να αλλάξει αυτό, όλοι ότι κάνουν το κάνουν για αρρώστια τους και το πάθος τους και όχι αναζητώντας κάποιου είδους ανταλλάγματα ή έστω αναγνώριση.  Θέλω να μεταφέρω μέσα από αυτό το κείμενο ένα ευχαριστώ, ένα σφίξιμο στο χέρι και ένα ...

Ο Πανιώνιος έκανε μια νίκη σημαντική και πειστική. Έπαιξε καλά, από όσα μάθαμε δηλαδή, καθώς εικόνα δεν είχαμε. Σίγουρα υπήρχαν στιγμές που απειλήθηκε, άλλωστε έπαιζε εκτός έδρας με μια ομάδα πολύ σκληρή και αήττητη μέχρι χθες. Αλλά τα καταφέραμε, παίξανε σαν Πανιώνιος και κερδίσαμε. Όπως πρέπει να γίνεται σε όλους τους αγώνες. Είναι πολύ λεπτή η γραμμή που κρίνει ένα αποτέλεσμα, όταν αυτό κρίνεται από την ψυχολογία, την ηρεμία, τη συγκέντρωση και την προσήλωση στο στόχο. Τις ίδιες ευκαιρίες να είχε κάνει ο Πόρος πριν 2 βδομάδες, μπορεί να μας είχε βάλει 2 γκολ, πολύ απλά γιατί μέσα στον αγωνιστικό χώρο η έλλειψη πίστης, μεταδίδεται στον αντίπαλο, τον κάνει να νιώθει δυνατότερος, τον κάνει να νιώθει ότι σε έχει του χεριού του. Αντίθετα όταν μια ομάδα παίζει με πίστη και πάθος, ακόμα και σε δύσκολα διαστήματα μέσα στο ενενηντάλεπτο, καταφέρνει να περνά αλώβητη γιατί με αυτή την ψυχολογία κόβει τα πόδια των αντιπάλων. Όσο λοιπόν οι παίχτες του Πανιωνίου θα βγάζουν μες το γήπεδο το πάθος ...

  Η απόλυτη καταστροφή δεν ήρθε, αλλά η κατάσταση γίνεται πολύ δύσκολη μετά τα χθεσινά. Ο Πανιώνιος δεν κατάφερε να κερδίσει, ίσως να μην το άξιζε κιόλας, ή αν το άξιζε αυτό αφορά μόνο ένα διάστημα στο δεύτερο ημίχρονο. Οι παίχτες του Σταυρακόπουλου πλέον, πάλεψαν, αλλά με εξαίρεση ένα διάστημα μετά την ισοφάριση δεν έκαναν κάτι σπουδαίο στον αγωνιστικό χώρο ώστε να αξίζουν τη νίκη. Το χειρότερο για μένα: έχει αρχίσει να χάνεται η πίστη της ομάδας, τόσο στον εαυτό της, όσο και στην επίτευξη του στόχου. Η ενίσχυση μοιάζει μονόδρομος, αν και εκεί τον πρώτο λόγο έχει πάντα η οικονομική ισορροπία και όχι πρακτικές και "μαθηματικά" που μας έφεραν ως εδώ. Πάντως, χωρίς δυναμική ενίσχυση πριν το δεύτερο γύρο, φως δε βλέπω. Είναι πολύ κρίμα η υγεία που με αργά και σταθερά βήματα γεμίζει το Σύλλογο, να μην περνάει και στη βιτρίνα, δηλαδή στις μάχες των ομάδων μας - κυρίως του ποδοσφαίρου- στου αγωνιστικούς χώρους. Είναι πολύ κρίμα που όλος αυτός ο καθημερινός αγώνας, δεν περνάει στο σ...

Μέρος 1ο Η Πανιώνια οικογένεια έχει άλλο ένα δύσκολο ΣΚ μπροστά της. Όχι τόσο γεμάτο όσο τα προηγούμενα καθώς τρία τμήματα δεν αγωνίζονται.  Αρχίζουμε το Σάββατο στην κυριολεξία οικογενειακά. Το βόλεϊ ανδρών αγωνίζεται εντός έδρας με την Καλαμάτα στις 17:00. Οι άνθρωποι του τμήματος ετοιμάζουν κάτι όμορφο για αυτό τον αγώνα . Μαμάδες με τα παιδιά τους μπορούν να μπουν ελεύθερα στο κλειστό χωρίς εισιτήριο, να απολαύσουν τον αγώνα, να διασκεδάσουν, να πανηγυρίσουν με την ομάδα, να γνωρίσουν το Πανιώνιο κλίμα και το άθλημα. Φέρτε τα παιδιά σας στον Πανιώνιο. Φέρτε τα κοντά στον αθλητισμό. Κι εσείς σαν γονείς περάστε ένα όμορφο απόγευμα, παρέα με άλλους γονείς, παρέα με ανθρώπους που ίσως συναντιέστε στα σχολεία των παιδιών και δεν γνωρίζεστε καλά, συζητήστε, ξεχαστείτε από τα δύσκολα της καθημερινότητας. Βάλτε τον Πανιώνιο στη ζωή σας. Την Κυριακή η οικογένεια θα βρίσκεται εκεί που πρέπει. Να προστατεύσει ένα από τα παιδιά της, το ποδοσφαιρικό τμήμα. Όπως το γράφω: να προστατεύσει αρχ...