ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

  Το Σάββατο η ομάδα μας έδωσε, όχι απλά μια ανάσα, αλλά πολλά μποφόρ, αισιοδοξίας. Πόσο όμορφη ομάδα πραγματικά. Μπορεί να πονάμε για όσα ζούμε, αλλά ταυτόχρονα είμαστε πολλοί τυχεροί που βλέπουμε μια τέτοια ομάδα. Μια ομάδα καθαρή, ανεξάρτητη, αυτόφωτη. Τα τελευταία χρόνια ένα από τα άσχημα που έχουν συμβεί είναι ότι ο Πανιώνιος  έγινε αντιπαθής σε πολύ κόσμο. Δεν υπάρχουν πολλές αιτίες για αυτό, η αιτία είναι μία και μοναδική: η υποτέλεια των διοικήσεων μας στον πρεζident. Στον "μέσο Έλληνα" (αυτή την κατάρα) , δεν κόβει το μυαλουδάκι ότι άλλο ο κόσμος, ο οπαδός, άλλο η διοίκηση.  Δεν κόβει βέβαια γιατί οι περισσότεροι έτσι βλέπουν και τον εαυτό τους σε σχέση με τη διοίκηση της ομάδας τους: το ίδιο. Ότι πει ο πρόεδρος, η φυλλάδα του, το site του. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα όλες οι ομάδες της Α' Εθνικής, για να μην πάμε παρακάτω, είναι υποτελείς. Σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, ο οποίος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες-γεωγραφική θέση, οικονομική δυνατότητα ιδιοκτήτη, οξυδέρκε...

  Πέρασε και το χθεσινό, αφήνοντας μου μια γεύση περίεργη. Γλυκόπικρη τη χαρακτηρίζουν οι δημοσιογράφοι συνήθως, εγώ πιο πολύ σαν να έχω καταπιεί μουρουνέλαιο ( το παλιό το ορθόδοξο όχι τις φλωριές που διαφημίζονται στις μέρες μας) με κομμάτια γυαλί νιώθω. Μακάρι να βγουν ψεύτικες όλες οι αρνητικές σκέψεις που κάνω, όλα τα άσχημα προαισθήματα. Μακάρι... Δημιουργήθηκε η νέα ΠΑΕ λοιπόν, που δεν είναι νέα ακριβώς, συνέχεια της παλιάς είναι έστω κι αν για τυπικούς γραφειοκρατικούς λόγους προστέθηκε το 1890 στο τέλος. Εξηγήθηκε το τι συμβαίνει με τα χρέη, τονίστηκε η σημασία του να βρεθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται μια λύση με τους διακανονισμούς των χρεών προς φυσικά πρόσωπα. Τι σημαίνει αυτό; Ουσιαστικά η 5μελης επιτροπή που προέκυψε από τα μέλη του Συλλόγου, καθώς και οι άνθρωποι της νέας ΠΑΕ, πρέπει να έρθουν σε επαφή με όλους τους ανθρώπους τους οποίους πιστόλιασαν οι προηγούμενοι διοικούντες ώστε να χαρίσουν μέρος ή το σύνολο των οφειλών, ή στη χειρότερη να το διακανονίσουν ώστε να ε...

Επιστροφή στην καθημερινότητα σιγά σιγά για τους περισσότερους, καλές οι διακοπές, χρειάζονται, πάντα χρειάζονται, το μόνο κακό που έχουν είναι ότι είσαι μακριά από τον Πανιώνιο και τις εξελίξεις του. Εξελίξεις που από σήμερα αναμένεται να πάρουν φωτιά, εφόσον γίνει κανονικά η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου (δε γνωρίζω τι γίνεται σε περίπτωση έλλειψης απαρτίας). Όπως και να έχει το νερό έχει αρχίσει να πέφτει στο μύλο των εξελίξεων, με κάποια δεδομένα να είναι ξεκάθαρα. Ας τα δούμε αναλυτικά: 1) Ο Σύλλογος δεν μπορεί να σηκώσει στις πλάτες του το ποδοσφαιρικό τμήμα. Έγινε αυτό μια χρονιά, κυρίως χάρη στη στήριξη της διοικούσας επιτροπής, τέλειωσε επιτυχημένα, δε μπορεί να συνεχιστεί, πόσο μάλλον αν σκεφτεί κάποιος τα χρέη ακόμα κυνηγούν το Σύλλογο καθώς και το γεγονός ότι η άλλη πρώην Α.Ε. , το μπάσκετ δηλαδή, έχει πέσει επίσης στην αγκαλιά του Συλλόγου. 2) Η ομάδα που έτρεξε πέρυσι το τμήμα, δηλωμένα και ξεκάθαρα, δεν έχει τη δυνατότητα να τρέξει μια ΠΑΕ. Ο ρόλος τους για μένα ήταν και...

Φτάσαμε στις διακοπές, ήρθε και το χαρμόσυνο νέο, ας γράψουμε ένα αρθράκι. Όπως κάθε χρόνο αρκετές ομάδες της Β' Εθνικής δεν καταφέρνουν να δηλώσουν συμμετοχή στο πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα οι επιχαλούσες ομάδες της από κάτω κατηγορίας να παίρνουν το δικαίωμα ανόδου. Έτσι και φέτος ο Πανιώνιος, σαν μια από αυτές, δέχθηκε χθες την ειδοποίηση από την ΕΠΟ για να συμμετέχει στη Β' Εθνική. Ότι δεν έγινε με το πλασέ του Πίσπα, θα γίνει με τη λογική, νομοτελειακή σειρά των πραγμάτων δηλαδή. Τώρα πως αυτό το καθιερωμένο μοτίβο για το ελληνικό ποδόσφαιρο μεταφράζεται από sites και "δημοσιογράφους" σε "Δέχθηκε πρόσκληση για τη Β' Εθνική ο Πανιώνιος" , λες και μας έδωσαν wild card ας πούμε, είναι άξιο απορίας. Όσο άξιο απορίας είναι πως ακόμα και μετά από τόσο δούλεμα που τρώνε τα χαζοχάνουμα από τον λαθρέμπορα, βρίσκουν χρόνο να ασχοληθούν και να ειρωνευθούν τη συγκεκριμένη εξέλιξη. Κομπλεξάκια άλλου επιπέδου. Πάμε στα δικά μας.  Οι πραγματικές δυσκολίες τώρα αρχίζ...

 Δεν ξέρω αν γίνεται να ασχολείσαι με το ποδόσφαιρο, με τον αθλητισμό γενικότερα, όταν γύρω σου καταστρέφεται το σύμπαν. Δεν βρίσκω κουράγιο μέρες τώρα, η καθημερινότητα, η μαυρίλα της καθημερινότητας για την ακρίβεια μας έχει καταπιεί όλους.  Έχω την εντύπωση ότι κάποτε είχα ακούσει το μακαρίτη τον Χρίστο το Χαραλαμπόπουλο να αναφέρεται στο ποδόσφαιρο ως το πιο σημαντικό από τα ασήμαντα πράγματα στη ζωή μας. Δεν ξέρω αν ήταν δικής του έμπνευσης το απόφθεγμα ή αν απλά το μετέφερε στο πιστό ραδιοφωνικό κοινό του, πάντως μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας όλη την κατάσταση που βιώνουν συνάνθρωποι μας αυτές τις μέρες. Κουράγιο, που πόσο να βρεις, ψυχή που πόσα να αντέξει και πίστη. Πίστη στο συνάνθρωπο, σε αυτόν που θα παρατήσει τη δουλειά του για να έρθει να βοηθήσει, σε αυτόν που αποδείχτηκε πιο ικανός από το τσίρκο του Μαξίμου και κατάφερε μαζί με την παρέα του, τη γειτονιά του να φτιάξει πρόχειρες ζώνες, να σώσει σπίτια, να σώσει κτήματα, να σώσει ζώα. Πίστη στα παιδιά που συγκεντρ...

  Μισθός δικός σου, μισθός της/του συντρόφου σου.  Επί 12. Βάλε και τα δώρα. Βγάλε νοίκια, βγάλε φόρους, βγάλε λογαριασμούς. Μέτρα τα καλά. Νοικοκυρεμένα, όχι σαν τις διοικήσεις του Πανιωνίου. Βγάλε και τα έξοδα των παιδιών. Ε κράτα κάτι και για κανένα τριήμερο άμα προκύψει, οι διακοπές κάνουν καλό. Το σέρβις στο αμάξι το υπολόγισες; Το ΚΤΕΟ; Μέσα κι αυτά; Ωραίος. Βάλε και μια περίπτωση να μας βρει κανένα κακό, άνθρωποι είμαστε, φτου φτου φτου αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Στη σούμα και η στραβή. Ε θα πιεις και το καφεδάκι σου, θα φας και το σουβλάκι σου, θα πάρεις κι ένα ρούχο βρε αδερφέ. ΟΚ , όλα μέσα στο πρόγραμμα. Τι έμεινε; Ότι έμεινε. Και αν έμεινε. Άσε το τζόγο στην άκρη, δεν έσωσε ποτέ κανέναν. Άσε τα λούσα και τις πολυτέλειες. Εφήμερες χαρές. Άσε και την αποταμίευση εδώ που τα λέμε μάγκα μου. Στις εποχές που ζούμε με αυτά που μας μένουν πρέπει να ζήσεις 3000 χρόνια για να πεις ότι κάτι μάζεψες να αξίζει. Οπότε τι κάνεις; Το σωστό. Το τίμιο. Το ανταποδοτικό για όσα σου έχουν π...