Ανάληψη ευθυνών


Επιστροφή στην καθημερινότητα σιγά σιγά για τους περισσότερους, καλές οι διακοπές, χρειάζονται, πάντα χρειάζονται, το μόνο κακό που έχουν είναι ότι είσαι μακριά από τον Πανιώνιο και τις εξελίξεις του. Εξελίξεις που από σήμερα αναμένεται να πάρουν φωτιά, εφόσον γίνει κανονικά η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου (δε γνωρίζω τι γίνεται σε περίπτωση έλλειψης απαρτίας).

Όπως και να έχει το νερό έχει αρχίσει να πέφτει στο μύλο των εξελίξεων, με κάποια δεδομένα να είναι ξεκάθαρα. Ας τα δούμε αναλυτικά:

1) Ο Σύλλογος δεν μπορεί να σηκώσει στις πλάτες του το ποδοσφαιρικό τμήμα. Έγινε αυτό μια χρονιά, κυρίως χάρη στη στήριξη της διοικούσας επιτροπής, τέλειωσε επιτυχημένα, δε μπορεί να συνεχιστεί, πόσο μάλλον αν σκεφτεί κάποιος τα χρέη ακόμα κυνηγούν το Σύλλογο καθώς και το γεγονός ότι η άλλη πρώην Α.Ε. , το μπάσκετ δηλαδή, έχει πέσει επίσης στην αγκαλιά του Συλλόγου.

2) Η ομάδα που έτρεξε πέρυσι το τμήμα, δηλωμένα και ξεκάθαρα, δεν έχει τη δυνατότητα να τρέξει μια ΠΑΕ. Ο ρόλος τους για μένα ήταν και συνεχίζει να είναι άψογος στα τεκταινόμενα του Συλλόγου, έχουν κερδίσει το σεβασμό μου και ελπίζω και το σεβασμό των περισσοτέρων ενεργών Πανιώνιων φιλάθλων. Προσωπική μου πρόταση, εφόσον σήμερα εμφανιστεί υποψήφιος επενδυτής που πείσει τα μέλη του Συλλόγου και γίνουν ενέργειες δημιουργίας ΠΑΕ, είναι η περσινή ομάδα να συμμετέχει στη νέα μετοχική σύνθεση, όσο πιο δυναμικά γίνεται. Με τις πράξεις τους πέρυσι, εμένα προσωπικά σαν Πανιώνιο, θα με έκανε να νιώθω μια παραπάνω ασφάλεια μια τέτοια εξέλιξη.

3) Δεδομένη θεωρείται πλέον και η απόφαση του Κωνσταντίνου Τσακίρη να μην ηγηθεί στη νέα προσπάθεια. Ίδια πρόταση θα έκανα και σε αυτόν. Σεβαστή η επιθυμία του, αλλά η ύπαρξη του και μόνο στη νέα μετοχική σύνθεση, θα είναι μια ακόμα δικλίδα ασφαλείας για την ομαλή πορεία του Συλλόγου.

4) Δεδομένοι είναι μέχρι σήμερα και οι χαμηλοί τόνοι που έχουν κρατήσει οι Πάνθηρες για όλα τα ζητήματα που προέκυψαν μες το καλοκαίρι. Με χθεσινή τους ανάρτηση δηλώνουν το προφανές, ότι θα είναι εκεί σήμερα για να κρίνουν και αυτοί από κοντά τι είναι το καλύτερο για το Σύλλογο.

Πάμε τώρα στα δύσκολα. Βασικός και πιθανότατα μοναδικός υποψήφιος επενδυτής είναι όπως έχουμε μάθει εδώ και λίγες μέρες ο Γιάννης Τσακουμάκος. Άγνωστο όνομα σε όσους δεν ασχολούνται με τα δρώμενα της "βιομηχανίας της διασκέδασης". Μάλλον καλό αυτό, γιατί όσους γνωρίζουμε συνήθως από τα "κεφάλια" της νύχτας, δεν είναι για καλό. Περίεργος ο χώρος που επιχειρεί ο Τσακουμάκος, έχουν όλα τα δίκια όλοι οι Πανιώνιοι, κι εγώ μαζί φυσικά, να είμαστε εξαρχής αρνητικά προκατειλημμένοι. Έχει καεί η γούνα μας από συναδέλφους του Τσακουμάκου, γιατί να μην ξανασυμβεί;

Υπάρχουν δεκάδες ερωτήματα που πρέπει να γίνουν στον Τσακουμάκο όπως και σε κάθε ενδιαφερόμενο. Τα πιο βασικά για μένα είναι τα εξής:

-Εκπροσωπεί τον εαυτό του ή είναι μπροστινός κάποιου;

-Πως θα εξασφαλίσει την οικονομική επάρκεια που χρειάζεται μια ΠΑΕ, όταν δε φαίνεται να διαθέτει το αντίστοιχο οικονομικό backround;

-Ακόμα κι αν διαθέτει τα χρήματα ποιος ο λόγος που θέλει να τα πετάξει στο κενό, γιατί ουσιαστικά κάτι τέτοιο είναι το "επενδύω στη Β' Εθνική".

Ακόμα κι αν διατυπωθούν οι ερωτήσεις ακριβώς έτσι, είναι απίθανο να μην είναι προετοιμασμένος να απαντήσει κατάλληλα. Οπότε το μπαλάκι πάει στα μέλη και τη διοίκηση του Συλλόγου να κρίνουν και να αποφασίσουν. Η ανάληψη ευθυνών που λέω και στον τίτλο.

Σήμερα τα μέλη αναλαμβάνουν τις ευθύνες απέναντι στο Σύλλογο και την ιστορία του. Φυσικά όποια απόφαση κι αν πάρουν και ότι κι αν γίνει μελλοντικά κανείς δεν μπορεί να κρίνει, να κράξει, να γίνει "σταλεγάκιας". Τα σκυλιά δεμένα ήταν, όποιος ήθελες έμπαινε στα γραφεία του Συλλόγου, γινόταν μέλος, πλήρωνε τη συνδρομή του και θα είχε απόψε την τιμή και την ευθύνη να συναποφασίσει για το μέλλον του Πανιωνίου.

Φυσικά όλοι έχουμε λόγο, γνώμη και μπορούμε να είμαστε εκεί να την πούμε. Αλλά την ώρα της κρίσης αποφασίζουν αυτοί που είναι ενεργοί. Στο Σύλλογο, όχι στο facebook. 

Το θέμα για να επιστρέψω στις εξελίξεις είναι ότι ο Τσακουμάκος και κάθε Τσακουμάκος που θα εμφανιστεί σήμερα, χωρίς να το θέλει, "εκβιάζει" τον κόσμο του Πανιωνίου και τα μέλη του. Με ποια έννοια το λέω; Ποιος από εμάς θα προτείνει να μην κατέβει η ομάδα στη Β' Εθνική και με τι καρδιά; Ποιος από εμάς δε θα σκεφτεί ότι μια τέτοια εξέλιξη αποτελεί όχι απλά πισωγύρισμα, αλλά ουσιαστικά εκτέλεση εν ψυχρώ στα όποια όνειρα κάνουμε για γεμάτο γήπεδο, για μεγάλες νίκες, για όσο πιο σύντομη επιστροφή γίνεται στην Α';

Ποιος θα πάρει το βάρος της απόφασης να μην παίξουμε στη Β', εφόσον παρουσιαστεί ένα πλάνο από τον οποιονδήποτε σήμερα, και θα αντιπροτείνει να ξαναπάμε στην Ηλιούπολη, στον Κορυδαλλό, στο Μοσχάτο;

Και άντε πες και έγινε αυτό. Πόσοι νομίζετε ότι θα έχουν τα αρχίδια να ακολουθήσουν ξανά τον Πανιώνιο σε αυτό το Γολγοθά. Και πριν αρχίσουμε πάλι τα μεγάλα λόγια, να πάρουμε τα δεδομένα. Και σαν δεδομένο πάρτε το πόσοι θα πάνε να πάρουν διαρκείας, πόσοι έχουν πάει ήδη, πόσοι πήραν κάρτες στήριξης (των 10 ευρώ) για το μπάσκετ και πάει λέγοντας.

Δείτε τα νούμερα, βάλτε τα κλάματα και τα ξαναλέμε μετά. 


Έχουμε μείνει λίγοι. Δυστυχώς. Όχι δεν είναι λίγοι οι Πανιώνιοι. Είναι χιλιάδες, αλλά είναι ανενεργοί. Και κάθε πισωγύρισμα τους διώχνει ακόμα πιο μακριά. Μέχρι οι ανενεργοί να έχουν ξεχάσει ότι είναι Πανιώνιοι και οι ενεργοί να γίνουν ανενεργοί. Ζούμε περίοδο παρακμής, όσο κι αν δε θέλουμε να το δούμε.

Από την άλλη, ποιος θα αντέξει να δει ξανά συμπεριφορές και καταστάσεις Μπέου ή Βαρουξάκη ή Αλευρογιάννη ή Ζαμάνη στον Πανιώνιο; Ποιος θα μείνει στον Πανιώνιο αν ο κάθε Τσακουμάκος περάσει κι αφήσει καμένη γη, που τι να κάψει δηλαδή κι αυτός, που ο Πανιώνιος ήταν Βόρεια Εύβοια πριν γίνει η Βόρεια Εύβοια όπως έγινε.

Πραγματικά νιώθω πνιγμένος σήμερα. Σαν να με έχουν πιάσει από το λαιμό και να μου λένε πήδα από τον 8ο και μπορεί να βρεις τέντα να σωθείς, ή πήδα από τον 9ο και να ζήσουμε να σε θυμόμαστε. Κάπως έτσι τα βλέπω, με λίγη δόση υπερβολής. Φαίνεται ίσως και από τον τρόπο που είναι γραμμένο αυτό το κείμενο. Μπερδεμένο, όλο ανασφάλεια. Όπως ακριβώς και το μυαλό μας.

Ότι κι αν αποφασιστεί, ότι κι αν γίνει τα πράγματα παραμένουν δύσκολα, οπότε ας είμαστε στις επάλξεις.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Ο απαραίτητος* αστερίσκος και η χαμένη στόφα

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα

Βαριά βαλίτσα