ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

 Πέρασε πάρα πολύς καιρός από την τελευταία φορά που ξημέρωνε Δευτέρα και είχαμε κάτι να πούμε για όλα σχεδόν τα αγωνιστικά τμήματα του Ιστορικού μας. Κυριολεκτικά, είχαμε σχεδόν ξεχάσει πως είναι η κανονική ροή της κυανέρυθρης ζωής μας. Πως είναι να πρέπει να κοπείς στα 3 για να είσαι και εδώ και εκεί και πιο πέρα. Εντός και εκτός. Τώρα που το θυμηθήκαμε, είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Και μας αρέσει πολύ. Από αυτό το Σαββατοκύριακο έχουμε να κρατήσουμε κάποια πράγματα, τα οποία όμως αποτελούν απλά ενδείξεις για το τι θα ακολουθήσει φέτος. Μια πρώτη εικόνα πήραμε στα πιο πολλά τμήματα, πέρα από το πόλο δηλαδή που έχει προχωρήσει αρκετά και έχει δείξει τις δυνατότητες του.  Να ξεκινήσουμε όμως με το ποδόσφαιρο που τόσο πολύ μας έλειψε. Μερικές δεκάδες αρρωστάκια έκαναν το ταξίδι μέχρι την Κρήτη, το πρώτο από τα οχτώ φετινά, για να δουν τους μάγκες του Δημήτρη Κοροπούλη στην πρεμιέρα τους. Το παιχνίδι δεν ξεκίνησε καλά, αλλά γρήγορα η ομάδα έδειξε ποια είναι και τι θα κάνει ...

  Αν παρομοιάζαμε το τμήμα μπάσκετ μας με κινητό τηλέφωνο, το οποίο έχει ξεμείνει από μπαταρία, χθες την ώρα της λήξης του αγώνα με τον Κρόνο Αγ. Δημητρίου, ένιωσα πως ήταν η στιγμή που συνδέσαμε το φορτιστή. Για να γίνει πιο εύστοχη η παρομοίωση δε μιλάμε για το "καλό" μας κινητό, αυτό που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Μιλάμε για μια συσκευή που έμενε για διάφορους λόγους παροπλισμένη στο συρτάρι και πριν σταματήσουμε να τη χρησιμοποιούμε και την αποθηκεύσουμε εκεί, παρουσίαζε προβλήματα. Τη βγάλαμε από το συρτάρι, την ομορφύναμε, τη γυαλίσαμε, ήρθε η ώρα χθες το απόγευμα να της συνδέσουμε το φορτιστή, να της δώσουμε ενέργεια. Ξέρετε είναι αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα που συνδέεις, περιμένεις, περιμένεις, περιμένεις, να ανάψει το λαμπάκι να δες ότι είναι ακόμα ζωντανή η συσκευή. Η ομάδα μας λοιπόν έδειξε ότι είναι εδώ, ότι είναι ζωντανή, ότι είναι λειτουργική. Η αγαπημένη μας ομάδα, το τμήμα που μας έχει χαρίσει στιγμές παροξυσμού, είναι πάλι κοντά μας! Κι εμείς πάλι δίπλα της! Όμ...

Το Σαββατοκύριακο 23-24 Οκτώβρη μπαίνει στη μάχη του πρωταθλήματος της Α2 κατηγορίας το πιο αδικημένο αγωνιστικό τμήμα του Συλλόγου. Οι άνδρες του χάντμπολ, μετά από ένα χρόνο αποχής λόγω COVID-19, επιστρέφουν στην αγωνιστική δράση. Ότι και να πεις για τον κόπο των ανθρώπων του τμήματος να το κρατήσουν όρθιο όλα τα χρόνια είναι λίγο. Τμήμα ξεσπιτωμένο, παίζοντας εντός έδρας πιο μακριά κι απ' τα εκτός, αντιμετωπίζοντας κάθε λογής προβλήματα, κι όμως όρθιο και αγωνιστικά δυνατό. Μόνο οι Πάνθηρες έχουν κάνει προσπάθειες στήριξης του τμήματος, οι κακοί ντε που θέλουν να πάνε πίσω το Σύλλογο, αλλά πόσα να κάνουν κι αυτοί, τουλάχιστον έχουν δώσει όταν χρειάζεται την απαραίτητη οικονομική και κυρίως ψυχολογική ένεση στο τμήμα. Ομολογώ ότι δε γνωρίζω σε τι κατάσταση βρίσκεται το τμήμα μετά από αυτό τον ένα χρόνο αποχής, δε γνώριζα καλά καλά αν θα βρει κι αυτό στέγη στο "Α.Βαρίκας" όπως τα υπόλοιπα αθλήματα ή θα παραμείνει σε νομαδική κατάσταση, ρωτώντας έμαθα ότι θα παίζει τα εντ...

Δίψα Η προχθεσινή αναμέτρηση του Πανιωνίου για το πόλο ήταν αυτό που περίμενα(με) εδώ και πολύ καιρό. Ένα επίσημο παιχνίδι, με κόσμο στην κερκίδα, τόσα απλά, τόσο όμορφα. Υπήρχε δίψα και ήταν έκδηλη. Δίψα για αγώνα, για φωνή , για νίκη. Ήρθαν όλα αυτά, ευχαριστήθηκε ο κόσμος, πήραμε την πρώτη δόση της χρονιάς και συνεχίζουμε. (Η live μετάδοση στο youtube είχε σχεδόν 200 άτομα, δεν τα λες και λίγα για πόλο, δείγμα του ενδιαφέροντος και από Πανιώνιους που για τον λόγο τους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν. Οι live μεταδόσεις είναι κάτι που πρέπει να μπει στο πρόγραμμα του Συλλόγου σε όλα τα αθλήματα, σίγουρα υπάρχει κόστος, αλλά είναι ένας τρόπος ο Σύλλογος να μένει δίπλα στον κόσμο του που ζει μακριά.)  Σε μια μερίδα του κόσμου μας αυτή η δίψα θα φανεί και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ όταν αρχίσουν τα επίσημα. Δε με ξεγελά ούτε η χαμηλή προσέλευση στα φιλικά του ποδοσφαίρου (λες και τα άλλα χρόνια γινόταν κοσμοσυρροή κάθε καλοκαίρι...), ούτε η δυσκολία στο να πουληθούν τα ελάχιστα διαρ...

  -"Πάμε ρε μαλάκα!" -"Έλα γάμησε το τώρα δε βαρέθηκες;" -"Όχι!" -"Δυο εκδρομές, δυο ήττες φέτος, γάμησε το σου λέω, και για το γούρι ας μην πάμε, άσε να πάει κανένας νεότερος." -"Όχι!!!" -"Γίνεσαι μαλάκας τώρα." -"Εσύ γίνεσαι!" -"Γιατί στο τέλος θα έρθεις." -"Δεν έρχομαι!" -"Ρε μαλάκα αλήθεια τώρα, 4-5 καλές εκδρομές έχουμε φέτος, στις 2 πήγαμε, οι άλλες αργούν, μπορεί να απαγορέψουν τις μετακινήσεις πάλι, πάμε αύριο, μια χαρά καιρό δείχνει, καλή φάση θα είναι." -"Καλά θα δω, θα σε πάρω μέχρι το βράδυ να σου πω, αλλά μην το δένεις κόμπο." -"Έτσι σε θέλω αρρωστάκι μου!!!" -"Άσε μας μωρέ. Να σου πω, πρέπει να πάρεις εσύ αμάξι, εμένα θέλει σέρβις εδώ και καιρό και δεν το έχω πάει ακόμα, το φοβάμαι." -"Τι αμάξι;" -"Το Ρενό." -"Ποιο Ρενό ρε μαλάκα;" -"Το δικό μου ρε, είσαι χαζός;" -"Όχι δεν..." -"Τι όχι;...

Γράφει ο Γιώργος Νάθενας 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ (2ος στο πρωτάθλημα Α΄Εθνικής με πρώτο σκόρερ πρωταθλήματος τον Γ. Δέδε, με 28 γκολ / 3ο σκόρερ Ευρώπης, χάλκινο παπούτσι, με αποκλεισμο της φημισμένης Ατλέτικο Μαδρίτης στο Κυπελλο ΟΥΕΦΑ και με κατάκτηση του Βαλκανικού Κυπέλλου) 50 χρόνια πέρασαν…κι όμως μας φαίνεται σαν χτες… Ας ξεφύγουμε για λίγο από το άγχος και το στρες που μας προκαλεί η δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η ποδοσφαιρική ομαδα της καρδιάς μας, ο Πανιώνιος και ας κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, όχι για να ονειροπολήσουμε και να αναπολήσουμε απλά, αλλά για να μάθουν οι νεότεροι και να ξαναθυμηθούν οι παλαιότεροι, και ολοι μαζι να διδαχθούμε από την ιστορια αυτής της πολύ μεγαλης και ιστορικής ομαδας που έχουμε την τύχη (και κατ’άλλους «ατυχία») να υποστηρίζουμε, τον Πανιώνιο Γυμναστικο Συλλογο Σμύρνης. Πολλές φορες χρησιμοποιούμε ένα αγαπημένο μας μότο, όταν αναφερόμαστε στον Πανιώνιο: «μέχρι να βρούμε ουρανό», δηλ. να αγγίξουμε την κορυφ...

  Ατέλειωτο μου έχει φανεί το διάστημα χωρίς επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις. Έχουμε ξεχάσει πως είναι η φυσιολογική ζωή, μας διέλυσαν ιοί, απαγορεύσεις, ΕΠΟ, ΕΠΑΕ και το κακό συναπάντημα. Αρχές Οκτώβρη και οι γελοίοι δεν έχουν κάνει ακόμα τις κληρώσεις, για την ακρίβεια δεν έχουν βγάλει άκρη για το που θα παίζει η κάθε ομάδα, πόσες ομάδες θα έχει ο κάθε όμιλος και πολλά ακόμα. Μπορεί μεθαύριο να σου πουν ότι παίζεις σε όμιλο 12 ομάδων με το πιο μακρινό σου ταξίδι να είναι στην Κόρινθο, μπορεί να σου πουν ότι παίζεις σε όμιλο με 18 ομάδες πηγαίνοντας από Λασίθι μέχρι Σάμο. Ότι να' ναι πραγματικά. Αν προσθέσεις όλα όσα έγιναν στη δικό μας μικρόκοσμο όλο το καλοκαίρι, καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι να παραμείνει ένα σύνολο ποδοσφαιριστών νεαρής ηλικίας, προσηλωμένο και συγκεντρωμένο στο στόχο. Εμπιστοσύνη και στήριξη στον μάγκα τον Κοροπούλη και σε όλους τους ανθρώπους της ομάδας, θα χρειαστούν τη βοήθεια μας μέσα στη χρονιά. Μια χρονιά που θα είναι δύσκολη, θα πρέπει να διαχειρισ...