Οι παραμελημένοι

Το Σαββατοκύριακο 23-24 Οκτώβρη μπαίνει στη μάχη του πρωταθλήματος της Α2 κατηγορίας το πιο αδικημένο αγωνιστικό τμήμα του Συλλόγου. Οι άνδρες του χάντμπολ, μετά από ένα χρόνο αποχής λόγω COVID-19, επιστρέφουν στην αγωνιστική δράση.

Ότι και να πεις για τον κόπο των ανθρώπων του τμήματος να το κρατήσουν όρθιο όλα τα χρόνια είναι λίγο. Τμήμα ξεσπιτωμένο, παίζοντας εντός έδρας πιο μακριά κι απ' τα εκτός, αντιμετωπίζοντας κάθε λογής προβλήματα, κι όμως όρθιο και αγωνιστικά δυνατό.

Μόνο οι Πάνθηρες έχουν κάνει προσπάθειες στήριξης του τμήματος, οι κακοί ντε που θέλουν να πάνε πίσω το Σύλλογο, αλλά πόσα να κάνουν κι αυτοί, τουλάχιστον έχουν δώσει όταν χρειάζεται την απαραίτητη οικονομική και κυρίως ψυχολογική ένεση στο τμήμα.

Ομολογώ ότι δε γνωρίζω σε τι κατάσταση βρίσκεται το τμήμα μετά από αυτό τον ένα χρόνο αποχής, δε γνώριζα καλά καλά αν θα βρει κι αυτό στέγη στο "Α.Βαρίκας" όπως τα υπόλοιπα αθλήματα ή θα παραμείνει σε νομαδική κατάσταση, ρωτώντας έμαθα ότι θα παίζει τα εντός στο Μετς με ενοίκιο. Θέμα που πρέπει να λυθεί το συντομότερο κι αυτό.

Όπως και να έχει έγινε η κλήρωση που μας φέρνει αντιμέτωπους στον 2ο υποόμιλο του Α' Ομίλου (του ομίλου του Νότου δηλαδή) με: Ηλυσιακό, Βριλήσσια, Πανελλήνιο, Δόξα Βύρωνα και Αθηναϊκό.

Την πρώτη αγωνιστική πάμε στην Κυψέλη. Παίζουμε με όλους μέσα-έξω κι αν δεν κάνω λάθος, αν βγούμε στην πρώτη τριάδα του υποομίλου στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος συμμετέχουμε σε όμιλο με τους άλλους δύο του δικούς μας υποομίλου και τους 3 του άλλου υποομίλου κουβαλώντας τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης, διεκδικόντας άνοδο. Αν βγούμε 4οι-6οι συμβαίνει το αντίστοιχο, προσπαθώντας να αποφύγουμε τον υποβιβασμό. Και στις δύο περιπτώσεις στη Β' φάση αντιμετωπίζουμε μόνο τους 3 του άλλου υποομίλου, δεν ξαναπαίζουμε δηλαδή με τις ομάδες που αναφέρονται πιο πάνω.

Στην περίπτωση που δεν κερδίσουμε μια εκ των τριών πρώτων θέσεων στον υποόμιλο της Α' φάση και πάμε ουσιαστικά σε διαδικασία play-out για τις θέσεις 7-12, το πράγμα δεν θα είναι εύκολο καθώς υποβιβάζονται 3 ομάδες, οι μισές δηλαδή.

Αυτά εν ολίγοις, περιττό να αναφέρω ακόμα μια φορά, πόσο σημαντικό είναι για αυτά τα παιδιά να έχουν 50 στόματα δίπλα τους να φωνάζουν και 100 χέρια να χειροκροτούν. 

Συγχαρητήρια σε όσους ασχολούνται με το τμήμα, εύχομαι τα καλύτερα για τη νέα χρονιά και είμαι σίγουρος ότι με την παρουσία των νέων ανθρώπων που έχουν μπει στα βαθιά της διοίκησης του Συλλόγου, θα βρει και αυτό το τμήμα τη στήριξη που χρειάζεται.