Κοινωνία, αλληλεγγύη, Πανιώνιος...

Η εποχή που ζούμε, η καθημερινότητα μας, είναι άγρια. Είναι δύσκολη. Είναι προβληματική. Τουλάχιστον για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν σε αυτή τη χώρα. 

Είναι άλλο θέμα, τεράστιο αλλά και πολύ δύσκολο να εξηγηθεί από μένα, το πως αρκετοί, αν όχι οι περισσότεροι από αυτούς που περνούν δύσκολα, τα βγάζουν πέρα με αίμα και ιδρώτα, διαλύουν καθημερινά την υγεία από το αναπόφευκτο και τρομερό άγχος που μας έχει επιβληθεί σαν φυσιολογικός τρόπος ζωής, ζουν και κινούνται σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν όλα να είναι καλά. Σε μια φούσκα πλαστής ευημερίας, δήθεν ανέσεων, μιας γαμημένης κανονικότητας, που είναι και ο όρος-trend της εποχής.

Η κοινωνία μας, έχει αρχίσει από χρόνια να γίνεται δυστοπική κι αυτό δεν έχει να κάνει με την κλασσική νοσταλγική γεροντοαντίληψη της εκάστοτε γενιάς ότι "παλιά ήταν καλά τα πράγματα, τώρα πως καταντήσαμε έτσι". Είναι πραγματικότητα, τη ζούμε καθημερινά, τη βλέπουμε, όσοι θέλουμε να τη δούμε.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Πανιώνιο; Εξαρτάται το πως βλέπεις τον Πανιώνιο. Αν τον βλέπεις μόνο σαν μια 11αδα ή μια 5αδα, κάθε Κυριακή τότε θα βρεις βαρετό αυτό το κείμενο, αν δεν το έχεις παρατήσει ήδη στις πρώτες λέξεις. Αν θεωρείς όμως τον Πανιώνιο ζωντανό οργανισμό, κομμάτι της πόλης και της τοπικής κοινωνίας, καθώς και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου πέρα από τα όρια της Νέας Σμύρνης τότε ναι, ίσως σε ενδιαφέρουν αυτά που ακολουθούν.

Ένας αθλητικός Σύλλογος, πόσο μάλλον ο Ιστορικός μας, δεν είναι ή τουλάχιστον δεν πρέπει να είναι ένας ψυχρός άκαμπτος οργανισμός. Δεν είναι μια εταιρεία. Δεν είναι κάτι απρόσωπο. Είναι μια ολοζώντανη κοινωνία από αθλητές, μέλη, φίλους, οπαδούς, γονείς, γείτονες, συνεργάτες, προμηθευτές, τεχνίτες, εθελοντές, περαστικούς. Όλοι αυτοί με άμεσο τρόπο έρχονται σε επαφή με τον Πανιώνιο. Ο Πανιώνιος μπορεί να τους επηρεάσει. Λίγο; Ίσως. Αλλά μπορεί.

Όλοι αυτοί με τη σειρά τους, έρχονται σε επαφή με έναν δικό τους κύκλο συναδέλφων, φίλων, συγγενών, γειτόνων και πάει λέγοντας. Η πληροφορία, η επιρροή του Πανιωνίου μπορεί έτσι να διαχέεται στην κοινωνία. Να φτάνει σε αυτιά που δε γνωρίζουν ή δεν έχουν επαφή με εμάς. Πάρτε για παράδειγμα την τράπεζα αίματος των Πανθήρων, πόσοι έχουν βοηθηθεί από αυτή χωρίς να έχουν άμεση σχέση με τον Πανιώνιο. 

Οι δράσεις αλληλεγγύης, η βοήθεια που μπορούμε να δώσουμε σαν Σύλλογος στην κοινωνία, είναι ένας από τους τομείς που στα δικά μου μάτια, είναι άκρως απαραίτητος για την ίδια την ύπαρξη του Συλλόγου. Για τη διάδοση του, για τη δημιουργία νέων οπαδών του, για την εγγραφή χιλιάδων παιδιών στα τμήματα του. Για την αυτάρκεια και την ανεξαρτησία του σε δεύτερη ανάγνωση.

Οι ηθικές-συμβολικές παρεμβάσεις επίσης παίζουν ή μπορούν να παίξουν το ρόλο τους. Για παράδειγμα, ζούμε σε χρονιά με πάρα πολλές περιπτώσεις στυγνών, αποτρόπαιων δολοφονιών γυναικών από τους άντρες τους, τους ιδιοκτήτες τους όπως αυτοί νομίζουν. Μια δράση, μια εκδήλωση, δεν ξέρω τι, από τα τμήματα γυναικών του Συλλόγου μας θα είχε ενδιαφέρον. 

Το ποδοσφαιρικό τμήμα, όπως και το τμήμα μπάσκετ έχουν παιχνίδια στην Κρήτη. Μια επίσκεψη στους σεισμόπληκτους του νησιού θα ήταν κάτι θετικό. Σκεφτείτε την εικόνα: αθλητές του Πανιωνίου παίζουν μαζί με τα παιδιά των σεισμόπληκτων οικογενειών μπάλα στην αλάνα. Πόση χαρά για αυτά τα παιδιά, πόση περηφάνια για εμάς τους οπαδούς του Πανιωνίου.

Οι πυρόπληκτοι της Εύβοιας, της Πελοποννήσου, της Αττικής. Όλες αυτές οι οικογένειες που έχασαν τα σπίτια τους, τις δουλειές τους. Δεν θα ήταν ωραίο να έρθει σε επαφή ο Σύλλογος μαζί τους και να κάνει για παράδειγμα δώρο την ετήσια συνδρομή σε όσα παιδιά αυτών των οικογενειών θέλουν να έρθουν να αθληθούν στον Πανιώνιο; 

Άπειρα παραδείγματα, άπειρες περιπτώσεις. Δυστυχώς, όπου κι αν κοιτάξεις ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια βλέπεις. Αν θες να δεις τα πράγματα όπως είναι. 

Ας πάμε στα πιο απλά. Που έχουν γίνει και παλιότερα, αλλά όχι σε σταθερή βάση. Προσκλήσεις στα σχολεία, δωρεάν είσοδο για όλα τα παιδιά της Νέας Σμύρνης, του Μπραχαμίου, του Παλαιού Φαλήρου, της Καλλιθέας, του Νέου Κόσμου. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα σαν Σύλλογος από αυτό. Κάτι πιο "εξειδικευμένο": δωρεάν είσοδος σε αγώνες αθλητών άλλων σωματείων της περιοχής. Παιδιά που για το χ, ψ λόγο δεν επέλεξαν να αθλούνται στον Πανιώνιο, αλλά είναι παιδιά των γειτονιών μας, αγαπούν τον αθλητισμό και έτσι μπορούν να έρθουν κοντά στα τμήματα μας, να τα αγαπήσουν.

Το βάρος όλων αυτών των δράσεων κατά καιρούς το έχει σηκώσει αποκλειστικά το Panthers Club. Και αυτό το βάρος για να είμαι ακριβής, μαζί με πόσα και πόσα ακόμα. Στη νέα εποχή του Συλλόγου όμως, με την ύπαρξη και τη συμμετοχή του Ορφέα, με την αναζωογόνηση και την αναγέννηση που παρατηρείται στα τμήματα μας, είναι καιρός νομίζω και ο Σύλλογος να κάνει τη δική του προσπάθεια. Να ανοιχτεί στην κοινωνία, να γίνει ξακουστός όχι μόνο για την ιστορία του και τα αθλητικά του επιτεύγματα.

Όλα περνούν από το χέρι μας. Όλα. Τίποτα δε φέρνει καμία μοίρα. Ότι κάνουμε εμείς, ότι ζυμάρι ζυμώσουμε, τέτοιο ψωμί θα πάρουμε. Όσα περισσότερα κάνουμε για να μεγαλώσουμε τον Πανιώνιο, τόσο πιο σπουδαίο θα τον παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Αν περιμένουμε ο Πανιώνιος να γίνει μεγάλος με μαγικά κόλπα και με απίθανα σενάρια, τότε θα οδηγήσουμε το Σύλλογο ένα βήμα πιο κοντά στην εξαφάνιση. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα επιτρέψουν ποτέ να γίνει αυτό. Συνταχθείτε μαζί τους.