Ζόρια
Έλλειψη συγκέντρωσης.
Αστοχία.
Κακή αμυντική λειτουργία.
Αυτά νομίζω είναι για αρχή τα βασικότερα προβλήματα μας. Πέντε αγώνες είδαμε ως τώρα, τα ίδια είδαμε και στους πέντε. Καλή κίνηση στο επιθετικό μισό του γηπέδου, βρίσκουμε ευκαιρίες, βέβαια βάζουμε λιγότερα γκολ από όσα "φτιάχνουμε", αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό.
Το πρόβλημα είναι ότι στην κόντρα μας έχουν πάρει τον αέρα σχεδόν όλοι οι αντίπαλοι, ενώ το ίδιο συμβαίνει και σε φάσεις σε ανύποπτες στιγμές, εκεί που πρέπει να βγει ένας τερματοφύλακας και να καθαρίσει ή να διώξει το σέντερ μπακ χωρίς δυσκολίες.
Γενικά πλέον έχει γίνει κανόνας η ανοργανωσιά στην άμυνα, οπότε πρέπει να βρούμε τι φταίει. Μπορεί να φταίνε οι παίχτες που ξεχνιούνται πιο μπροστά από ότι πρέπει με αποτέλεσμα να μένουμε ακάλυπτοι. Μπορεί να φταίει ο προπονητής που δεν τους καθοδηγεί σωστά την ώρα του αγώνα, ή δεν έχει δουλέψει αρκετά το συγκεκριμένο κομμάτι. Πάντως έτσι χρονιά δε βγαίνει. Θέλει πολύ δουλειά το πράγμα κι αν η δουλειά δεν αποδίδει τα αναμενόμενα χρειάζεται ενίσχυση.
Δεν ξέρω αν είναι νωρίς για να ανοίξουμε τη συγκεκριμένη κουβέντα. Δεν έχω ιδέα τι λένε τα οικονομικά της ομάδας, φαντάζομαι δηλαδή, αλλά δεν ξέρω ακριβώς, αλλά ενίσχυση θα χρειαστεί αν θέλουμε την άνοδο.
Θα χρειαστεί πρώτα απ' όλα γιατί είναι σχεδόν βέβαιο ότι μες τη χρονιά θα προκύψουν απουσίες που δεν φαίνεται ότι μπορούν να καλυφθούν. Αλλά και πέρα από αυτό η ομάδα θέλει 2, το πολύ 3, παίχτες να δώσουν το κάτι παραπάνω. Σιγουριά στα μετόπισθεν και στο τέρμα για αρχή. Ίσως και λίγη παραπάνω στιβαρότητα στο χώρο του κέντρου. Εκεί εντοπίζω εγώ τα προβλήματα. Λείπει ένα σέντερ μπακ κολώνα, λείπει σίγουρα ένας καλός τερματοφύλακας (εντάξει το παιδί που έπαιξε χθες δεν το έχουμε δει πολύ, μην τον αδικώ, αλλά δεν ξέρω κι αν προλαβαίνουμε να τον δούμε χωρίς να χάσουμε το τρένο), λείπει ένα ποιοτικό 8αρι να κουμπώσει με Μπρέγκου και Γροντή.
Θα διαφωνήσω σε αυτό που ακούγεται ότι η ομάδα υποτιμά αντιπάλους ή διαφορετικά ότι υπερεκτίμησε τις δυνάμεις της. Όπως και στο άλλο που είδα ότι οι παίχτες προσπαθούν να "δειχθούν" ατομικά. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ίσα ίσα που για το μέσο όρο ηλικίας της ομάδας παραείμαστε ομαδικοί... Δεν είμαστε κακή ομάδα σε καμία περίπτωση. Ώρες ώρες χαζεύει κόσμος από τον τρόπο παιχνιδιού μας. Αλλά αυτό δε φτάνει. Είναι πολύ λεπτές οι ισορροπίες και αυτό φάνηκε χθες στη φάση του γκολ που δεχθήκαμε. Σε δευτερόλεπτα χάνεις το άχαστο και τρως το απίστευτο.
Το επόμενο παιχνίδι περιττό να πούμε ότι κρίνει τη χρονιά. Αυτό ακριβώς κάνει: κρίνει τα πάντα. Με πίεση, χωρίς πίεση, με άγχος, χωρίς άγχος πρέπει η ομάδα να το πάρει. Δεν υπάρχει "δεν πειράζει, κοιτάμε το επόμενο". Αν στραβώσει υπάρχει το "άντε και του χρόνου" με ότι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό στα πάντα.
Αν την Κυριακή στις 17:00 ο βαθμολογικός πίνακας γράφει: Αγ. Νικόλαος 16, ΠΑΟ Ρουφ 15, Πανιώνιος 10, η κατάσταση γίνεται οριακά μη αναστρέψιμη. Αν γράφει 16-13-12, έχοντας βγάλει το πιο δύσκολο κομμάτι του προγράμματος του πρώτου γύρου, πάλι δεν είμαστε φαβορί, αλλά είμαστε σε τροχιά. Κι αν γίνει και η ενίσχυση που λέμε παραπάνω μπορούμε να πάμε δυναμικά μέχρι τέλους σε έναν δεύτερο γύρο που θα είναι φωτιά με πολλές δύσκολες εκτός έδρας αναμετρήσεις.
Δεν μπορώ να το "διαβάσω" το παιχνίδι που έρχεται. Είναι το πρώτο φετινό που το παθαίνω αυτό. Σε όλα τα υπόλοιπα έχω πέσει μέσα στις προβλέψεις που κάνω συζητώντας με τον εαυτό μου. Και στην ήττα από τον Άγιο Νικόλαο και στο χθεσινό Χ. Το επόμενο όμως μου είναι γρίφος. Δεν είμαι ειδικός στη στατιστική, ούτε ιδιαίτερα καλός στη μνήμη, αλλά κάπως έχω την εντύπωση ότι παραδοσιακά Νοέμβρη-Δεκέμβρη έρχεται ένα στραβό εντός έδρας αποτέλεσμα και γινόμαστε μπουρδέλο μεταξύ μας. Ας κάνω λάθος.
Δεν θα πέσω αυτή τη φορά στην παγίδα να ασχοληθώ με τύπους που περιμένουν τη στραβή για να γράψουν τα άπαντα της Τριγλίας και της μαλακίας που τους δέρνει. Πάμε παρακάτω στα υπόλοιπα.
Μπασκετάκι νίκη μαγκιάς, νίκη απαραίτητη για να μη μπλέξουμε σε άλλα μονοπάτια. Η ομάδα πρέπει να συνεχίσει να παίζει υπό πίεση, πρέπει να συνεχίσει το κυνήγι της ανόδου ακόμα κι αν αυτή μοιάζει να έχει χαθεί οριστικά. Πρέπει τα παιδιά αυτά να ψηθούν σε τέτοιες συνθήκες, να μάθουν να ζουν έτσι, να αγωνίζονται έτσι, καθώς η λογική λέει ότι αυτό θα κάνουν τα επόμενα χρόνια μέχρι την επιστροφή στην Α1.
Μπάσκετ γυναικών επίσης μεγάλη νίκη, η πρώτη της νέας αυτής ομάδας. Αν επιτευχθεί ο στόχος της σωτηρίας θα είναι μεγάλη μαγκιά όλων των συντελεστών της ομάδας. Πολύ δρόμο ακόμα η χρονιά...
Οι άνδρες του βόλει φάνηκαν πιο συγκεντρωμένοι, πιο αλύγιστοι από προηγούμενα παιχνίδια. Δεν έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους όταν πήγε να γίνει η στραβή και πήραν τη νίκη εύκολα. Το επόμενο με την Καλαμάτα είναι δύσκολο. Τα δύο επόμενα όμως είναι όλα τα λεφτά. Πίστη και προσήλωση στο στόχο ο οποίος αντικειμενικά μοιάζει πολύ δύσκολο να επιτευχθεί.
Τα κορίτσια αναμενόμενα δεν τα κατάφεραν στο Αιγάλεω. Τα ίδια και στο χάντμπολ, και εκεί αναμενόμενα. Τα σημαντικά θα έρθουν στις δεύτερες φάσεις αυτών των πρωταθλημάτων και για τα δύο τμήματα.
Το πόλο συνεχίζει να κρατά ψηλά τη σημαία σε άνδρες και γυναίκες. Δυο ακόμα νίκες. Πολύ σημαντικό το επόμενο εκτός στο Περιστέρι. Σε περίπτωση νίκης (ακόμα και ισοπαλίας) αγκαλιάζουμε τη 2η θέση που μας βάζει στην ελίτ του φετινού πρωταθλήματος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου