Ο Πανιώνιος και η πόλη

 Το γεγονός ότι όλος ο Σύλλογος κρέμεται από το ποδόσφαιρο όπως είναι λογικό, με έχει κάνει να μην μπορώ εύκολα να γράψω για άλλα θέματα, που κατά τη γνώμη μου έχουν μεγάλη σημασία για τον παρόν και κυρίως το μέλλον του Πανιωνίου. Ένα από αυτά είναι η σχέση που έχει, ή μάλλον η σχέση που πρέπει να έχει κατά τη γνώμη μου ο Πανιώνιος σαν οργανισμός και σαν κοινωνία ανθρώπων, με τη Νέα Σμύρνη, την πόλη του. Τη Νέα Σμύρνη του σήμερα, του 2023, όχι του 1950, ούτε του 1970. 

Η Νέα Σμύρνη του σήμερα είναι αυτό που είναι. Ένα προάστειο της πρωτεύουσας, μια πολεοδομική συνέχεια, ένα κομμάτι μιας αχανούς τσιμεντούπολης. Όσο δεμένοι συναισθηματικά και να είμαστε με τον τόπο μας, πρέπει να το δεχθούμε. Έτσι λοιπόν, ως αποτέλεσμα συνεχών αλλαγών εδώ και δεκαετίες, έχουν χαθεί σε μεγάλο βαθμό τα στοιχεία που έκαναν τη Νέα Σμύρνη μια πόλη ξεχωριστή, αυτόφωτη, διαφορετική. Δεν έχουν χαθεί απόλυτα, αλλά σε μεγάλο, τεράστιο βαθμό. Μάλιστα, η ροή των εξελίξεων, η τάση αν θέλετε να το πούμε διαφορετικά, είναι αυτό να συνεχιστεί.

Η σχέση του Πανιωνίου με τη Νέα Σμύρνη όπως και να το κάνεις είναι αδιαπραγμάτευτα άρρηκτη. Ο Πανιώνιος είναι το brand και το location της Νέας Σμύρνης. Είναι το κάτι ξεχωριστό. Ναι οκ, είναι και η Πλατεία. Αλλά αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Η Πλατεία με τα σημερινά δεδομένα είναι ας πούμε πόλος έλξης, ας πούμε το μεγαλύτερο τουριστικό αξιοθέατο της Νέας Σμύρνης, αν μπορείς να το πεις έτσι, αλλά μέχρι εκεί. Όποιος πάει Πλατεία, μένει Πλατεία για λίγες ώρες και αυτή είναι η επαφή του με την πόλη. Επίσης - πέστε να με φάτε- πλατείες έχουν όλες οι πόλεις και τα χωριά της χώρας, Συλλόγους σαν τον Πανιώνιο κανείς.

Ο Πανιώνιος σαν Σύλλογος αθλεί μερικές χιλιάδες αθλητών, κυρίως παιδιών. Έλκει μαζί με αυτούς τους χιλιάδες αθλητές και μερικούς χιλιάδες ακόμα ανθρώπους (γονείς κλπ). Μαζί με το Μίλωνα δημιουργείται μια τεράστια έκταση εντός αστικού ιστού, που μοιάζει με πνεύμονας αθλητικής υγείας. Τεράστιο πραγματικά πράγμα με πολυεπίπεδη σημασία.

Σταματά εκεί η σχέση Πανιωνίου-Νέας Σμύρνης; Όχι. Εκεί αρχίζει. Αυτοί οι χιλιάδες αθλητές, κάτοικοι στην πλειοψηφία τους της περιοχής, είναι η νέα βάση φιλάθλων του Συλλόγου. Άνθρωποι που θα παρακολουθήσουν τα παιχνίδια των τμημάτων, άνθρωποι που μεγαλώνοντας θα γίνουν εθελοντές στο Σύλλογο, καθώς ο όρος παράγοντας έχει εκλείψει από τον Πανιώνιο ευτυχώς, θα γίνουν χορηγοί, χρηματοδότες ή έστω απλά υποστηρικτές.

Για να συμβεί αυτό βέβαια πρέπει όλοι αυτοί να παίρνουν από το Σύλλογος σεβασμό. Κάτι που δεν ήταν δεδομένο τα προηγούμενα χρόνια. Ο Πανιώνιος πρέπει να τους σεβαστεί για να τους κερδίσει. Ως τώρα το κάνει και με το παραπάνω. Με ατέλειωτες θυσίες και κόπο ανθρώπων, κάθε μέρα ο Σύλλογος κάνει μισό βηματάκι προς κάτι καλύτερο. Το βλέπουν όσοι είναι εκεί γύρω, το κατανοούν.

Ας το πάμε λίγο παραπέρα. Πανιώνιος και γειτονιά. Ποια είναι η σχέση που θέλουμε να έχει ο Σύλλογος με τους κατοίκους που ζουν στην περιοχή των εγκαταστάσεων του; Δύσκολα πράγματα, με βαρύ παρελθόν. Και εκεί όμως ισχύει αυτό που λέω παραπάνω: όταν η εικόνα που βγάζεις προς τα έξω είναι εικόνα υγείας, με τον καιρό γιατρεύονται πληγές, δημιουργείται μια καλύτερη σχέση από την οποία κανένας δε βγαίνει χαμένος.

Η σχέση γειτονιάς-Πανιωνίου έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο κλειστό της οδού Αρτάκης, έναν αθλητικό χώρο που μπορεί να μην ανήκει στον Πανιώνιο αλλά είναι ταυτισμένος όσο δεν πάει μαζί του. Έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον γιατί σε εκείνη τη γειτονιά, η οποία συνορεύει και με όμορους δήμους, πλάστηκαν κατά καιρούς μερικές από τις πιο αγνές Πανιώνιες οπαδικές συνειδήσεις, δημιουργήθηκαν δεκάδες οπαδοί μας, δημιουργήθηκε ας το πούμε αλλιώς ένα ακόμα Πανιώνιο σημείο αναφοράς. Με την κατασκευή του νέου κλειστού και την άνοδο της ομάδας μπάσκετ, αυτή η σχέση αρχίζει από την αρχή.

Πανιώνιος και επαγγελματίες. Εδώ τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα, αλλά και πάλι καταλήγουμε εκεί που καταλήξαμε και πιο πάνω: ο επαγγελματίας της πόλης προφανώς διαβλέπει στον Πανιώνιο έναν πόλο έλξης για την περιοχή του, άρα μεγαλύτερο καταναλωτικό κοινό και προφανώς βλέπει μια ευκαιρία αν θέλει να διαφημιστεί. Με μια προϋπόθεση: να ξέρει ότι τα χρήματα του πιάνουν τόπο. Δεδομένο στη νέα εποχή και για αυτό η χορηγική βάση συνεχώς μεγαλώνει, παλιότερα άστο καλύτερα. 

Προφανώς υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν για μεγαλύτερη σύνδεση του Πανιωνίου με τους επαγγελματίες της Νέας Σμύρνης και τους χορηγούς του. Η επιστήμη του marketing δίνει συνεχώς λύσεις και προτάσεις και από τότε που στον Πανιώνιο καταλάβαμε τη σημασία του, μόνο κέρδη αποκομίζουμε. Να 'ναι καλά και πάλι οι άνθρωποι που τρέχουν και αυτό το κομμάτι.

Δήμος και Πανιώνιος, πάμε στα δύσκολα τώρα. Σχέση περίεργη διαχρονικά, ακολούθησε και αυτή την πορεία που ακολούθησε και η σχέση κατοίκων Νέας Σμύρνης- Πανιωνίου. Όσο η πόλη μεγάλωνε και γινόταν πιο απρόσωπη, περισσότερο προάστειο παρά πόλη, έτσι και ο Δήμος απομακρυνόταν από το Σύλλογος. Δήμος σημαίνει άνθρωποι βασικά και από εκεί πρέπει να ξεκινάμε την όποια ανάλυση. Αν οι άνθρωποι του Δήμου δεν έχουν και δε νιώθουν καμία έλξη, καμία συναισθηματική σύνδεση με το Σύλλογο, πως θα γίνει η δουλειά;

Όχι απαραίτητα αυτό μόνο. Ας υποθέσουμε ότι ο χ,ψ δημοτικός σύμβουλος, δήμαρχος, αντιδήμαρχος, υπάλληλος του Δήμου δεν είναι Πανιώνιος. Πρέπει να καταλάβει τι σημαίνει ο Πανιώνιος για την πόλη του. Βέβαια αυτό προυποθέτει ότι ο χ,ψ θέλει το καλό της πόλης του και όχι της τσέπης του, αλλά ας μην το πάμε πιο μακριά το θέμα.

Η σχέση του Πανιωνίου με το Δήμο πρέπει να είναι ξεκάθαρη και διακριτή. Δεν θέλει κανένας από το Δήμο να χρηματοδοτεί τον Πανιώνιο. Όλοι θέλουμε όμως ο Δήμος να δημιουργεί εκείνες τις συνθήκες, να προσφέρει εκείνους τους χώρους, που αρμόζουν σε μια πόλη που έχει ένα Σύλλογο σαν τον Πανιώνιο που αθλεί τόσες χιλιάδες παιδιά. Τόσο απλά. Κανένα "Κορωναίος" και κανένα "Βαρίκας" και γενικά καμία εγκατάσταση δεν είναι δώρα και ρουσφέτια στον Πανιώνιο. Είναι υποχρεώσεις του Δήμου απέναντι στα παιδιά του. Έχω ξαναπεί ότι δεν είμαι μηδενιστής ούτε "όλοι ίδιοι είναι". Ας κρίνουμε σωστά σαν Πανιώνιοι και σαν πολίτες, καθένας με την πορεία του και τη συμπεριφορά του μας δείχνει ποια είναι η στάση του απέναντι στο Σύλλογο, αλλά και ποια είναι η ικανότητα του για Δήμαρχος στην πόλη.

Κατά τη γνώμη, αυτά ταυτίζονται. Για να είσαι καλός Δήμαρχος στην πόλη, πρέπει να είσαι άνθρωπος που κατανοείς και θες Συλλόγους σαν τον Πανιώνιο να προοδεύουν και να μεγαλουργούν. Θες τη συνεργασία μαζί τους. Θες να τους βοηθήσεις. Αν δεν το καταλαβαίνεις πάει να πει ότι αντιλαμβάνεσαι λάθος τη σημασία του αθλητισμού, του πολιτισμού και της εικόνας της πόλης, οπότε απέχεις πολύ από αυτό που στα δικά μου μάτια μοιάζει με ιδανικό δήμαρχο.

Συνοπτικά, Πανιώνιος και Νέα Σμύρνη, όσο ο Πανιώνιος είναι υγιής, έχουν σημεία επαφής, έχουν προοπτικές, έχουν μέλλον. Κοινό και όμορφο. Αν αφήσουμε ποτέ τον Πανιώνιο να κατρακυλήσει σε παλιές εποχές, ή σε ακόμα χειρότερες, τότε θα χαθεί και η όποια ευκαιρία να δούμε αυτή την σχέση να μεγαλώνει την οπαδική μας βάση, κάτι που είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον του Συλλόγου.