Δυναμικά
Δυναμικά
Με τέρμα τα γκάζια μπήκαν τα τμήματα του Πανιωνίου Γ.Σ. Σμύρνης στο 2023. Με εξαίρεση τα κορίτσια του βόλεϊ που δεν τα κατάφεραν στην Καλαμάτα όλα τα υπόλοιπα τμήματα έφεραν νίκες και μάλιστα άνετες. Ας πάει έτσι όλη η χρονιά, δε θέλουμε πολλά δράματα, είμαστε χορτάτοι. Δε θα πάει έτσι βέβαια. Για να ξεκινήσω όμως λίγο με παράπονο, το μόνο που με απογοήτευσε αυτό το ΣΚ που μας πέρασε ήταν για ακόμα μια φορά η προσέλευση του κόσμου. Δε μιλάω τόσο για το Γύθειο, εντάξει μακριά είναι, μετά από γιορτές, άλλος τώρα γύρισε από διακοπές, άλλος άφραγκος, άλλος έτσι, άλλος αλλιώς, ήταν και το ματσάκι από αυτά που θεωρούνται βατά, οκ αναμενόμενο το να μη γίνει η ίδια κινητοποίηση που έγινε στο Κρανίδι ή στο Άργος, ή που λογικά θα γίνει στη Μεσσηνία σε δυο βδομάδες. Αλλά το να παίζουν εντός έδρας δύο αήττητα τμήματα και στην μεν πρώτη περίπτωση, αυτή του μπάσκετ, το κλειστό να μη γεμίζει ασφυκτικά, στη δε άλλη του βόλεϊ να είναι σχεδόν άδειο, είναι πρόβλημα.
Αυτοπεποίθηση
Η ομάδα ποδοσφαίρου σε αντίθεση με ένα κλίμα καταστροφής και αυτομαστιγώματος που επικρατεί κυρίως - και κλασσικά- στα social media, έχει μια φυσιολογική πορεία ως τώρα. Είναι η μοναδική αήττητη ομάδα του πρωταθλήματος και μια από τις τέσσερις αήττητες σε όλους τους ομίλους της κατηγορίας, και αυτές όπως κι εμείς έχουν τουλάχιστον δύο ισοπαλίες. Έχει κερδίσει όλα τα εντός έδρας παιχνίδια, έχει την καλύτερη επίθεση -με παιχνίδι λιγότερο- αλλά και την καλύτερη άμυνα, μαζί με τη Μύκονο. Έχει δύο εκτός έδρας απώλειες σε έδρες που όλοι θα δυσκολευτούν και με εξαίρεση το παιχνίδι στον Πύργο που οι πληροφορίες λένε ότι η εμφάνιση ήταν απογοητευτική (ακόμα και εκεί υπήρξαν 1-2 καλές ευκαιρίες) σε όλα τα άλλα παιχνίδια έχει αρκετά δημιουργικά διαστήματα. Όλα αυτά χωρίς να προκαλέσει τρόμο, χωρίς να παίξει τέλεια σε κανένα παιχνίδι. Χωρίς καν να έχει βρει ρυθμό και κυρίως χωρίς να βρει την αυτοπεποίθηση που είχε στα φιλικά που την έκαναν να κοιτάζει όχι απλά στα ίσια αλλά να κερδίζει άνετα ομάδες παραπάνω κατηγορίας.
Μεταγραφές
Οι νέες προσθήκες πάντα κάτι έχουν να δώσουν. Έτσι και τώρα η απόκτηση των τριών παιχτών που ανακοινώθηκαν δίνουν βάθος στην ομάδα και εναλλακτικές για το δύσκολο πρόγραμμα που ακολουθεί. Παιδιά σε καλή ηλικία, παιδιά που ξέρουν που έρχονται, ξέρουν την κατηγορία. Ο Γκέτσι είναι αυτός που θέλουμε και πρέπει να κάνει τη διαφορά. Φάνηκε καλός στο Γύθειο, αν ενσωματωθεί όπως πρέπει θα βοηθήσει. Από εκεί και πέρα επειδή πολύς λόγος γίνεται για ένα "βαρύ φορ" ή "δεινό σκόρερ", εγώ θα βγω πάλι λίγο εκτός κοινής γνώμης.
Σέντερ Φορ
Σαφώς χρειάζεται τέτοιος παίχτης, για αυτό το λόγο άλλωστε έγινε η όλη ιστορία με τον Ν' Γκογκ αλλά υπάρχουν κάποια προβλήματα, κάποιοι περιορισμοί και ένα θέμα τακτικής. Πρόβλημα είναι βασικά ότι δεν υπάρχει πληθώρα τέτοιων παιχτών, όχι για Γ' αλλά ούτε για Β' Εθνική καλά καλά. Είναι λίγοι και φυσικά ακριβοί. Εδώ έρχονται οι περιορισμοί που λέω παραπάνω. Άντε και τον βρήκες τον παιχταρά που θεωρείς -άλλο η θεωρία, άλλο η πράξη- ότι θα σου βάλει δέκα γκολ και θα καθαρίσει, άντε και τον έπεισες να φύγει από την τωρινή ομάδα του. Πως θα τον πληρώσεις; Η οικονομική υπέρβαση έχει γίνει ήδη, από Σύλλογο, άτομα της διοίκησης, υποστηρικτές, χορηγούς. Εισιτήρια κλπ δε φαίνεται να μπορούν να βοηθήσουν. Τι μένει; Να αποδεσμευθούν ένας ή περισσότεροι που παίρνουν κάποια χρήματα. Εκεί το πράγμα μπλέκει. Από μεσοεπιθετικούς δεν μπορείς να διώξεις κατά τη γνώμη μου κανέναν. Ο Πίσπας πέρα από καλός παίχτης έχει πλέον ηγετικό ρόλο στην ομάδα, ο Τσίπρας και ο Ρέντζης δεν έχουν κάνει παπάδες αλλά είναι πολύ καλοί παίχτες για να τους αφήσεις να φύγουν έτσι και ο Γεωργούσης είναι πάρα πολύ χρήσιμος τόσο σε κλειστά παιχνίδια, όσο και σε παιχνίδια που ανοίγεται ο αντίπαλος και μπορεί να φύγει στην κόντρα. Άρα αν πρέπει να φύγει κάποιος πάμε πιο πίσω, ίσως στον Μαρινάκη που ήρθε σαν υπέρβαση αλλά δεν έχει πείσει. Και εκεί όμως αν γίνει κάτι τέτοιο χαλάς τις ισορροπίες και βάζεις σε κίνδυνο τη λειτουργία της ομάδας αν έρθουν κάρτες και τραυματισμοί.
Τσιμπόκας
Ο Κούστας στην τελευταία του συνέντευξη στα Πανιώνια Νέα, δήλωσε ευθαρσώς ότι στον Ταύρο ο Τσιμπόκας "με ξεφτίλισε". Έτσι ακριβώς το είπε ο θεούλης και φυσικά για αυτό τον έβαλε βασικό στο Γύθειο και τον έβγαλε αυτοπρόσωπο με ένα όμορφο σεντερφορίσιο γκολ. Άρα εδώ υπάρχει ένα ερώτημα, αν δηλαδή θα δοθεί φανέλα βασικού σε έναν νεαρό παίχτη που μπορεί να είναι η χρονιά του, να βάλει αυτός τα δέκα γκολ που λέμε παραπάνω και να γίνει η εσωτερική μεταγραφή που μας λείπει. Το παίρνεις όμως αυτό το ρίσκο όταν σε όλους τους τόνους έχεις δηλώσει σαν διοίκηση ότι αυτή η χρονιά είναι do or die, all in, πάμε taliban και όλα αυτά που περιγράφουν την κατάσταση αλλά και τον όρκο που έχει δώσει φέτος η διοίκηση να ανεβάσει την ομάδα; Τέλος για να κλείσω αυτή τη μεγάλη παρένθεση, υπάρχει θέμα τακτικής στο αν πρέπει να χαλάσει το υπάρχον ρόστερ για να αποκτηθεί ένας φορ. Ο Κούστας σε όλους τους τόνους έχει δηλώσει ότι θέλει, ειδικά από τη μέση και μπροστά, παίχτες που μπορούν να παίξουν σε όλες τις θέσεις. Παίχτες σαν τον Πίσπα, τον Γκέτσι, τον Γεωργούση δηλαδή. Παίχτες που μπορούν να πασάρουν, να ντριμπλάρουν, να σκοράρουν, να αμυνθούν. Έχει στερηθεί λόγω τραυματισμού ήδη έναν τέτοιο παίχτη, τον Ξυγκόρο, στην άμυνα έχει βρει αυτόν τον παίχτη στο πρόσωπο του Καλύβα, στην επίθεση είναι δύσκολο να βρεις ποιον θα αφήσεις εκτός.
Λάθη
Για να τελειώνουμε με το ποδόσφαιρο και να πάμε στα υπόλοιπα, να πω και κάτι άλλο που παρατήρησα. Σχολιάζουν πολλοί ότι η ομάδα κάνει πολλά λάθη, ή το άλλο ότι γλιτώσαμε προχθές γιατί δεν έβαλε το Γύθειο γκολ πριν το 0-2 και κάτι τέτοια. Ρε παιδιά, θυμάστε ότι παίζουμε Γ' Εθνική έτσι; Ναι πονάει αλλά Γ' παίζουμε. Η ομάδα μας, το ρόστερ μας, όπως και τα ρόστερ των αντιπάλων είναι επιπέδου Γ' Εθνικής (καλά εμάς είναι για παραπάνω αλλά ο καιρός γαρ εγγύς). Εννοείται ότι θα πουλήσουν μπάλες, εννοείται ότι θα κουραστούν, εννοείται ότι θα χάσουν τετ α τετ, εννοείται ότι θέλουν δέκα φάσεις να βάλουν ένα γκολ. Αυτό είναι το επίπεδο, αυτή είναι η κανονικότητα της κατηγορίας. Μην ξεχνιόμαστε και βασανιζόμαστε χωρίς λόγο.
Ρόδος
Στη Ρόδο την Τρίτη φυσικά δεν κρίνεται τίποτα. Το μόνο που κρίνεται είναι το να μάθουμε ανάλογα με το πως θα μας πάνε διαιτητικά-εξωαγωνιστικά το αν αυτοί είναι η Ηλιούπολη του πρόπερσι και το Ρουφ του πέρυσι, if you know what i mean. Από εκεί και πέρα το πραγματικά κρίσιμο παιχνίδι είναι αυτό της Κυριακής με τη Μύκονο. Πολύ δύσκολο παιχνίδι, θετικό ότι έχουν και αυτοί ταλαιπωρία μες τη βδομάδα καθώς Τετάρτη πάνε στην δυνατή Κω. Αν όλα πάνε κατ' ευχήν τόσο στα δικά μας παιχνίδια, κάνουμε δηλαδή τρεις νίκες, όσο και στα άλλα, θεωρώ ότι σε δυο εβδομάδες από τώρα μετά τη νίκη στο Διαβολίτσι, θα τρώμε τις ψητούρες μας με πολύ όρεξη σαν πρωτοπόροι. Αν δεν πάνε καλά πάλι θα τρώμε και θα γκρινιάζουμε. That's red and blue life...
Τρένα
Πολύ αγγλικό έχω χρησιμοποιήσει σήμερα αλλά boring, boring, boring. Μπάσκετ, βόλεϊ και πόλο βαρέθηκαν να νικούν. Το μπάσκετ έχει αρχίσει πλέον να δίνει θέαμα και να ενθουσιάζει. Στο βόλεϊ επιβεβαιώθηκαν κάτι περίεργες φήμες για την περίπτωση του Ιωνικού, να δούμε πως θα τσουλήσει το πράγμα εκεί, μην ξεχνάμε μπορεί να πηγαίνουμε τρένο αλλά υπάρχουν και playoffs. Στο παιχνίδι με την Αρμενική δυσκολευτήκαμε λίγο στο τρίτο σετ αλλά τελικά καθαρίσαμε με 3-0. Όμορφο σκηνικό πριν την έναρξη του αγώνα με την ανταλλαγή αναμνηστικών ανάμεσα στους Συλλόγους και τη σύντομη ομιλία του εκπροσώπου του συλλόγου Αρμενίων. Πολλά συνδέουν τον Σύλλογο μας με την Αρμενική κοινότητα, τόσο ιστορικά όσο και τώρα. Στο πόλο φτάνουμε στο τέλος της Α'Φάσης, από εδώ και πέρα αρχίζουν τα πιο ωραία όπως και πέρυσι, έρχονται και οι ευρωπαϊκές αναμετρήσεις όμορφα πράγματα.
Κορίτσια
Στο πόλο τα κορίτσια μας κέρδισαν το Περιστέρι, συνεχίζουν εντός 6αδας σε ένα πολύ δύσκολο πρωτάθλημα που ανάθεμα που βρίσκουν όλοι αυτοί τα λεφτά και κατεβάζουν ομαδάρες όλοι. Στο μπάσκετ άνετη νίκη αλλά τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Στο βόλεϊ άλλαξε η μισή ομάδα αλλά η νίκη δεν ήρθε. Μακάρι να γίνει η έκπληξη, γιατί περί έκπληξης πρόκειται πλέον και η ομάδα να κάνει την ανατροπή στα playoffs και να φτάσει στο μεγάλο στόχο της ανόδου. Φαντάζει δύσκολο, αλλά μακάρι. Για να γυρίσω λίγο πίσω στην πρώτη παράγραφο βρείτε στο youtube και δείτε πόσο κόσμο είχε η Καλαμάτα στον αγώνα των γυναικών εναντίον μας και πόσο κόσμο είχαμε εμείς στο παιχνίδι με την Αρμενική στο αήττητο βόλεϊ ανδρών. Στενάχωρη σύγκριση.
Κλισέ
Για να κλείσουμε όπως μας αρμόζει, με κλισέ δηλαδή, ιδού η Ρόδος, ιδού και το διπλό. Δε φοβόμαστε κανέναν προφανώς, θεωρώ ότι αυτοί θα μπουν δυναμικά για γκολ και αν δεν το βρουν στα πρώτα λεπτά (τα χειρότερα μας λεπτά σε όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια ειδικά αμυντικά είναι τα πρώτα 15), νομίζω ότι θα τους πάρουμε αέρα στην κόντρα και θα φύγουμε νικητές. Για μένα πιο δύσκολο, αλλά και πιο κρίσιμο για την πορεία του πρωταθλήματος, επαναλαμβάνω ότι είναι το εντός με τη Μύκονο. Ας στηρίξουμε την ομάδα όπως πρέπει, τουλάχιστον σε αυτό.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου