Ωριμότητα

 Τα σαράντα είναι μια τρομερή ηλικία. Επειδή είναι η ηλικία που γινόμαστε αυτό που είμαστε.

Charles Péguy, 1873-1914, Γάλλος ποιητής και συγγραφέας

Ούτε καν σαράντα. Τριάντα οχτώ στα τριάντα εννιά. Μια παρέα, ένας πυρήνας, μια φλόγα που άναψε... Οι πρώτοι στρατολόγησαν τους επόμενους. Χρόνια άγριας ομορφιάς. Οι επόμενοι προχώρησαν. Ήρθαν οι πιο νέοι. Και μετά οι πιο νέοι. Κάποτε στην 3 είχαμε τους παλιούς και τους νέους. 

Ευκολάκι, ξεκάθαρα πράγματα. 

Μετά οι παλιοί γίναν πιο παλιοί, οι νέοι πάλιωσαν , οι πιο νέοι μπήκαν μπροστά. Χαμός. Πέρασαν τα χρόνια, πολλές οι γενιές. Φτάσαμε στο from father to son και πάμε για εγγόνια σιγά σιγά. 

Ζωή να 'χουμε!

Ζωντανός οργανισμός οι Πάνθηρες. Εξελισσόμενος... Κόσμος περνάει, χάνεται, μένει. Φτάνοντας στα 40 του αυτός ο οργανισμός, πιο ώριμος, πιο γοητευτικός, πιο μετρημένος από ποτέ, δίνει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του. Μια μάχη διαφορετική από τις μάχες των δρόμων και των γηπέδων. Τη μάχη για την αναγέννηση του Πανιωνίου. Τη μάχη για να σταθεί στα πόδια του αυτός ο γίγαντας που λέγεται Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης.

Με τη χθεσινή ανακοίνωση τους οι Πάνθηρες, έδειξαν ακόμα μια φορά ποιοι είναι και γιατί όσα εμπόδια κι αν βρεθούν στο διάβα τους, σε αυτή την πορεία ανάκαμψης, τίποτα δεν μπορεί να τους σταματήσει. Οι Πάνθηρες έδειξαν ακόμα μια φορά τι σημαίνει σοβαρότητα, πυγμή, προσήλωση στον στόχο. Οι Πάνθηρες δείχνουν καθημερινά γιατί είναι πλέον στην "ηλικία που γινόμαστε αυτό που είμαστε". 

Ξέρετε είναι διαφορετικό τη στιγμή που μαθαίνεις ένα  πρόβλημα του Συλλόγου, το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό, δεν είναι ούτε να πάρεις το κινητό στο χέρι για να το σχολιάσεις στα social media, ούτε να πεις "ωχ αδερφέ που καταντήσαμε", αλλά να ΠΡΑΞΕΙΣ. Να ΔΡΑΣΕΙΣ. Να ΣΚΕΦΤΕΙΣ.

Να συζητήσεις, να οργανώσεις, να βρεις ΛΥΣΕΙΣ. Ούτε κλάψα, ούτε μεμψιμοιρία. Ούτε παράδοση και πιστή υποταγή σε δήθεν...  αυθεντίες.

Ούτε απόγνωση, ούτε παραίτηση.

Μόνο βήματα μπροστά. Όπως στις τόσες και τόσες μάχες των δρόμων, άνισες τις περισσότερες φορές.

Μόνο βήματα μπροστά με πάθος και ωριμότητα. Έννοιες που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο σημερινός Πανιώνιος.

Πάθος για την αλλαγή, για την εξέλιξη.

Ωριμότητα για να έρθει η αυτάρκεια στο Σύλλογο, η υγεία.

Πάθος και ωριμότητα, ο συνδυασμός που κάνει πράξη τον Πανιώνιο του μέλλοντος, μέσα από τα έργα των ανθρώπων του Ορφέα., ανθρώπων βγαλμένων από τη μήτρα του Panthers Club.

Πάθος όπως δείχνουν όλα τα αγωνιστικά μας τμήματα στις προπονήσεις και τις προετοιμασίες λίγο πριν την έναρξη των πρωταθλημάτων. Πολλά από αυτά τα τμήματα με την υποστήριξη των παιδιών του Panthers Club.

Ωριμότητα που πρέπει να δείξουμε όλοι όσοι αγαπάμε τον Πανιώνιο για να μην πέσουμε στην παγίδα του να γυρίσουμε σε νοοτροπίες και λάθη του παρελθόντος.

Ωριμότητα που δείχνουν και με το παραπάνω οι Πάνθηρες καθημερινά, βάζοντας μπροστά το συμφέρον του Συλλόγου και τίποτα άλλο. 

Ωριμότητα που δείχνουν οι Πάνθηρες όταν: "Πολλές φορές όμως επιλέγουμε την σιωπή γιατί θεωρούμε πως κάνει περισσότερο θόρυβο και περνάει το μήνυμά μας καλύτερα από οποιοδήποτε κείμενο." , όπως λένε στην ανακοίνωση.

Ωριμότητα που δείχνουν οι Πάνθηρες όταν κάνουν τα στραβά μάτια και αυτιά σε πικρόχολα σχόλια, κόμπλεξ και ψέματα που λένε διάφοροι για αυτούς, για χάρη της ηρεμίας και της ενότητας. Πίσω από την πλάτη όλα αυτά τα σχόλια βέβαια, στο πρόσωπο με πρόσωπο "εγώ τέτοιο πράγμα δεν είπα ποτέ" και όπισθεν ολοταχώς.

Ωριμότητα που έχει κάνει το Panthers Club θεματοφύλακα του Συλλόγου, όσο κι αν χαλάει κάποιους αυτό.

Ωριμότητα που δείχνουν οι Πάνθηρες αναγνωρίζοντας ειλικρινά τα λάθη, μαθαίνοντας από αυτά, βάζοντας στην  προσπάθεια επίλυσης προβλημάτων, την εμπειρία αυτών των λαθών.

Εύκολο το "έκανα κι  εγώ λάθη, αλλά...". 

Δύσκολο να κάνεις τα λάθη και τις αστοχίες λίπασμα που δίνει ζωή σε ένα μαραμένο φυτό. Κι αυτό ακριβώς κάνουν οι Πάνθηρες, γι' αυτό ξεχωρίζουν. Γι' αυτό δεν είναι αεριτζήδες. Γι' αυτό τους σέβεται όλη η υγιής οπαδική σκηνή εντός κι εκτός συνόρων.

Γι' αυτό είναι παράδειγμα προς μίμηση και αντικείμενο συζήτησης και σκέψης. Γι' αυτό κάθε τους δράση αντιγράφεται από άλλους.

Λένε πολλοί για αρρωστημένο κλίμα στον Πανιώνιο τις τελευταίες μέρες. Καμία σχέση. Το κλίμα στον Πανιώνιο είναι μια χαρά, όλα τα τμήματα δουλεύουν όσο καλύτερα γίνεται, κάθε λίγο και λιγάκι ξεφυτρώνει και μια θετική εξέλιξη σε ότι αφορά τις υποδομές, όλα μπαίνουν σε σειρά, όλα οργανώνονται. Σχεδιάζεται ένα μέλλον καλύτερο. Τόσο απλά.

Αρρωστημένοι είναι λίγοι και προσπαθούν αυτό να το διοχετεύσουν παντού. Τα κατάφεραν εν μέρει, αλλά μόνο στον μικρόκοσμο των social media, που μάλλον είναι και όλη τους η ζωή απ' ότι φαίνεται. Τσιμπήσαμε πολλοί να μπούμε στο τριπάκι τους, καλώς ή κακώς, έπρεπε να απαντηθούν τα ψέματα και οι ανακρίβειες με επιχειρήματα. Αλλά φτάνει μέχρι εδώ.

Έχουν σοβαρά πράγματα να ασχοληθούν αυτοί που τρέχουν. Είναι ώριμοι ανεξαρτήτως ηλικίας. Είναι ώριμοι για να πάνε μπροστά το Σύλλογο με στέρεα βήματα. Όσοι βλέπουμε τη δουλειά τους, μαθαίνουμε, ενδιαφερόμαστε, βοηθάμε, το ξέρουμε.

Οι περισσότεροι θα τα βλέπουν καθημερινά. Θα βλέπουν την πρόοδο, τη μεταστροφή. Θα τα βλέπουν γράφοντας τα παιδιά τους στον Πανιώνιο, θα τα βλέπουν με τις αγωνιστικές επιτυχίες που θα έρθουν, θα τα βλέπουν περνώντας απλά από τις εγκαταστάσεις του Συλλόγου. Και είμαι σίγουρος ότι θα ακολουθήσουν, θα συμμετέχουν ή τουλάχιστον θα επικροτήσουν.

Οι λίγοι θα μείνουν εκεί, στο περιθώριο του πληκτρολογίου, των τριών και τεσσάρων ψεύτικων προφίλ, στις δηθενιές, τις αερολογίες, τις γκεμπελίστικες σπόντες, τις λάσπες.

Οι υπόλοιποι ψηλά το κεφάλι και βήματα μόνο μπροστά. Μόνο μπροστά!!!

Υ.Γ. Γράφω για τους Πάνθηρες σε τρίτο πρόσωπο. Όσα χρόνια ακολουθώ αυτή την ιδέα που λέγεται Πανιώνιος, δεν έχω πει ποτέ τη φράση "Είμαι Πάνθηρας". Γνωρίζεις ένα άνθρωπος του λες ότι είσαι Πανιώνιος, "Πάνθηρας δηλαδή!" σου απαντάει. Σιώπαινα και σιωπαίνω. Δεν είπα ποτέ ναι. Την έννοια "Πάνθηρας" την έχω ιερή στο μυαλό μου. Δεν την υποτίμησα ποτέ. Το θεωρώ τίτλο τιμής που τον κερδίζεις με ανιδιοτέλεια, με προσφορά, με τον τρόπο ζωής σου. Ακόμα και στα πιο δύσκολα πίστευα και πιστεύω ότι αν έρθει ποτέ μια περίοδος που ο Σύλλογος θα είναι το καμάρι όλων μας, αυτό θα γίνει μόνο μέσα από την ψυχή του Panthers Club. Μπαίνω στην θύρα 3, ή στο κάθε πεταλάκι της επικράτειας και θα πάω να χωθώ κατευθείαν μες τον πυρήνα του Panthers Club. Εκεί είναι η θέση μου, εκεί μπορώ να τους κοιτάζω όλους στα μάτια και να βλέπω τον εαυτό μου. Κι αυτό θα συνεχίσω να κάνω. 

Υ.Γ.2 Αρχίστε επιτέλους τα πρωταθλήματα ρε γραφειοκράτες της κακιάς ώρας.