Gentlemen

 

Στην Πανιώνια επικαιρότητα αυτή τη βδομάδα είχαμε κυρίως τον ποδοσφαιρικό αγώνα με το Μοσχάτο. Άντε και λίγο το περίφημο νομοσχέδιο για τα χρέη. Στα γύρω γύρω όμως , στην  παράπλευρη αθλητική επικαιρότητα είχαμε δύο ειδήσεις με κυανέρυθρο χρώμα.

Δύο εντελώς άσχετες μεταξύ τους ειδήσεις , που όμως έχουν μια κοινή συνισταμένη: οι πρωταγωνιστές τους έχουν περάσει από τον Πανιώνιο , ήρθαν , μόχθησαν , πέτυχαν και έφυγαν σαν κύριοι από την ομάδα.

Ο λόγος για τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς που επιστρέφει στην Ελλάδα και για τον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι που κρέμασε τα γάντια του μετά από μια άκρως επιτυχημένη καριέρα , κομμάτι της οποίας ήταν και ο Πανιώνιος μας.

Για τον Βλάνταν δε χαίρομαι που πάει εκεί που πάει. Εννοείται δεν θα ήθελα να τον βλέπω σε καμία από τις σιχαμένες ομάδες του ΠΟΚ. Εννοείται δεν θα ήθελα γενικά να τον ξαναδώ στην Ελλάδα. Είναι ένας ΚΥΡΙΟΣ , και η ποδοσφαιρική Ελλάδα δεν του αρμόζει. Δεν του κολλάει. Αλλά μόνο και μόνο που είδα το πρόσωπο του να φιγουράρει από εδώ και από εκεί , χάρηκα , αναπόλησα και ένιωσα για ακόμα μια φορά αυτή την περίεργη αίσθηση που έχουμε εμείς οι Πανιώνιοι όταν βλέπουμε κάποιον που θεωρούμε "δικό μας": από τη μια χαρά που είναι καλά και περιζήτητος , από την άλλη η "πως θα ήταν αν είχε μείνει...".

Μακάρι να είναι πάντα καλά ο Βλάνταν , όταν με το καλό έρθει η ώρα να τον συναντήσουμε και να τον κερδίσουμε και να είμαστε όλοι χαρούμενοι. Αν ήταν μεγαλύτερος σε ηλικία σίγουρα θα του είχαμε κολλήσει το παρατσούκλι "Δάσκαλος"¨, τώρα απλά τον θυμόμαστε σαν ΚΥΡΙΟ , όλα κεφαλαία.

Για τον Γιάρο , τι να πεις. Τι να πρωτοθυμηθείς; Ο άνθρωπος έκρυβε το τέρμα , ένιωθες ασφάλεια σε κάθε φάση , ενώ ταυτόχρονα είχε αυτή τη φάτσα , σαν να είναι ο μεγαλύτερος αδερφός σου , δεν θα σε αφήσει ποτέ απροστάτευτο.

Έκανε μεγάλη καριέρα και στη Γερμανία , ήταν από αυτούς που φεύγοντας από τον Πανιώνιο , δεν έκανε το λάθος να χαντακωθεί στο ΠΟΚ , άνοιξε φτερά για μακριά , έζησε όμορφες ποδοσφαιρικές στιγμές , αγαπήθηκε , αποθεώθηκε και πλέον μπορεί να ξεκουραστεί έχοντας γεμάτο το σκληρό δίσκο με τις ευχάριστες αναμνήσεις.

Πραγματικοί gentlemen και οι δύο , εύχομαι να τα φέρει η μοίρα και να ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας , όντας από την ίδια πλευρά , αν δε γίνει αυτό , ότι ιστορία έχουν να πουν στα παιδιά τους για τον Πανιώνιο , να είναι με χαμόγελο και δάκρυα συγκίνησης. Όπως πρέπει.