Κακό σπυρί

 

"Είναι δημοσιογράφος του πορτοκαλί αθλητικού site. Είναι υπάλληλος του πορτοκαλί αθλητικού site καλύτερα , γιατί το δημοσιογράφος είναι δύσκολο πράγμα να το πεις στις μέρες μας και το ξέρει.

Ανοίγει το laptop του πρωί πρωί , ρίχνει μια γρήγορη ματιά στον τραπεζικό του λογαριασμό για να χαρεί σε περίπτωση που έχει μπει ο μισθός. Δεν έχει μπει , λογικό 25 ο μήνας , αλλά πήρε και Κύπελλο το αφεντικό , παίζει πάνω στις χαρές να τα έβαλε νωρίτερα. Βέβαια παίρνει πάντα δύο-τρεις μέρες να γίνει η μετατροπή από ρούβλια σε ευρώ , ας ξανακοιτάξει αύριο καλύτερα.

Ανοίγει τα mail του. Βλέπει τη γνωστή γραμμή από τον διευθυντή: γράψε αυτό για τον τάδε , γράψε εκείνο για τον έτσι , εξαφάνισε αυτά τα σχόλια , ο Λουκασένκο είναι φίλος μας και πάει λέγοντας. 

Μαλακίες , σκέφτεται.

Κάπου πέφτει το μάτι σε έναν παλιό γνωστό.

"Πανιώνιος".

"Τι θέλει να γράψω για τον Πανιώνιο;" , διερωτάται. Παίρνει τους βαθμολογικούς πίνακες μπροστά του. 

-14 ομάδες η Α'

-12 ομάδες η Β'

-20 ομάδες η Γ'

-71 ομάδες οι πέντε πρώτοι όμιλοι της Δ' 

Τις προσπερνά όλες. Κανένα δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. 117 ομάδες κανένα ενδιαφέρον. Ούτε χρέη , ούτε στησίματα , ούτε συνιδιοκτησίες , ούτε παρανομίες.

Φτάνει στην προσωρινά πρώτη του 6ου ομίλου , Ηλιούπολη. Κάτι έχει ακούσει να συζητιέται , ξανακοιτάει όμως το mail του διευθυντή. Όχι , τίποτα για Ηλιούπολη.

ΚΑΝΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.

Νάτος. Πανιώνιος. 

-"Ρε που έφτασε ο Πανιώνιος." 

Με αυτόν θα ασχοληθεί σήμερα. Για ποιο λόγο δεν ξέρει. Ξέρει ο διευθυντής. Που παίρνει και πιο πολλά ρούβλια. Και θέλει να του μοιάσει μια μέρα. Οπότε κάνει ότι του πει. 

 Κάνει copy-paste τα γραφόμενα του διευθυντή , δεν μπορεί να πληκτρολογήσει και πολλά , πονάει το χέρι από το Sputnik-V , τα φτιάχνει λίγο να φαίνονται σαν άρθρο , βάζει και μια σημαία με το σήμα , πάντα του άρεσαν τα χρώματα , τραβάνε το μάτι , έτοιμο το άρθρο.

Upload.

Τέλος για την ώρα , πάει να φτιάξει καφέ να συνεχίσει αργότερα."

Έσκασε σαν είδηση χθες η προσπάθεια που γίνεται από την ομάδα των ανθρώπων που τρέχουν το ποδοσφαιρικό τμήμα και κυρίως από τον Κυριάκο Σκούρα , να γίνει αυτό που έπρεπε να γίνεται εδώ και χρόνια , στις ΠΑΕ: να μη χάνεται κανένα χρέος δηλαδή , αλλά να μεταβιβάζεται , ουσιαστικά να βαραίνει αυτόν που τα δημιουργεί.

Πριν λίγο καιρό ο κ. Σκούρας στη συνέντευξη του στα "Πανιώνια Νέα" είχε προαναγγείλει ουσιαστικά αυτή την προσπάθεια. Ίσως θα έπρεπε όλη αυτή η ιστορία να περάσει λίγο ήσυχα , να μην προκαλέσει θόρυβο, γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις μόνο ζημιά κάνει ο θόρυβος. Το θέμα είναι ότι αν προχωρήσει φυσιολογικά το πράγμα , τότε μιλάμε για μια μεγάλη ανάσα για το ποδόσφαιρο. Δεν θα πω σωτηρία , γιατί η σωτηρία θα έρθει μόνο με μόνιμη καθαρή και σωστή διαχείριση. Αλλά σε συνδυασμό με ενδεχόμενη αναδιάρθρωση , αυτόματα ο Πανιώνιος ξαναμπαίνει σε τροχιά , αποφεύγει το να γίνει Ηρακλής. 

Για το "νόμιμο και ηθικό" του νομοσχεδίου , δεν είμαι ο κατάλληλος να αποφανθώ. Δεν το έχω διαβάσει. Σίγουρα είναι ανήθικο ότι σου δίνει το δικαίωμα να πιστολιάσεις τον κόπο και το ιδρώτα ανθρώπων , είτε αυτοί είναι αυτοί που σου έφερναν τα νερά , είτε είναι ποδοσφαιριστές. Με τα λίγα που διαβάζουμε όμως βλέπουμε ότι τα χρέη ουσιαστικά δεν πιστολιάζονται , αλλά κυνηγούν το Δάρα.

Βέβαια μεγαλύτερη "πλάκα" θα είχε να πάει ο Δάρας και να αρχίσει να αραδιάζει διευθύνσεις και ονόματα για το πως φτάσαμε εκεί που φτάσαμε , αλλά τι ζητάω κι εγώ τώρα. Ανάληψη ευθύνης στον Πανιώνιο; Ποτέ.

Όσο για τις συγκρίσεις , με κιτρινόμαυρα σιχάματα Νότου και Βορρά αλλά και με τον Ηρακλή που γράφω πιο πάνω , με αφήνουν αδιάφορο. Έχουν ευνοηθεί όλοι σκανδαλωδώς , δεν υπάρχει λόγος να αφιερώσει κανείς μας ούτε ένα δευτερόλεπτο από τη ζωή του για να απαντήσει ή να διαπληκτιστεί μαζί τους. Ο Ηρακλής που δείχνει ο πιο αδικημένος της όλης ιστορίας , να πούμε απλά ότι έχει αλλάξει περισσότερα ΑΦΜ και έχει κάνει πιο πολλές συγχωνεύσεις από ολόκληρο τον τραπεζικό κλάδο μετά από 4 μνημόνια.

Τώρα για να επανέλθω στον τίτλο του άρθρου και στο λογοτεχνικό αριστούργημα που τον ακολουθεί , με κάθε ευγένεια , θέλω να πω σε όλους αυτούς που πειράζονται από τον Πανιώνιο , να πάνε να γαμηθούν. Τόσο απλά.

Όπως να πάνε να γαμηθούν και οι όμοιοι τους στον Πειραιά , που μας στοίχειωσαν τη ζωή , μας διέλυσαν το είναι , έκαναν φίλους κι αδερφούς να χαθούν από την κερκίδα μην αντέχοντας να βλέπουν το θέατρο του παραλόγου.

Κακό σπυρί στον κώλο σας. Σε αυτόν τον κώλο που γουστάρει χαστουκάκια από το χέρι του πρεζέμπορα , του ρώσου , του λαθρέμπορα και του κάθε χρηματοδότη σας. 

Κακό σπυρί και στη Β' και στη Γ΄ και στη Δ'.

Κακό σπυρί που δε λέει να σπάσει και να εξαφανιστεί.

Κακό σπυρί που επιστρέφει και σας πονάει κάθε φορά που πάτε να καθίσετε στα αγορασμένα με τα βρωμόλεφτα τους έπιπλα του σπιτιού σας και του γραφείου σας.

Κακό σπυρί στον κώλο σας από πάντα και για πάντα.

(Ενδιαφέρουσα προσπάθεια να μη γράφω κακές λεξούλες στο blog μου. Κράτησε 2-3 αναρτήσεις , μετά λύγισα. Διπλό σήμερα και κόλαση την Κυριακή. Δε χάνεται η άνοδος.)