ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Ζω για να σε δω όπως σε φαντάζομαι

Γράφει ο Ανδρέας Μόγκριτς...

Πως φαντάζεσαι τον Πανιωνιο του μέλλοντος και τι προτείνεις γι’ αυτόν; 

Άντε τώρα να βάλεις τις σκέψεις μιας ζωής σε ένα κείμενο! 

Χωρίς υπερβολές, μια ζωή σκέψεις και συζητήσεις, για το πως ο Πανιώνιος θα μπορούσε να γίνει καλύτερος, κάνουμε. 

Από αυτές προέκυψε ο «Ορφέας» - η Συμμετοχική Εθελοντική Κίνηση για τον Πανιώνιο. 

Από αυτές δημιουργήθηκε η σύγχρονη εικόνα του Panthers Club 1983. 

Από αυτές, ελπίζω, στο μέλλον να μπορούμε να καυχηθούμε πως (με την ενέργεια και το χρόνο που αφιερώνουμε τώρα) αφήσαμε μια κάποια παρακαταθήκη στη νέα γενιά. 

Ρωτάει λοιπόν ο/η φίλος/η «Κυανέρυθρη Συσπείρωση» ... πως φαντάζομαι τον Πανιώνιο του μέλλοντος και τι προτείνω γι’ αυτό. 

Αυτό φίλε/η μου είναι ερώτηση για διατριβή διδακτορικού, που θα λάτρευα να κάνω για να έρθω μια μέρα να την εφαρμόσω στην αγαπημένη μας ομάδα. 

Σε τι να πρωτοαναφερθεί κάποιος; 

Είναι τόσο πολυδαίδαλο θέμα και συνάμα ωραία και μεγάλη πρόκληση, να σκεφτείς τον Πανιώνιο του μέλλοντος έτσι όπως θα ήθελες να γίνει. 

Προσπαθώντας να φέρω κάτι το οποίο στην πραγματικότητα απαιτεί πολλά κεφάλαια ανάλυσης σε ένα μικρό κείμενο, θα «σπάσω» την επιφανειακή ανάλυσή μου για τον Πανιώνιο του μέλλοντος σε δύο μέρη. 

Την αμιγώς διοικητική οργάνωση του Συλλόγου από τη μια (με απολήξεις στο αγωνιστικό, τις υποδομές και τα κτίρια) και εν συνεχεία το τι είδους κοινό - λαό θα επιθυμούσα να έχουμε. 

Αυτά τα δύο θα μπορούσαν σε περίπτωση που εναρμονίζονταν παράλληλα και ταυτόχρονα, να σχηματίσουν το δικό μου, ιδανικό, Πανιώνιο του μέλλοντος. 

Διοίκηση - Αγωνιστικό - Υποδομές - Εγκαταστάσεις

Γνωρίζω πως από τον Πανιώνιο έχουν περάσει κατά καιρούς φοβεροί άνθρωποι (σε χαρακτήρα) και πολλοί ταλαντούχοι - δουλευταράδες. 

Αθλητές, προπονητές, παράγοντες. 

Ωστόσο, αισθάνομαι και νομίζω δυστυχώς οτι έχω δίκιο, πως τελικά (και διαχρονικά) υπερίσχυε η άλλη πλευρά. 

Ποια είναι η άλλη πλευρά; 

Όπως και στη χώρα γενικότερα έτσι και στον Σύλλογό μας οι μέτριοι, οι ιδιοτελείς, οι κλικαδόροι υπερίσχυαν πάντα «τρώγοντας» τους ικανούς ούτως ώστε να επιβιώνουν εκείνοι. 

Πόσες ιστορίες γνωρίζουμε για προπονητές που τα παίρνουν για να ανεβάσουν τον τάδε παίκτη στην αγωνιστική γιατί ο πατέρας του πλήρωσε;

Πόσοι νέοι με φρέσκιες ιδέες και γνώσεις προπονητές έφυγαν γι’ αλλού γιατί η παλιά φρουρά τους έκλεισε το δρόμο; 

Πόσοι διοικητικοί αδιαφόρησαν να φτιάξουν πράγματα για το μέλλον και όχι το παρόν του Συλλόγου γιατί κύριος σκοπός τους ήταν να φανούν οι ίδιοι στο τώρα και δεν υπήρχε ουσιώδης αγάπη γι’ αυτό που κάνουν; 

Έγραψα τα παραπάνω παραδείγματα σε αυτό το σημείο (Διοίκηση - Αγωνιστικό - Υποδομές - Εγκαταστάσεις) για να τονίσω πως όλος αυτός ο τρόπος λειτουργίας στον δικό μου Πανιώνιο του μέλλοντος αλλάζει. 

Τις αποφάσεις για τα θέματα του τίτλου θα τις λαμβάνουν άνθρωποι γνώστες στο είδος τους και όχι ανίκανοι, καιροσκόποι. 

Η επιστήμη παίρνει τη θέση που της αρμόζει ενώ ο κλασσικός ημιμαθής, ξερόλας, λίγος για την θέση ευθύνης που κατέχει παράγοντας πηγαίνει σπίτι του και όχι σε ένα φορέα με το μέγεθος του Πανιωνίου Γ.Σ. Σμύρνης. 

Αναρωτηθείτε μέχρι σήμερα πόσα λάθος πράγματα έχουν γίνει και συνεχίζονται να γίνονται (πολύ λιγότερα μετά την έλευση του «Ορφέα» ευτυχώς) γιατί άσχετοι άνθρωποι με το αντικείμενο, χωρίς αγάπη γι’ αυτό και με ιδιοτελείς σκοπούς βρέθηκαν σε θέσεις. 

Επεκτείνοντας τα ερωτήματα, σκεφτείτε :

1. Στα χιλιάδες παιδιά που αθλούνται κάθε χρόνο με τα κυανέρυθρα, πόσο σημαντικό ρόλο θα μπορούσαμε να παίξουμε ως Σύλλογος στη ζωή τους; 

Θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε ακούσει προσωπικές ιστορίες καλών ανθρώπων που ήρθαν, αθλήθηκαν ή εργάστηκαν αλλά έφυγαν με πίκρα από τη συμπεριφορά κάποιων που είχαν τη δύναμη της απόφασης στον Σύλλογο. 

Ας αναλογιστούμε πόσες εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά έχει προπονήσει ανά τις δεκαετίες αυτός ο Σύλλογος. 

Πως θα ήταν αν όλοι αυτοί, όταν τελείωναν ή έφευγαν, έλεγαν τα καλύτερα για μας λόγω της σωστής και αξιοκρατικής λειτουργίας μας; 

Αρκεί να δείτε τι κάνουν οι απόφοιτοι καλών Πανεπιστημίων για τα ιδρύματα που φοίτησαν ως νέοι για να καταλάβετε που το πάω .. 

2. Στις κτιριακές εγκαταστάσεις μας συνδυάζουμε, όπως ελάχιστοι άλλοι Αθλητικοί Σύλλογοι, πλειάδα αθλημάτων σε τόσο κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Διερωτηθείτε πόσο πολυεπίπεδα θα μπορούσαμε να τις εκμεταλευτούμε; 

Βάλτε με το μυαλό σας, πόσοι χώροι είναι παρατημένοι στο χρόνο, ανεκμετάλευτοι εντός Πανιωνίου.

Τι θα μπορούσε να γίνει αν εκσυγχρονίζαμε και αντλούσαμε κάθε σπιθαμή του χώρου μας για την ανάπτυξή μας. 

Ιατρεία, γυμναστήρια, αποδυτήρια, νέα αθλήματα, χώροι οργανωμένης διοίκησης, συνελεύσεων, συμβουλίων, παρουσιάσεων. Ένα εργαστήριο παραγωγής με συγκινονούντα δοχεία όλους τους χώρους.

3. Τι κοινωνικό έργο θα μπορούσαμε να προσφέρουμε ως ιστορικός φορέας αθλητισμού με ισχυρό κοινωνικό σύνολο; 

Υποτροφίες παιδιών, στήριξη τοπικής κοινωνίας μέσω αθλητισμού, πρωτοκαθεδρία σε τοπικό επίπεδο στον αγώνα κατά των ναρκωτικών, διαλέξεις ειδικών σε θέματα υγείας για τον άνθρωπο (διατροφή, βάρος, ψυχολογία, επαγγελματικός προσανατολισμός νέων, κοινωνική επανένταξη κα) 

4. Πόσο κόσμο θα μπορούσαμε να τραβήξουμε με την προσφυγική - αθλητική μας κληρονομιά η οποία συγκινεί και συναρπάζει όποιον την γνωρίσει; 

Ας αναλογιστούμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει σήμερα η επικοινωνία, η εξωστρέφεια. Το internet, τα video, τα κείμενα, η προώθηση με συντονισμένο, επαγγελματικό και σε βάθος χρόνου τρόπο. 

Ο πλανήτης έχει πλέον «μικρύνει» για τους ικανούς και δραστήριους. 

Ας μάθει ο κόσμος ποιοι είμαστε και τι πρεσβεύουμε. 

Καθόμαστε πάνω σε έναν θησαυρό ιστορίας που η σημερινή βιομηχανία προώθησης θα μπορούσε να κάνει παππάδες μαζί της. 

5. Πόσα χρήματα θα μπορούσαμε να λαμβάνουμε από ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις για να δημιουργούμε ανάπτυξη του Συλλόγου σε όλα τα επίπεδα, όπως : 

◦ Κοιτώνες για αθλητές από επαρχία

◦ Δημιουργία αθλητικού σχολείου με την αιγίδα του ΠΓΣΣ

◦ Δίκτυο συνεργασίας με μικρούς Συλλόγους της χώρας για εξεύρεση ταλέντων

◦ Περαιτέρω διείσδυση σε νέες τεχνολογίες προπόνησης ανά άθλημα

◦ Εισχώρηση επιστημών όπως η διατροφή, η ψυχολογία, η πρόληψη τραυματισμών σε όλα τα επίπεδα ηλικιών και αθλημάτων 

◦ Πέρασμα παιδιών απ’ όλο το φάσμα αθλημάτων με σκοπό την εξεύρεση σωστότερης επιλογής αθλήματος στην μικρότερη δυνατή ηλικία

Κοντολογίς, ο Πανιώνιος του μέλλοντος για μένα θα ήταν ο Σύλλογος που θα λάμβανε αποφάσεις ύστερα από εισήγηση του κάθε ειδικού, στον τομέα του. 

Δεν θα ήταν ένας φορέας βορά κάποιου που έτυχε να είναι εκεί παίζοντας με την τύχη των ανθρώπων και άρα του Συλλόγου. 

Επαγγελματισμός, αξιοκρατία, επιστήμη, κουλτούρα, ήθος, πρόοδος είναι λίγες από τις λέξεις που μπορώ να βρω για να χαρακτηρίσω τον δικό μου Πανιώνιο του μέλλοντος σε Διοικητικό - Αγωνιστικό - Υποδομές - Εγκαταστάσεις επίπεδο. 

Κοινό - Λαός του Συλλόγου 

Όλα τα παραπάνω δεν έχουν καμία αξία, δεν υλοποιούνται, αν δεν υπάρξει πρώτα απ’ όλα η αλλαγή πλεύσης εδώ. 

Στην ελλάδα η πολιτική κατάσταση είναι πολύ σάπια. Οι πολίτες που συνεχώς αναφέρονται σε αυτή τη πολιτική σαπίλα, είναι διαφορετικοί; 

Ο Πανιώνιος δεν είναι παρά ένα κομμάτι αυτού του παζλ που λέγεται ελληνική κοινωνία. 

Τι κάναμε μέχρι σήμερα για τη σαπίλα του ερασιτέχνη; 

Πότε ενδιαφερθήκαμε για τα παραπαίοντα κτίρια; Μήπως μόνο όταν πήγε ν’ αθληθεί εκεί το δικό μας παιδί;

Πόσοι από μας είχαμε τη συνέπεια να είμαστε μέλη, να πηγαίνουμε στις γενικές συνελεύσεις, στα συμβούλια; 

Για μένα ο Πανιώνιος του μέλλοντος έχει τον πιο προοδευτικό λαό της ελλάδας.

Αποτελεί το παράδειγμα, όπως οι οργανωμένοι του, οι Πάνθηρες, τα τελευταία χρόνια. 

Έχει στο ελάχιστο 2.000 μέλη, ταμειακώς ενήμερα. 

Έχει συνελεύσεις με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, καθαρές, με ανοιχτά χαρτιά και κουβέντες. Εκατοντάδες συμμετέχοντες. 

Live streaming παντού, μετάφραση στα αγγλικά και άλλες γλώσσες. 

Δυνατά social media, συνεχή συνεργασία με Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, Φορείς Πολιτισμού και Τέχνης. 

Αυτά γίνονται αλλού εδώ και χρόνια. Δεν χρειάζεται παρά μόνο μια καλή αντιγραφή και επικόλληση. 

Δεν θ’ ανακαλύψουμε εμείς τον τροχό. 

Εν κατακλείδι, για μένα ο Πανιώνιος του μέλλοντος παράγει σοβαρό αθλητικό και πολιτισμικό επίπεδο. 

Δημιουργεί ομάδες από δικά του παιδιά, πουλάει όσο πρέπει στην τιμή που πρέπει και τα οικονομικά του είναι αναρτημένα για να τα βλέπει όποιος έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο. 

Θα μου πεις, ουτοπικά όλα αυτά ρε φίλε .. 

Για να σου απαντήσω με τα λόγια του Ανατόλ Φράνς (Νόμπελ Λογοτεχνείας 1921) : 

«Δίχως τους ουτοπικούς των άλλων καιρών οι άνθρωποι θα εξακολουθούσαν να ζουν άθλιοι και γυμνοί σε σπήλαια. Ουτοπικοί χάραξαν τις γραμμές της πρώτης πόλης […] Από γενναιόδωρα όνειρα έρχονται ευεργετικές πραγματικότητες. Η ουτοπία είναι η βασική αρχή κάθε προόδου και η απόπειρα για ένα καλύτερο μέλλον».

ΕΜΠΡΟΣ ΠΑΝΙΩΝΑΡΑ 

Ανδρέας Μόγκριτς