Σαν σπρίντερ

Στη μέση του καλοκαιριού φτάνουμε αύριο. Ακόμα ένα περίεργο καλοκαίρι που αντί να ασχολούμαστε με μεταγραφές, προετοιμασίες και όλα αυτά τα όμορφα, είμαστε στην αναμονή. Ποια αναμονή θα μου πείτε. Θα σας πω.

Είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα προκύψει η ευκαιρία ανόδου στην Β' Εθνική. Ήδη ψιθυρίζεται στη Νέα Σμύρνη και όχι μόνο, είναι και το λογικό εδώ που τα λέμε, κάθε χρόνο κάτι τέτοιο γίνεται στις κατηγορίες αυτές. Παραιτήσεις ομάδων, διαλύσεις, συγχωνεύσεις.

Το θέμα είναι εμείς να είμαστε επιφυλακή. Να είμαστε σε θέση εκκίνησης, σαν σπρίντερ που ετοιμάζεται για τα 100 μέτρα. Να είμαστε έτοιμοι να τιναχθούμε μπροστά με ορμή και να μη σταματήσουμε παρά μόνο όταν περάσουμε πρώτοι τη γραμμή τερματισμού. 

Να είμαστε έτοιμοι για όλα, κάτι που σημαίνει πως ότι είναι να γίνει σε διοικητικό επίπεδο πρέπει να γίνει άμεσα. Ή τουλάχιστον να υπάρχει έτοιμο, οργανωμένο το όποιο σχέδιο για να μπει άμεσα σε δράση όταν το φέρουν στο προσκήνιο οι εξελίξεις. Κακά τα ψέματα, η Β' Εθνική δεν έχει καμία σχέση με το πρωτάθλημα που μόλις τελείωσε. Αν νομίζουμε ότι τα είδαμε όλα φέτος, κάνουμε λάθος. Το νηπιαγωγείο τελειώσαμε και η Β' Εθνική είναι το Χάρβαρντ της βρωμιάς. 

Είτε λοιπόν έρθει κάποιος άνθρωπος να αναλάβει την ομάδα, είτε όχι, εμείς σαν Πανιώνιος, σαν Σύλλογος πρέπει να ετοιμάσουμε την ομάδα για τη Β' Εθνική. Να βρούμε τους πόρους, τους παίχτες, τους ανθρώπους αυτούς που θα τρέξουν την όλη προσπάθεια.

Ακόμα και αν σε απευκταίο σενάριο, δεν έρθει η άνοδος, δεν αλλάζουν και πολλά, στο αγωνιστικό κομμάτι τουλάχιστον. Για να διεκδικήσεις ξανά την άνοδο φέτος, σε ένα κανονικό πρωτάθλημα δύο γύρων, με ψιλιασμένους τους αντιπάλους, ουσιαστικά ομάδα Β' Εθνικής πρέπει να στήσεις. Σε αναμονή των εξελίξεων λοιπόν, να δούμε πότε και αν θα αρχίσουν να έρχονται οι αποχωρήσεις στη Β' Εθνική, για να μπούμε ξανά στις ράγες της επιστροφής, από τις οποίες βγήκαμε τόσο άτυχα την προηγούμενη εβδομάδα.

Εκκίνηση στο δικό του σπριντ, στο δικό του μαραθώνιο καλύτερα, έκανε και το μπασκετάκι μας με την εκδήλωση της Δευτέρας. Παρουσιάστηκαν οι κάρτες στήριξης, μπορούμε να συνεισφέρουμε όλοι σε αυτό το νέο ξεκίνημα που μόνο εύκολο δεν είναι. Υπάρχει οργάνωση στο τμήμα, υπάρχουν άνθρωποι που το αγαπούν, υπάρχει και ο κ. Κοκκινάνης, ο οποίος όσο καιρό ασχολείται με τα κοινά του Πανιωνίου έχει δείξει αν μη τι άλλο μια σοβαρότητα και κυρίως μια ειλικρινή αγάπη για το μπάσκετ.

Άλλη ιστορία το μπασκετάκι, άλλος καημός. Πονεμένη ιστορία τα τελευταία χρόνια, ας ελπίσουμε τα άσχημα να είναι πίσω μας.

Με σπριντ θα ξεκινήσει και το βόλει. Ένα σπριντ που καθυστέρησε ένα χρόνο, λόγω της περσινής άκυρης εκκίνησης λόγω κορωνοιού. Σαν να μην πέρασε μια μέρα από πέρυσι το τμήμα οργανωμένο και δυνατό θα μπει στη μάχη μιας δύσκολης κατηγορίας, έχοντας δίπλα του παθιασμένους ανθρώπους, ατόφια παιδιά. Ζόρια θα υπάρξουν και εκεί, θέλει κόπο για να βγει η χρονιά οικονομικά, αλλά οι προοπτικές για κάτι καλό υπάρχουν. 

Για το πόλο τα έχω γράψει, σε παράλληλο σύμπαν το συγκεκριμένο τμήμα σε σχέση με τον υπόλοιπο Σύλλογο, περιμένουμε με ανυπομονησία την έναρξη της χρονιάς εκεί.

Έτοιμοι για το μπαμ του αλυτάρχη λοιπόν. Το νου σας να φύγουμε μαζί μπροστά όσο πιο γρήγορα γίνεται. Μακάρι όλα να γίνουν ΤΣΑΚ-μπαμ...

Υ.Γ. Πολύ μέτριο χιούμορ το το τελευταίο.