Νέμεσις

 

18/10/2020

Αρκετοί αψηφούν τον ιό και τις απαγορεύσεις του και φτάνουν μέχρι το καγκελάκι. Μούδιασμα, άδειο γήπεδο, άγνωστοι παίχτες.

Με μια τρεμάμενη κάμερα να δείχνει τον αγώνα, οι υπόλοιποι από το σπίτι ακούνε τον Γιώργο Καρμίρη και τον Ευάνθη Γκόγκουλη, με δυσκολία στη φωνή, να μιλούν για κάποιον Ξύγκορο, για κάποιον Ζάχι, για κάποιον Μπρέγκου.

Δεν περνάνε αρκετά λεπτά και έρχεται η στιγμή που η μπάλα φτάνει στο κεφάλι του Μούντριχα (που τον  λέγαμε ακόμα Μουντρίχα τότε) για το πρώτο γκολ αυτής της ιστορίας.

25/10/2020

Επιστροφή μετά από χρόνια στον Κορυδαλλό. Αίμα κι άμμος. Νίκη. Ξανά. Ωραία είναι εδώ ρε. Ο Δημήτρης Κοροπούλης, τουλάχιστον 10 χρόνια νεότερος απ' ότι μερικούς μήνες μετά, εξηγεί στα παιδιά του, και παιδιά μας, γιατί όλα θα πάνε καλά φέτος. Οι πρώτες ανατριχίλες προμηνούν όλα όσα θα ζήσουμε.

1/11/2021

89'. Πανιώνιος-Χαραυγιακός 1-1. 

"Εντάξει, δε γίνεται να κερδίσουν και όλα τα ματς. Μικρά παιδιά είναι."

" Άσε που θα διακοπεί το πρωτάθλημα και ποιος ξέρει αν θα αρχίσει πάλι. Έτσι κι αλλιώς, δεν έχουμε δικαίωμα ανόδου."

91' "Ο Γροντής από τα αριστερά δε θα γίνει κατ..., θα γίνει τελικά παρά την παρέμβαση του Παρασκευόπουλου, ωραία θα σπάσει τη μπάλα, Σταμάτης ΓΚΟΟΟΟΟΛ, ΓΚΟΛ 2-1 ο Πανιώνιος, στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων ο Πανιώνιος κάνει το 2-1..."

"Λαϊκή πανήγυρις", ακούγεται να λέει μια φωνή από τις 6 Δεκεμβρίου του 2007.

Οι ανατριχίλες πολλαπλασιάζονται.

11/4/2021

Σπάτα... Καταλαβαίνουμε ότι μπροστά μας ανοίγεται ο δρόμος της επιστροφής. Καταλαβαίνουμε επίσης ότι ειδικά εκτός έδρας δε θα μας χαριστεί κανείς. 0-1 δύσκολα και προχωράμε.

18/4/2021

Με κοντομάνικα ξανά στο καγκελάκι. Άνοιξη. Τσιμέντα στις κερκίδες. Πολλά ζόρια, το άγχος αρχίζει να παίρνει τη θέση της ξεγνοιασιάς των πρώτων αγωνιστικών. Η εξυπνάδα του Μακρίδη μας δίνει τρεις ακόμα βαθμούς. 

"Χαμός θα γίνει στο Ελ Πάσο την άλλη βδομάδα".

25/4/2021

Χαμός γίνεται όντως στο Ελ Πάσο. Όχι από τους εκατοντάδες Πανιώνιους που φτάνουν εκεί για να σπρώξουν την ομάδα στη νίκη, αλλά από τους άλλους. Τους περίεργους.

1-1 στο 90'. Πονάμε αλλά έχουμε την τύχη στα χέρια μας. Τέλος ο καναπές για πολλούς, τέλος το χαλαρό καφεδάκι στο γήπεδο για τους υπόλοιπους, φοράμε τα πολεμικά μας. Αν έτσι θέλετε, έτσι θα το πάμε.

9-5-2021

Μάχη. Σώμα με σώμα. Εντός κι εκτός. Γιατί έτσι έπρεπε να γίνει. Γιατί στο σπίτι μας κουνήματα δεν κάνει κανένας βρωμιάρης. Δύσκολο αγωνιστικά, αλλά το βάρος της φανέλας μας δεν το φτάνει κανείς, με όσα "σιδερικά" κι αν φορτώσει τη δική του.

26-5-2021

Μοσχάτο. Τα περίεργα έχουν γίνει πλέον καθημερινότητα. Τρομοκρατία και τα λοιπά. Πάρε ντόρτια και τα λέμε. Ή μάλλον όχι. Δεν τα ξαναλέμε.

Αρχίζουν και οι διακοπές της ΔΕΗ, παρεμπιπτόντως.

30-5-2021

Με μια ανάσα, χωρίς σταματημό, όπως στο Μοσχάτο, είμαστε ήδη στο επόμενο. 2-0 και φύγαμε για τελικό.

2-6-2021

Η μέρα που θα θυμόμαστε σε όλη μας τη ζωή. Οι εναλλαγές συναισθημάτων, η ένταση, το άγχος, το καρδιοχτύπι. Οι δυο ώρες τρέλας. Η συγκίνηση, το δάκρυ, η αποθέωση. Όλα μαζί. Ναι ρε Πανιωνάρα.

27-6-2021

Η πρώτη ήττα. Κακή ήττα, κακή εμφάνιση. Θα αντέξουν; Μπορούν; Ο Δημήτρης Κοροπούλης μας δίνει ξανά λόγους να αισιοδοξούμε. Μας κοιτάζει μες τα μάτια και μας λέει τα πράγματα όπως έχουν. 

Πανιώνιος είσαι, θα το πας μέχρι τέλους.

30-6-2021

Ένας μήνας φωτιά φτάνει στο τέλος του. Νίκη με καρδιοχτύπι. Εδώ που φτάσαμε δεν κάνουμε πίσω. Θα κάνουμε αυτό που ξέρουμε, αυτό που πρέπει, αυτό που ζητάει η φανέλα. Κι ότι βρέξει ας κατεβάσει.

4-7-2021

Ιούλιος στα γήπεδα. Σε εχθρικά γήπεδα. Πάλι τα ίδια. Μεικτή ΠΟΚ, βρισίδι, ψευτοντου, δε βαρεθήκατε ρε βλάκες; Μες το γήπεδο όμως το ντου είναι κανονικό. Όχι ψεύτικο. 1-2 και ξαναφύγαμε για τελικό.

Αξέχαστη ραδιοφωνική μετάδοση. Ακόμα περιμένουμε το αλάνι από τη Ζάκυνθο να τελειώσει το "γκοοοοοοοοοοοοολ" για να μας πει αν έγινε 1-1 ή 0-2. Ας είναι, τι να κάνουμε; Κλέφτες να γίνουν οι καρδιολόγοι;

7-7-2021

Και σήμερα; Σήμερα τι;

Θα σας πω. Σήμερα έρχεται η Νέμεσις. Η πρώτη από τις πολλές που θα ακολουθήσουν.

 Σήμερα αυτή η παρέα παιδιών ολοκληρώνει αυτό που ξεκίνησε και έζησε όλο αυτό τον καιρό. Κάποια από αυτά τα παιδιά ειδώθηκαν πρώτη φορά πριν χρόνια σαν μαθητές δημοτικού ακόμα, όταν η μοίρα τους έφερε να φορέσουν την ίδια φανέλα για να κλωτσήσουν το τόπι.

Κάποια χρόνια πίσω, τότε που εμείς βλέπαμε το Ρεκόμπα στα κυανέρυθρα και δεν χώραγε ο νους ότι θα βρεθεί μια μέρα ένας Ζούλιας, ένας Ξυγκόρος, ένας Λάμψιας, ένας Νίνο να μας κάνουν να νιώσουμε συναισθήματα που κανείς Ρεκόμπα δεν μπόρεσε να μας προσφέρει ποτέ.

Καταλαβαίνετε; Το χωράει ο νους σας;

Έχουν περάσει από αυτή την ομάδα ποδοσφαιρικά τεράστια μεγέθη. Κι όμως τα παιδάκια του Κοροπούλη μας έκαναν να νιώσουμε αυτό που είμαστε. Αυτό που θέλει η ψυχή μας.

Αν διαβάζει κανένα απ' τα παιδιά το μόνο που θα ήθελα να τους πω, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ. Τα υπόλοιπα τα έχουμε ξαναπεί.

Ευχαριστώ μάγκες. 

Ευχαριστώ γιατί είμαι ένας από αυτούς που ο Πανιώνιος είναι στήριγμα στη ζωή τους. Όπως η οικογένεια τους, ο άνθρωπος τους, η θρησκεία τους, αν έχουν κάποια.

Ευχαριστώ γιατί τα τελευταία χρόνια ένιωθα τύψεις, ένιωθα άσχημα, ένιωθα εμετό. Έβλεπα την ομάδα μου, την ψυχή μου να κυλάει στο βούρκο και ήμουν αδύναμος να αντιδράσω. Ένιωθα καλά μόνο τα 90' που έβλεπα τα κόκκινα και μπλε μες το χορτάρι τραγουδώντας αγκαλιά με φίλους, αλλά αυτά περνούσαν γρήγορα. 

Ευχαριστώ που δε με αφήσατε να καταρρεύσω. Εμένα και πολλούς άλλους. Χιλιάδες. Που είχαν απομακρυνθεί, που είχαν ξενερώσει, που είχαν νιώσει εγκατάλειψη.

Ευχαριστώ που ήρθατε όταν έπρεπε και με σώσατε. Κι εμένα κι όλα τα παιδιά της κερκίδας. Παιδιά από 80 μέχρι 10 χρονών.

Ευχαριστώ εσάς και το μάγκα προπονητή σας. Έναν από τους μεγαλύτερους μάγκες που έχουν περάσει ποτέ από τον Πανιώνιο.

Ευχαριστώ εσάς και τους υπόλοιπους ανθρώπους που έχετε γύρω σας. Λίγο πιο πολύ τα αρρωστάκια που από την κερκίδα βρέθηκαν δίπλα στον πάγκο να καρδιοχτυπούν.

 Ευχαριστώ και σας περιμένω να αγκαλιαστούμε στο καγκελάκι σήμερα. Να φωνάξουμε Πανιώνιος όσο πιο δυνατά γίνεται.

Να το ακούσουν ζωντανοί και νεκροί.

Ζωντανοί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

Και νεκροί. 

Οι νεκροί μας. 

Αυτοί που ίδρυσαν το Σύλλογο. Αυτοί που τον έσωσαν, αυτοί που δεν πρόλαβαν να επιβιβαστούν.

Αυτοί που μάτωσαν στα ξερά γήπεδα.

Αυτοί που μεγαλούργησαν στο χορτάρι.

Αυτοί που μεγαλούργησαν στα τσιμέντα.

Οι ποιητές μας, τα αλάνια μας, οι μπροστάρηδες μας.

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ

Να ακουστεί παντού.

ΠΑΝΤΟΥ!!!