Τέλος η ραστώνη

 

Σιγή εδώ και μέρες στο blog. Και όχι μόνο. Γενικά νηνεμία στον Πανιώνιο, τουλάχιστον σε ότι αφορά τον ποδοσφαιρικό τμήμα. Θερινή ραστώνη όπως χαρακτηρίζεται η συγκεκριμένη κατάσταση, μόνο που τίποτα δεν μας δείχνει ότι θα είναι όντως προσωρινή και θερινή και δε θα μας μείνει και για χειμώνα.

Ευτυχώς κάποιοι περισσότερο ΠΑΝΙΩΝΙΟΙ από μένα και από τους περισσότερους (ναι χρησιμοποιώ Πανιωνόμετρα) συνεχίζουν με μεράκι και ιδρώτα να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να έρθουν καλύτερες μέρες στο Σύλλογο. Από τα πιο απλά, μέχρι τα πιο σύνθετα, ο Ορφέας δείχνει να είναι ένας φάρος αισιοδοξίας μέσα στη μαυρίλα της εποχής.

Ο Σύλλογος λοιπόν φαίνεται να λειτουργεί καλά, τα τμήματα το ένα μετά το άλλο παίρνουν μπρος, ταλαιπωρημένα από τις παλινωδίες του κράτους όλης της προηγούμενης χρονιάς, αλλά πάντα με σπίθα στο μάτι για κάτι καλύτερο τη φετινή.

Στο ποδοσφαιρικό τμήμα τα πράγματα, one more time, δε φαίνονται και πολύ καλά. Χωρίς λόγο.

Να κάνω μια περίληψη γιατί ώρες ώρες νομίζω ότι τα χρυσόψαρα ωχριούν μπροστά στους Πανιώνιους:

Η ομάδα κατέβηκε φέτος στη Δ' Εθνική με πλάνο που έλεγε ότι δεν θα ανέβει φέτος, άρα στην καλύτερη των περιπτώσεων θα αγωνιζόταν δυο σαιζόν στη Δ', μία σαιζόν στη Γ', μια σαιζόν στη Β', πριν επιστρέψει στην Α' τη σαιζόν 2024-25. Σωστά;

Σωστά.

Γίνονται μες τη χρονιά μερικές από τις κλασσικές ανατροπές του ελληνικού ποδοσφαίρου. Βολικές ανατροπές.

Κι έτσι φτάνουμε κάποια στιγμή από το πουθενά να διεκδικούμε και να χάνουμε στις λεπτομέρειες την άνοδο απευθείας στη Β' Εθνική από τη σαιζόν 2021-2022. Με λίγα λόγια φτάνουμε κοντά στο να κάνουμε ένα άλμα δύο ετών.

Όμως ουσιαστικά και πρακτικά, όπως θα αποδειχθεί πιθανότατα τα επόμενα 24ωρα (είπαμε ελληνικό ποδόσφαιρο είναι αυτό, πάντα υπάρχουν ανατροπές), δε χάθηκε ούτε αυτή η ευκαιρία, καθώς θα μας δοθεί η ευκαιρία να παίξουμε στη Β' Εθνική σαν επιλαχούσα ομάδα.

Ακόμα κι αν δε γίνει αυτό, λόγω της αναδιάρθρωσης, έχουμε κάνει πάλι άλμα μιας σαιζόν, ώστε να επιστρέψουμε εκεί που ανήκουμε το 2023-24, μια χρονιά νωρίτερα δηλαδή από το αναμενόμενο.

Ποιος ο λόγος που η κατάσταση μυρίζει διάλυση δεν μπορώ να καταλάβω. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όλα πάνε κατ' ευχή , ή για να το πω αλλιώς όλα πάνε όπως θα πήγαιναν αν έμπαινε το γαμωπλασέ του Πίσπα.

Τι μας κολλάει; 

Τι μας εμποδίζει;

Γιατί έχει χαθεί η σπίθα, ο ενθουσιασμός που υπήρχε πέρυσι στο νέο ξεκίνημα;

Ακούγονται κάτι περίεργα από χθες ότι κάποιοι επιτέθηκαν ουσιαστικά στα παιδιά που έτρεξαν την ομάδα και έχουν μείνει να παλεύουν για αυτή.

Περιμένω επίσημα πράγματα, κούρασε λίγο στον Πανιώνιο αυτή η φάση μου είπε μένα ο έτσι, που ήταν μέσα, που του είπε ο άλλος που είναι φίλος του τάδε, και μα μου σου του, και τελικά όλοι ξέρουμε και όλοι κάνουμε πως δεν ξέρουμε, ή κάνουμε ότι ξέρουμε χωρίς να ξέρουμε και τελικά δέκα μαλά- δέκα μαλάκες μείναμε να ασχολούμαστε και δεν το έχουμε καταλάβει.

Προσωπικά, αν δεν υπάρχουν πράγματα που δεν τα ξέρουμε, θεωρώ άκρως επιτυχημένη την προσπάθεια της επιτροπής που έτρεξε το ποδοσφαιρικό τμήμα φέτος. Όπως άκρως επιτυχημένο θεωρώ και τον προπονητή.

Και εννοείται, ότι αν θέλουν αυτοί οι άνθρωποι, έχουν την προτεραιότητα να τρέξουν το τμήμα και φέτος, είτε στη Γ', είτε στη Β'.

Αν το ταμείο μας και η λογική μας λέει Γ', πάμε Γ'. Αν υπάρχουν εχέγγυα, τσέπες δηλαδή, που μπορούν να σηκώσουν Β' πάμε Β'. Ότι λέει η λογική και τα μαθηματικά. Βήματα στον αέρα δεν έχει. Ξεχάστε τα.

Ξαναλέω, δεν καταλαβαίνω τι μας εμποδίζει. Έχουμε τις ίδιες σταθερές, τα ίδια προβλήματα που είχαμε και πριν το παιχνίδι με την Κηφισιά. Κι όμως τότε μοιάζαμε μια γροθιά, ομάδα, κόσμος, διοίκηση, Τσακίρης, (για να τον βάλω κι αυτό στην εξίσωση, έτσι κι αλλιώς δεν έχει πάψει να ενδιαφέρεται και να ασχολείται όλο αυτό το διάστημα). Έτοιμοι για όλα.

Ένιωθες ότι με την ορμή που είχαμε θα φτάναμε Α' Εθνική στο άψε σβήσε, χωρίς να υπολογίσουμε τίποτα στο διάβα μας. Και τώρα μοιάζουμε ψόφιοι γιατί; ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΠΟΥΣΤΗ ΛΟΓΟ;

Για κανέναν.

Απλά γιατί δεν μας βγήκε όπως το ονειρευτήκαμε;

Ξυπνάτε ρε μαλάκες. Μαζευτείτε. Πάμε να τα κάνουμε όλα όπως πρέπει. Δεν υπάρχει επιστροφή στο δρόμο που έχουμε πάρει. Ή μόνο μπροστά, ή διάλυση.

Οργάνωση, συζήτηση, λύσεις, αγώνας. Όπως πέρυσι. 

Συνέλευση άμεσα. 

Εμπιστοσύνη στους καθαρούς, απαξίωση στους γνωστούς-αγνώστους.

Δώδεκα μέρες πριν την πρώτη προπόνηση της ομάδας, δώδεκα μέρες συσπείρωσης και οργάνωσης.

Πίσω ρουφιάνοι, εμπρός Πανιώνιοι, που έλεγε και ένα παλιότερο τσιτάτο.