9 βαθμοί

 

Αναμενόμενα τα χθεσινά αποτελέσματα. Ίσως θέλαμε κάτι παραπάνω στο σκορ εμείς και μακάρι να μην το χρειαστούμε. Είχαμε τις ευκαιρίες, αλλά από τη στιγμή που η μπάλα δεν μπήκε εύκολα στο πλεχτό για το 2-0, έγιναν βαριά τα πόδια και οι ανάσες και η ομάδα προσπάθησε να κλειδώσει τους 3 πόντους παρά να ρισκάρει κάτι παραπάνω.

Η Ραφήνα δεν ήταν κακή χθες, ίσα ίσα, μένει να δούμε αν θα βρει κίνητρο να παρουσιαστεί το ίδιο καλή και στα επόμενα παιχνίδια, κυρίως σε αυτό της επόμενης αγωνιστικής με τον Ηρόδοτο, που μας χρειάζεται.

Αυτή τη στιγμή όλοι σημαδεύουν τους 9 βαθμούς. Η Κηφισιά θα έρθει στη Νέα Σμύρνη για να πάρει το τρίποντο και να ξεγνοιάσει μετά το ρεπό της, η Ζάκυνθος στοχεύει σε 3 νίκες μέσα σε μια βδομάδα, έχοντας 2 παιχνίδια στη δυνατή έδρα της, ώστε να φτάσει κι αυτή τους 9 και να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση στην ισοβαθμία, ο Ηρόδοτος πάει κι αυτός για 2 νίκες σε Ραφήνα και εντός με Ζάκυνθο ώστε να χαμογελάσει αυτός στο τέλος.

Οι πιθανότητες αυτή τη στιγμή δεν είναι ακριβώς με το μέρος μας. Κυρίως γιατί αναμένουμε να μην παιχτούν όλα στα ίσια μέχρι τέλους, κάτι που συνηθίζεται στα μέρη μας. Το πρόγραμμα ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των αντιπάλων. Δεν μπορούμε όμως να ασχοληθούμε με αυτό. Δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε αν την Κυριακή στις 8, δε φεύγουμε χαμογελαστοί από το γήπεδο της Ζακύνθου.

Η λογική λέει ότι την ίδια στιγμή θα φεύγει νικητής και ο Ηρόδοτος από τη Ραφήνα, κάνοντας το έργο μας πολύ δύσκολο, αλλά όπως είπαμε, έτσι έχει η κατάσταση: την κοιτάμε στα μάτια και προχωράμε.

Καθαρά αγωνιστικά οι Κρητικοί δεν περνάνε καθόλου εύκολα από τη Ραφήνα. Πολύ ισοπαλία έχει το παιχνίδι, αν παιχτεί κανονικά. Αλλά θα παιχτεί;

Τα αφήνουμε αυτά. Σε λίγες μέρες θα μας έχουν λυθεί όλες οι απορίες.

Χθες ο Πανιώνιος, μπήκε σαν φετινός Πανιώνιος πάλι. Πίεση, αλληλοκαλύψεις, τρεξίματα, γρήγορο ποδόσφαιρο, μας έδειξε όλα όσα αγαπήσαμε τη φετινή χρονιά. Με την ίδια ακριβώς ενδεκάδα, όπως και στην Κρήτη, φάνηκε από την  αρχή ότι η ομάδα πατάει καλά και θα τα καταφέρει. Ο Γροντής ο σκόρερ του σημαντικού γκολ, ο οποίος κατά τη γνώμη μου δεν ήταν και στην καλύτερη του μέρα χθες παρά το γκολ. Υστέρησε πολύ στην τελική πάσα, που τόσο μας έλειψε προκειμένου να κυνηγήσουμε και άλλα γκολ.

Ο Στουρνάρας ήταν σταθερός, εμπνέει περισσότερη σιγουριά απ' ότι στην αρχή του πρωταθλήματος, μπράβο στον κόουτς που τον πίστεψε και τον καθιέρωσε βασικό. Ο Λάμψιας επανήλθε στις καλές εμφανίσεις όπως και ο Ξυγκόρος, ενώ πολύ καλύτερο σε σχέση με το ματς της Αλικαρνασσού ήταν και το κεντρικό δίδυμο.

Ο Μπρέγκου ήταν στα στάνταρ του, ενώ θετική εντύπωση μου έκανε και ο Μίχος που μπήκε στον ίδιο χώρο προς το τέλος, δυνατό κορμί, κάτι που μας λείπει από τη βασική ενδεκάδα.

Ο Πίσπας ήταν ίσως ο καλύτερος παίχτης στην αρχή του παιχνιδιού, αλλά έπεσε στη συνέχεια, κάτι πολύ λογικό βέβαια. Πιο υποτονικοί από τα συνηθισμένα οι δύο ακραίοι, μεγάλη βοήθεια όμως από το Λιούμη, έδειξε και χθες τι είδους παιχνίδια του ταιριάζουν.

Ο Μακρίδης που μπήκε αλλαγή μου φάνηκε λίγο φλύαρος, ήθελα να δω το κάτι παραπάνω που μας έδειξε στα πρώτα του παιχνίδια.

Στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου θα μπορούσαμε το κάτι παραπάνω, να πετύχουμε 1-2 γκολ ακόμα. Δυστυχώς το άγχος μας κέρδισε. Ελπίζουμε να μην το πληρώσουμε.

9 βαθμοί λοιπόν, 2 νίκες ακόμα, κάνουμε αυτό που πρέπει και περιμένουμε. Το παιχνίδι στη Ζάκυνθο θα είναι πολύ δύσκολο, όπως γράφω και πιο πάνω, οι νησιώτες με 3 νίκες έχουν πολλές πιθανότητες, οπότε είναι λογικό να το θέλουν όσο κι εμείς. Ας τους αφήσουμε να μας δείξουν τι έχουν, να είμαστε προσεκτικοί και συγκεντρωμένοι. Να τους πάρουμε τα μέτρα και τις ευκαιρίες θα τις βρούμε.

Ότι κι αν γίνει την Κυριακή, την ερχόμενη Τετάρτη στο καγκελάκι μας, για ένα μεγάλο χειροκρότημα στα παιδιά και στον Δημήτρη Κοροπούλη που μας θύμισαν ξανά πόσο όμορφο είναι να είσαι Πανιώνιος.