Κλίμα

Εφεύρεση

Το UNICEF Trophy έγινε για πρώτη φορά. Ίσως και τελευταία. Με όσα έχουμε δει τόσα χρόνια στον ελληνικό αθλητισμό δεν αποκλείεται του χρόνου κάποια τζιμάνια της ομοσπονδίας να σκεφτούν κάτι άλλο, κάποιον καινούριο σούπερ ουάου τρόπο διεξαγωγής του Κυπέλλου, άρα να είμαστε οι μόνοι που θα έχουμε κατακτήσει το συγκεκριμένο τρόπαιο και θα πουλάμε και τρέλα, βάλτε τις ευρωλίγκες στον πάτο σας, μόνο Πανιώνιος. Μέχρι να αρχίσει η αναμέτρηση με τον Ηρακλή το είχα πάρει λίγο αψήφιστα το συγκεκριμένο Final 4. Θεωρούσα ότι πάμε να παίξουμε λίγο από υποχρέωση, λίγο έτσι γιατί αφού φτάσαμε που φτάσαμε ως εδώ, ας πάμε και ότι γίνει. Δεν είχα συνειδητοποιήσει το πόσο πολύ έχουμε ανάγκη σαν κόσμος να βρεθούμε ξανά έστω για ένα ΣΚ του Φλεβάρη στη φυσική μας θέση. Να έχουμε απέναντι μας αυτούς που έχουμε μια ζωή και όχι συμπαθείς ή λιγότερο συμπαθείς συνοικίες της Αττικής και πόλεις και χωριά της επαρχίας. Πραγματικά, ακόμα και αν δεν υπήρχε το UNICEF Trophy θα έπρεπε να το εφεύρουμε. 

Παιδιά

Να το εφεύρουμε κυρίως για τα παιδιά. Οι παλιοί, οι σκληρόπετσοι, οι "όπου πας μαζί σου έρχομαι", το χάρηκαν, το πανηγύρισαν, το είχαν και αυτοί ανάγκη. Αλλά έχουν ζήσει πολλά και μεγαλύτερα. Τα παιδιά όμως; Αυτές οι κυανέρυθρες ψυχές που μεγαλώνουν αυτή την εποχή αγαπώντας έναν Πανιώνιο πολύ διαφορετικό από αυτόν που αγαπήσαμε εμείς κάποτε. Έναν Πανιώνιο που αγωνίζεται στα χαμηλά και μάλιστα, μέχρι πρότινος, δυσκολεύοταν να τα καταφέρει και σε αυτά. Το έβλεπες στα πρόσωπα τους πόσο το χάρηκαν. Στις πλάτες των γονιών τους, με μάτια να γυαλίζουν, με χαμόγελα που έκαναν εμάς τους μεγαλύτερους να κομπιάζουμε. Το έβλεπες στα παιδιά των ακαδημιών στο ΟΑΚΑ. Ήταν η δική τους στιγμή, η δική τους γιορτή. Το δικό τους ξέσπασμα. Η δική τους νίκη. Μια νίκη που τους την έφερε εκτός όλων των άλλων, ένα άλλο παιδί, λίγο ψηλό και μεγαλόσωμο, ο μπέμπης μας, ο Φάνης.

Δηλώσεις

Οι δηλώσεις του Φάνη στην ΕΡΤ μετά το τέλος του τελικόυ είναι όλα τα λεφτά. Δηλαδή πραγματικά πιο Πανιώνιος δε γίνεται. Έχεις κερδίσει, έχεις χαρές, αλλά τώρα θα γαμηθείτε ρε πουτάνες. Κράξιμο σε διαιτητές, ΕΟΚ, επικές απαντήσεις για τις ελπίδες στο Final 8 και τα εκατομμύρια των άλλων, ένα βλέμμα όλο υποσχέσεις: καλά λέγε ότι θες εσύ δημοσιογραφάκο, εμείς γυρνάμε και θα σας γαμήσουμε! Γιατί όντως γυρνάμε και όντως θα τους γαμήσουμε. Και πάθος, μεγάλο πάθος. Ο Φάνης το πιστεύει, το ζει, για αυτό είναι εδώ. Κάνει την προσωπική του υπέρβαση αφιερώνοντας τόσο χρόνο σε κάτι μακριά από το σπίτι του και είναι αποφασισμένος να το πάει μέχρι τέλους. 

Αγωνιστικά

Στο αγωνιστικό κομμάτι δεν έχουμε να σχολιάσουμε πολλά. Μπάσκετ είναι, ο καλύτερος κερδίζει σχεδόν πάντα. Boring. Η ομάδα δεν παίζεται, ακόμα και στις κακές τις μέρες, απλά θα κερδίζει με δέκα πόντους ξέρω γω. Μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση το πως κινείται ο Ταυρόπουλος, πως μιλάει, πως κοουτσάρει. Πραγματικός δάσκαλος, αλλά αυστηρός δάσκαλος. Δεν τον κάνουν ότι θέλουν τα παιδιά. Μετά την προχθεσινή επιτυχία άρχισαν ξανά οι ψίθυροι, όχι μόνο στο κυανέρυθρο χωριό, αλλά γενικά στο χώρο του μπάσκετ για το ενδεχόμενο wild card. Δεν είμαι φαν, ποτέ δεν ήμουν. Από την άλλη αν ήταν δική μου η τσέπη που θα άδειαζε για μια χρονιά στην Α2, ίσως να γινόμουν φαν. Όπως και να έχει, νομίζω αυτά τα προβλήματα θα μας τα λύσει η ΕΟΚ, στους διοικούντες της οποίας δεν πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα συμπαθείς.

Χαρτογιακάδες

Οι καραγκιόζηδες της ομοσπονδίας οι οποίοι έκαναν πάλι τα δικά τους. Στον κόσμο του Πανιωνίου απαγορεύτηκε να δει από κοντά την ομάδα του, ότι και να πεις είναι λίγο. Οι δήθεν, τα καθωσπρέπει λαμόγια έτσι οραματίζονται το μπάσκετ της νέας εποχής. Άδεια γήπεδα, ώστε να γίνονται τα στοιχηματικά αίσχη όπως πρέπει ή στη χειρότερη με μικρά παιδιά στις κερκίδες για να ξεπλύνουν τις ντροπές που γίνονται στο παρκέ.

Κλίμα

-"Ρε φίλε αφού είστε πίσω στις δημοσκοπήσεις!" έλεγε ένας τύπος σε έναν άλλο σε ένα παρείστικο τραπέζι πριν από κάτι εκλογές.

-"Ναι, αλλά έχουμε το κλίμα", απαντούσε ψύχραιμος ο άλλος.

Δε θυμάμαι ποιος κέρδισε στις εκλογές, πάντως το "έχουμε το κλίμα" μου έμεινε. Έτσι κι εμείς στον Πανιώνιο, το έχουμε το κλίμα αυτή την εποχή. Έχει πάρει μπρος το πράγμα, μας πάει και λίγο, όλα καλά. Στο ματς με την Επίδαυρο την Κυριακή, κερδίσαμε 3-1, καθόλου εύκολα, καθόλου άνετα, όντως ουσιαστικά κακοί για το μεγαλύτερο διάστημα. Όμως η ομάδα είχε την πίστη ότι δε θα στραβώσει και δε στράβωσε το πράγμα. Το πρωτάθλημα συνεχίζεται στα μέσα της βδομάδας. Πάμε στον Πύργο σε ένα παιχνίδι που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν μια ωραία εκδρομή για πολύ κόσμο, όπως στο Άργος. Όπως και να έχει, με ή χωρίς κόσμο, η ομάδα πρέπει να συνεχίσει τα θετικά αποτελέσματα. Δεν έχω αυταπάτες ότι θα πάμε μόνο με τρίποντα μέχρι τέλους. Δεν είναι τέτοιο το πρωτάθλημα που παίζουμε. Έχει καλές ομάδες, έχει περισσότερες των δύο συνδιεκδικήτριες της ανόδου, θα έχει μεγάλη μάχη για την παραμονή, μετρατρέποντας παιχνίδια στο δεύτερο γύρο σε καρμανιόλες. Έχουμε καλή ομάδα, μένεει να δούμε και τους κύριους αντιπάλους μας για να καταλάβουμε που βρισκόμαστε. Νίκη στον Πύργο για αρχή για ήρεμες γιορτές.

Στραβή

Πάντως όταν και όποτε έρθει η στραβή στο ποδόσφαιρο, ή ακόμα και στο μπάσκετ, είναι σίγουρο ότι αρκετοί περιμένουν με το δάχτυλο στη σκανδάλη στο πληκτρολόγιο για να μας ζαλίσουν πάλι τα αρχίδια. Εδώ γράφουν τώρα με τριάρες και τεσσάρες, στις στραβές θα κολώσουν; 

Κόσμος

Αν υπάρχει ένα ζήτημα που θέλει συζήτηση, όχι γκρίνια φυσικά, δε λύνεται τίποτα με γκρίνια, είναι το θέμα της προσέλευσης του κόσμου, αλλά αυτό είναι πολύ βαθύτερο ζήτημα, με πολλά παρακλάδια. Από τη μία θέλει πολύ χρόνο για να φτιάξεις νέους οπαδούς στις παρούσες συνθήκες. Από την άλλη σε ότι αφορά αυτούς που έχουν απομακρυνθεί, νομίζω χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Αρχικά αυτοί που έχουν κόψει πριν τον υποβιβασμό, κάποιοι αρκετά πριν, αηδιασμένοι από τις καταστάσεις και τα νταραβέρια των διοικήσεων. Για αυτούς υπάρχουν όλες οι προυποθέσεις της επιστροφής, ειδικά με το "σπρώξιμο" από το μπάσκετ. Για τους υπόλοιπους που απομακρύνθηκαν επειδή η ομάδα παίζει Γ' Εθνική είναι διαφορετικό το θέμα. Προσωπικά δεν το κατάλαβα ποτέ, πως κάποιος δέχεται να βλέπει το θέατρο του παραλόγου, μόνο και μόνο για να λέει ότι είναι στην Α', αλλά αρνείται να ακολουθήσει τον Πανιώνιο στα πιο μάγκικα βήματα του, για να μην του κολλήσει η ρετσινιά της Γ'. 

High speed.

Αν το μπάσκετ στη στεριά πάει τρένο, το πόλο συνεχίζει highspeed και δε βλέπει κανέναν. Μετά τις γιορτές υπάρχει ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι απέναντι στο βάζελο εκτός έδρας. Ο βάζελος έχει καλή ομάδα, έχει γίνει σωστή δουλειά εκεί και στοχεύει αργά ή γρήγορα να ανταγωνιστεί το δίδυμο Βουλιαγμένη-γάυρος. Αυτό δηλαδή που έχουμε ήδη κάνει εμείς. Μια νίκη μέσα εκεί, δείχνει τη δυναμικότητα μας και έχει τη σημασία της για τη συνέχεια της χρονιάς. Ίσως και για το ποια ομάδα θα επιλέξει κάποιος επίδοξος μελλοντικός μεταγραφικός στόχος. Εντός είχαμε δυσκολευτεί αλλά κερδίσαμε, είχαμε και κάποια φαλτσοσφυρίγματα νομίζω. Πάμε εκεί για νίκη ουσίας και ψυχολογίας πριν αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για τους προημιτελικούς με τους Ρουμάνους.

Σταθερά

Τα τμήματα βόλεϊ συνεχίζουν σταθερά την πορεία τους. Οι άντρες πέρασαν από Αμαλιάδα, χωρίς να χάσουν σετ ούτε αυτή τη φορά. Είναι πρώτοι, δείχνουν δυνατοί, αλλά η άνοδος περνάει μέσα από play-off οπότε στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό. Ή τον πασαδόρο. Στις γυναίκες ο στόχος που τέθηκε εξ' αρχής ήταν η άνοδος, οπότε πάνω σε αυτή τη βάση μιλάμε. Ως τώρα τα κορίτσια είναι στην 8η θέση, αλλά σε απόσταση μιας νίκης από την 5αδα που οδηγεί στα play-off. Έχουν κάνει το ρεπό τους, αλλά έχουν δύσκολο πρόγραμμα μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου. Έχει πολύ ζουμί η υπόθεση ακόμα, μεγάλο το πρωτάθλημα. Μην ξεχνάμε και το τι έγινε πέρυσι και πόσο διαφορετική εμφανίστηκε η ομάδα όταν έπρεπε, χάρη στις κινήσεις των ανθρώπων της.

Πλατεία

Για τα χθεσινά της πλατείας, να πεις ότι δεν τα περίμενες φίλε αναγνώστη, αφελή θα σε πω. Ακόμα κι αν δεν ασχολείσαι καθόλου με το έργο νύχτα-μαγαζιά-προστασία-μαφία, όλο και κάτι θα έχεις ακούσει. Ιδιαίτερα από τη στιγμή που σχεδόν επίσημη κυβερνητική, αλλά και αστυνομική, γραμμή είναι ότι "ας τους να φαγωθούνε τι μας νοιάζει εμάς, για άλλα ενδιαφέρεται ο κοσμάκης", τότε έρχεται η στιγμή που ο κοσμάκης πίνει ποτό και καταλήγει με σφαίρα αδέσποτη στο νοσοκομείο. Food pass και πιστολίδια, 3D γυαλιά μας έβαλε ο μπαγάσας ο primeminister και μας έχει πάει tour Λατινική Αμερική. 

Δε βαριέσαι, ας σκοτώνεται και κανένας, συμβαίνουν αυτά παντού, στην τελική οι μπράβοι και οι πιστολάδες τέτοια κάνουν, δεν θα τους κυνηγήσουμε κιόλας, ας ασχοληθούμε με τους οπαδούς του Πανιωνίου και του Ηρακλή που ήθελαν να δουν έναν αγώνα μπάσκετ καλύτερα.

Γαμώ τα σπίτια σας.

Δήμος

Μιας και πήγε η κουβέντα στην πλατεία, όπως θα έχετε δει στη Νέα Σμύρνη άρχισαν να εκδηλώνονται οι υποψήφιοι δήμαρχοι. Δεν είμαι της άποψης, έλα μωρέ όλοι ίδιοι είναι. Τόσο σαν πολίτης όσο και σαν Πανιώνιος πιστεύω ότι υπάρχει διαφορετικη αντιμετώπιση από τον έναν στον άλλο. Στις εκλογές που έρχονται, η δημοτική αρχή που θα προκύψει έχει να κρίνει πολλά για το μέλλον του Πανιωνίου. Με σημαντικότερο το θέμα "Αρτάκης". Δε βρίσκω λόγο να τους αφήσουμε να μας παπατζώσουν ακόμα μια φορά. Έχουμε τις άμυνες μας, έχουμε τον κόσμο μας, ας πιέσουμε καταστάσεις. Όμορφα και ωραία.

Μουντιάλ

Το τήρησα το boycott, όχι μόνο από ηθική υποχρέωση στον εαυτό μου, αλλά γιατί γενικότερα δεν είχα όρεξη. Μόνο Πανιώνιος. Φυσικά μετά από ατέλειωτες παιδικές, εφηβικές και ενήλικες θερινές σφαλιάρες όλα τα χρόνια, την πρώτη φορά που δεν βλέπω μουντιάλ το κατακτά η ομάδα που υποστήριζα ανέκαθεν, γιατί νόμος του μέρφι και τα σχετικά. Με βάζει σε σκέψεις για το αν πρέπει να συνεχίσω να παρακολουθώ Πανιώνιο.