Απλά μπήκε

Η ισοπαλία στο Κρανίδι δε λέει τίποτα. Δε χάθηκε τίποτα εκεί. Γενικά είναι άτοπο να χαθεί οποιοσδήποτε στόχος σε οποιοδήποτε πρωτάθλημα από την πρώτη αγωνιστική.

Ομοίως η χθεσινή νίκη στο Άργος δε λέει τίποτα. Είναι ένα από τα πολλά τρίποντα που πρέπει να κερδίσει η ομάδα για να πετύχει το στόχο της. Η διαφορά με το Κρανίδι ήταν ότι απλά η μπάλα μπήκε. Αυτό. Ήταν τέτοια η πίεση πάνω στους παίχτες μας και τόσο μεγάλο το άγχος το δικό μας όλο αυτό τον καιρό για αυτό το αποτέλεσμα που το γκολ του Πίσπα πανηγυρίστηκε αυθόρμητα από όλους σαν γκολ σε τελικό Κυπέλλου, αλλά εντάξει με Πανιώνιους έχεις να κάνεις, όλα μέσα είναι, όλα πιθανά.

Τα συναισθήματα που μας έχει δώσει αυτή η ομάδα τα τελευταία τρία χρόνια, για μένα δύσκολα θα τα ξανασυναντήσουμε όταν με το καλό επανέλθουμε εκεί που πρέπει. Οι πιο pure στιγμές, το πιο αληθινό ποδόσφαιρο. Είσαι καλύτερος, πιο παθιασμένος, πιο εύστοχος, πιο τυχερός; Κερδίζεις. Όχι; Χάνεις. Τόσο απλά. Ιδρώτας που ανταμείβεται, κακές μέρες που πληρώνονται και προχωράμε. Ούτε σκιές, ούτε βρωμιές, ούτε στησίματα. Ακόμα και στα παιχνίδια κόντρα σε Ηλιούπολη και Ρουφ που είχαμε να κάνουμε με άλλου είδους καταστάσεις, ακόμα κι αυτές ήταν διαφορετικές από αίσχη που έχουμε ζήσει στο παρελθόν.

Τέλος πάντων, μεγάλη κουβέντα. Στα δικά μας και πάλι, στα χθεσινά, η ομάδα μπήκε λίγο νωθρά, όχι ότι απειλήθηκε, αλλά φάνηκε να θέλει λίγο το χρόνο της. Μετά έπαιξε ωραία, δημιουργικά, έκανε φάσεις, έκλεισε τον αντίπαλο στο δικό του μισό, δεν έβαλε γκολ, γιατί γενικά φαίνεται για την ώρα ότι υπάρχει μια δυσκολία στο συγκεκριμένο θέμα. Θα χρειαστεί βοήθεια στο σκοράρισμα από όλους, προσωπικά δε στέκομαι τόσο στο ποιος παίζει φορ και αν είναι δεινός σκόρερ. Γκολ θα χρειαστούμε από τα άκρα, γκολ θα χρειαστούμε από τα στημένα, γκολ θα χρειαστούμε από τους Γροντή-Στούπη-Μπρέγκου με σουτ έξω από την περιοχή. Γκολ θα χρειαστούμε από τον πάγκο. Έτσι γίνεται πρωταθλητισμός, δε γίνεται να τα περιμένεις όλα από έναν Πίσπα ή όποιον παίζει μπροστά κάθε φορά.

Αντίθετα με τη δυσκολία στο σκοράρισμα, υπάρχει πλέον η πεποίθηση ότι πολύ δύσκολα η ομάδα θα δέχεται γκολ. Με το ζόρι δέχεται φάσεις. Κάτι τέτοιο είναι χαρακτηριστικό του Κούστα και τα προηγούμενα χρόνια και είναι απαραίτητο για την επίτευξη του στόχου. Όσο έχουμε δει φαίνεται και ο Αντωνόπουλος αξιοπρεπής τερματοφύλακας, τουλάχιστον στις αντιδράσεις του, στον τρόπο που κινείται και επικοινωνεί με τους άλλους, δίνει μια παραπάνω σιγουριά από τα προηγούμενα χρόνια.

Το 0-0 στο ημίχρονο έφερε τις πρώτες γκρίνιες, οι οποίες πνίγηκαν όμως από τις παροτρύνσεις των πολλών. Πάμε ρε Πανιωνάρα, γερά ρε Πανιωνάρα. Στο δεύτερο ημίχρονο το γκολ ήρθε στην κατάλληλη στιγμή. Λίγο ακόμα να περνούσε ο χρόνος, να 80αριζε το ρολόι και θα είχαμε τα του Κρανιδίου, μπορεί και χειρότερα. Σίγουρα, δυστυχώς. Δεν έχουμε υπομονή, είναι ξεκάθαρο πλέον, βιαζόμαστε σαν κόσμος να ανέβουμε αλλά συνεχώς ξεχνάμε ότι παίζουμε κανονικό πρωτάθλημα και όχι τουρνουά, ούτε παρτίδα τάβλι.

Ευτυχώς η επιμονή του Διονέλη, αν δεν κάνω λάθος, η όμορφη σέντρα του Γροντή, η καλή τοποθέτηση του Καλύβα και το σουτ του Πίσπα, μας λύτρωσαν. Έδωσαν την αφορμή για έκρηξη συναισθημάτων. Τα πόδια λύθηκαν, η ομάδα πήρε τον απόλυτο έλεγχο, πέτυχε άλλα δύο γκολ και χαλάρωσε. Τεράστια η συνεισφορά στη χθεσινή νίκη των αλλαγών του Κούστα. Ο Γεωργούσης έπαιξε άριστα με εξαίρεση 1-2 τελειώματα που δεν ήταν και εύκολα, ο Μούντριχας αν και δεν κατάλαβα ακριβώς σε ποια θέση μπήκε, έδωσε τον καλύτερο του εαυτό, ενώ και ο Ζούλιας που μπήκε μετά το γκολ βοήθησε στην ηρεμία στα μετόπισθεν.

Ο -αρκετός- κόσμος το χάρηκε, φώναξε, τραγούδησε, χόρεψε, γύρισε χαρούμενος σπίτι του. Όμως ο δρόμος είναι μακρύς ακόμα. Την προσεχή Κυριακή έρχεται ένα από τα παιχνίδια που αν το κερδίσεις δεν έγινε και κάτι, αν στραβώσει, ειδικά αυτό πριν το ματς στη Ρόδο, χάνονται πολλά. Συγκεντρωμένα, παθιασμένα, ώριμα, μπαίνουμε ομάδα και κόσμος, το παίρνουμε και προχωράμε.

Περίπατος του μπάσκετ ανδρών στα Χανιά, ίσως ο πιο δύσκολος αγώνας ως τώρα για το πρωτάθλημα έρχεται το Σάββατο. Εμείς στη θέση μας, όπως πρέπει, να απολαύσουμε την ομαδάρα μας. Ομαδάρα και στο βόλει ανδρών με την πέμπτη συνεχόμενη νίκη να μας κρατάει στην κορυφή. Νίκη και για τα κορίτσια το Σάββατο, κι αυτές στο κυνήγι της κορυφής. Εκτός έδρας δοκιμασίες το ερχόμενο Σάββατο και για τις δύο ομάδες μας, ελπίζουμε σε συνέχεια στα νικηφόρα αποτελέσματα.

Ήττα για τα κορίτσια του μπάσκετ, το έρχομενο σαββατοκύριακο έχουν ρεπό και ετοιμάζονται για δύο παιχνίδια τελικούς.

Όμως για να μην ξεχνιόμαστε, αυτή η εβδομάδα ανήκει στο τμήμα που κρατάει ψηλά τη σημαία εντός και εκτός συνόρων. Οι άνδρες του πόλο ρίχνονται την Τετάρτη στην ευρωπαϊκή μάχη, απέναντι στην Παρτιζάν στο Βελιγράδι. Στην αρχή της φετινής χρονιάς, όπως και στο τέλος της περσινής, το τμήμα αυτό μας κράτησε όρθιους και ψυχικά ανεβασμένους. Μεθαύριο τα δίνει όλα για ένα μεγάλο αποτέλεσμα και το προβάδισμα για την πρόκριση στους 8 της δεύτερης τη τάξει διοργάνωσης της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. Σε δύο εβδομάδες η Νέα Σμύρνη θα βράζει και όλοι μαζί θα πετύχουμε την μεγάλη πρόκριση.

Αήττητο ποδόσφαιρο, αήττητο μπάσκετ, αήττητο βόλει, ευρωπαίο πόλο... Ωραία όλα αυτά, αλλά παρωδικά. Πάνε και έρχονται, αλλάζουν. Μας κάνουν χαρούμενους φυσικά αλλά μπροστά στη δουλειά που γίνεται στο Σύλλογο, σε επίπεδο ακαδημιών, οργάνωσης, λειτουργίας, οικονομικής βιωσιμότητας, εγκαταστάσεων, είναι πολύ λίγα. Η δουλειά που γίνεται αφορά όλο το μέλλον του Συλλόγου, που κάθε μέρα που περνάει φαντάζει και πιο ασφαλές και πιο λαμπρό. Κι όλα αυτά από μια χούφτα ανθρώπους κυριολεκτικά. Σκεφτείτε όλοι εμείς να βοηθούσαμε όπως και όποτε μπορούμε, ενεργά και ανιδιοτελώς. 

Δεν έχει ταβάνι η προσπάθεια που γίνεται, δεν έχει τέλος. Έχει μόνο άπειρες δυνατότητες, ορίζοντες που δεν έχουμε καν φανταστεί ακόμα και μας περιμένουν να τους ανοίξουμε και να τους ζήσουμε.