Τραμπολίνο


Έχετε παρατηρήσει ποτέ ένα μικρό παιδί την ώρα που παίζει σε ένα τραμπολίνο; Όταν αρχίσει να αντιλαμβάνεται πως δουλεύει αυτό το πράγμα, το χαμόγελο δε φεύγει από τα χείλη του. Πατάει δυνατά, σταθερά, εκτοξεύεται και σε κάθε άλμα στοχεύει όλο και πιο ψηλά. Να φτάσει τον ουρανό αν γίνεται. Όταν φτάσει στο ψηλότερο σημείο, κλείνει τα μάτια και αφήνεται να πέσει στη σιγουριά του τραμπολίνο, νομίζοντας ότι το ένα δευτερόλεπτο που κρατάει η πτώση, είναι ένα πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, στο οποίο επικρατεί η χαλάρωση και η ικανοποίηση. Πριν το επόμενο άλμα.

Στον Πανιώνιο φέτος το τραμπολίνο ενώ το έχουμε μπροστά μας, όλο απομακρύνεται. Έχουμε μια ομάδα που πείθει ότι σε κάθε άλμα, σε κάθε αγωνιστική της νέας ποδοσφαιρικής χρονιάς, θα φτάνει όλο και πιο ψηλά σε απόδοση, θα προχωρά νικηφόρα με το χαμόγελο στα χείλη όπως το παιδί στο τραμπολίνο, μέχρι την επίτευξη του τελικού στόχου. Αλλά όταν ξεκίνησε να προετοιμάζεται αυτή η ομάδα , δεν υπολογίζαμε ότι θα έχουμε να κάνουμε με τα γνωστά γραφειοκρατικά τερτίπια ενός ελληνικού ποδοσφαίρου, το οποίο είναι έρμαιο λαμόγιων.

Ένα ποδόσφαιρο που "επικροτεί" την ανοργανωσιά και το "ότι να'ναι" και τιμωρεί την οργάνωση, την προετοιμασία, τη σωστή δουλειά. Αυτή που έγινε φέτος το καλοκαίρι δηλαδή από τους ανθρώπους της ομάδας, από το Νίκο Κούστα, από τους ποδοσφαιριστές. Όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα μες το καλοκαίρι λειτούργησε άψογα, οργανωμένα, συγκεντρωμένα και τώρα αντί να ανέβει πάνω στο τραμπολίνο και να ξεκινήσει το παιχνίδι, κάθεται στάσιμο περιμένοντας τις εξελίξεις.

Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι, η μη έναρξη του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος μας κάνει γενικότερα κακό. Όπως έχουμε ξαναπεί καλώς ή κακώς το ποδόσφαιρο σέρνει όλο το οικοδόμημα του Συλλόγου προς τα εμπρός. Τουλάχιστον τα περισσότερα χρόνια.

Ενός Συλλόγου που ο μήνας που τελειώνει σε τρεις μέρες του αφήνει μια αισιόδοξη πνοή, αλλά και πολλές ανησυχίες για το μέλλον. Αισιοδοξία για τα αγωνιστικά τμήματα που μπαίνουν στη μάχη όλα (εκτός του χάντμπολ) με στόχο τον πρωταθλητισμό, αισιοδοξία για τα τμήματα υποδομών που γέμισαν και φέτος με παιδιά, αισιοδοξία που προκύπτει μετά την φοβερή εκδήλωση της 14ης του Σεπτεμβρίου, όπου όλοι θυμηθήκαμε ακόμα μια φορά ότι ποτέ δεν πρέπει να απογοητευόμαστε και να τα βάζουμε κάτω, καθώς αυτός ο Σύλλογος έχει περάσει πραγματικά μαύρες μέρες, κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά.

Ανησυχίες φυσικά υπάρχουν με κυριότερη το να κυλήσουν όλα ομαλά σε μια χρονιά που όλα μοιάζουν ρευστά, αβέβαια, προβληματικά. Η κοινωνία πιέζεται ανυπόφορα, η οικονομική κατάσταση χειροτερεύει και είναι δύσκολο έως απίθανο ένας Σύλλογος σαν το δικό μας, τόσο συνδεδεμένος και αλληεξαρτώμενος με την κοινωνία γύρω του να μείνει ανεπηρέαστος. 

Όσο λοιπόν δε μαθαίνουμε καν ποιους αντιπάλους θα έχουμε στη φετινή μας προσπάθεια και περιμένουμε καρτερικά την έναρξη του πρωταθλήματος, έχουμε από αυτή την Παρασκευή την έναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων του τμήματος που κράτησε ψηλά τη σημαία πέρυσι, του τμήματος πόλο ανδρών, το οποίο ρίχνεται στις αγωνιστικές υποχρεώσεις, σε επίπεδο Champions League.

Στη Γαλλία διεξάγεται ο πρώτος όμιλος, τέσσερα παιχνίδια σε τρεις μέρες για τον Πανιώνιο, πριν επιστρέψει λογικά με το εισιτήριο της πρόκρισης στη Νέα Σμύρνη, περιμένοντας τον επόμενο γύρο, ο οποίος αν δεν κάνω λάθος φιλοξενείται στο κολυμβητήριο μας.

Το άλλο Σάββατο οι ομάδες του πόλο μπαίνουν στο χορό και στις εγχώριες διοργανώσεις. Οι άνδρες θα κληθούν να παίξουν κόντρα στο μόνιμο πρωταθλητή Ολυμπιακό εντός έδρας, ενώ οι γυναίκες ξεκινούν τη δική τους προσπάθεια από τη Λάρισα. Ένα βήμα παραπάνω ο στόχος και για τα δυο τμήματα τη φετινή χρονιά, κάτι που μεταφράζεται σε πρόκριση στον τελικό πρωταθλήματος ή Κυπέλλου ή και τα δύο για τους άνδρες και σε μια θέση στην τετράδα για τις γυναίκες. Βέβαια ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος, όχι απλά μεγάλος. Το μόνο σίγουρο είναι οι δύο ομάδες θα μας χαρίσουν πολλές έντονες στιγμές και αξίζει να είμαστε εκεί να τις ζήσουμε.

Το άλλο Σάββατο επίσης, στις 17:00 στο γνώριμο και γειτονικό "Σ.Μπεφόν", ο πανίσχυρος μπασκετικός Πανιώνιος αρχίζει το δικό του δρόμο επιστροφής. Πήραμε μια γεύση στο Κύπελλο κόντρα στον ΟΦΗ, είδαμε τι παίχτες έχουμε, καταλάβαμε πως αν δέσει καλά αυτή η  ομάδα είναι αχτύπητη για την κατηγορία, με 1-2 προσθήκες πιθανώς να είναι αχτύπητη και για την Α2 του χρόνου.

Δεν υπάρχει λόγος αυτή η ομάδα να φοβηθεί κανέναν. Ούτε όμως να υποτιμήσει. Σοβαρότητα, αυτοσυγκέντρωση και όλα θα πάνε καλά.

Μιας και ανέφερα το παιχνίδι με τον ΟΦΗ και επειδή είδα κάποια πράγματα περίεργα να γράφονται, θα 'θελα να πω ότι καλό είναι σε όποια κατηγορία κι αν αγωνίζεται ο Πανιώνιος να μη χάνουμε το μέτρο και να μην ξεχνάμε τι είναι ο Πανιώνιος. Γιατί το να δηλώνουν κάποιοι ενθουσιασμένοι επειδή πήγαν 100 άνθρωποι να δουν τον μπασκετικό Πανιώνιο με ξεπερνά. Μη μικραίνουμε μόνοι μας τον εαυτό μας. Αποτυχία ήταν η προσέλευση του κόσμου, τελεία και παύλα. Ναι είχε κωλόκαιρο, ναι ήταν κύπελλο, ναι ήταν καθημερινή. Όλα αυτά οκ. Όχι όμως ότι ήταν "καυτό" το "Α.Βαρίκας" ή "εντυπωσιακός" ο κόσμος. Άλλο το "ευλογάω τα γένια μου", άλλα το στρουθοκαμηλίζω.

Μακάρι αυτή η εικόνα να αλλάξει στο πρωτάθλημα.

Να πούμε ότι τα τμήματα βόλεϊ θα μπουν σε αγωνιστικές υποχρεώσεις τέλος Οκτώβρη στις 22 οι γυναίκες και στις 29 οι άνδρες. Στόχος η άνοδος και για τους δύο.

Τέλος, επειδή κατά καιρούς δέχομαι μηνύματα με ερωτήσεις από φίλους και τους ευχαριστώ για αυτό, μάζεψα όσα περισσότερα ερωτήματα μπορούσα και τα έθεσα σε άνθρωπο του Συλλόγου. Περιληπτικά οι απαντήσεις που ζητήσατε είναι ότι τα διαρκείας στο ποδόσφαιρο λογικά θα φτάσουν περίπου τα 1000, στο μπάσκετ δε γνωρίζω αλλά δεν είμαι και αισιόδοξος, το "Α. Κορωναίος" θα γίνει κάποια στιγμή αλλά με τους γνωστούς ρυθμούς, το "Αρτάκης" δεν ξέρει κανένας. Live μεταδόσεις θα έχουμε από το telesport για το μπάσκετ, από το κανάλι του τμήματος και από αυτό της ομοσπονδίας για το πόλο, κάποια παιχνίδια και από την ΕΡΤ, κάτι θα υπάρχει και για το ποδόσφαιρο, δε γνωρίζουμε ακόμα τι. Επίσης στο ερώτημα 2-3 φίλων από το εξωτερικό αν στέλνεται από τον Σύλλογο το περσινό πακέτο όλων των διαρκείας-καρτών στήριξης η απάντηση είναι ναι αλλά κατόπιν συννενόησης, όποτε καλό θα είναι να επικοινωνήσετε με τα γραφεία του Συλλόγου για τα περαιτέρω.

Για το θέμα επενδυτή-χρηματοδότη-παράγοντα για το ποδόσφαιρο δεν έχω ιδέα, δε μιλάει κανείς, αλλά καθίστε να παίξουμε μπάλα πρώτα για αρχή και ύστερα το βλέπουμε κι αυτό. 

Για το θέμα εκλογών στο Σύλλογο, δικαίωμα ψήφου και άλλες τέτοιες λεπτομέρειες, νομίζω ότι οι εκλογές κανονικά αργούν ακόμα, αλλά αυτό δε σημαίνει κάτι απαραίτητα, για το δικαίωμα ψήφου πρέπει να είσαι οικονομικά εντάξει (40 ευρώ το χρόνο για όσα χρόνια είσαι μέλος) και να έχεις εγγραφεί τουλάχιστον ένα χρόνο πριν.
΄
Αυτά για την ώρα, υπομονή μέχρι να έρθει η ώρα να ανεβούμε στο τραμπολίνο...



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Ο απαραίτητος* αστερίσκος και η χαμένη στόφα

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα

Βαριά βαλίτσα