Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Φτου ξελευθερία!

Γράφει ο  Ανδρέας Σωτηρακόπουλος... 

Ο Πανιώνιος είναι το αδιατάρακτο νήμα που ενώνει την καρδιά και το μυαλό με την παιδική ηλικία κάποιων τυχερών σαν και μένα που το καταλαβαίνουν. Είναι η πρώτη και η ΜΟΝΗ οριστική και αμετάκλητη κοινωνική ένταξη . 

Ο Πανιώνιος είναι μία επιλογή από την άλλη όσων αντιστέκονται στα πλήθη των οπαδών, που κερδίζουν διατεταγμένα και εναλλάξ το μπαξισάκι του ο καθένας. Σε αυτούς τους ανθρώπους δεν τους  έτυχε δυστυχώς να  γνωρίσουν τον Πανιώνιο βιωματικά. Αυτοί νομίζω είναι πιο Πανιώνιοι από μένα.

Ο Πανιώνιος ΔΕΝ είναι μόνο η ομάδα της προσφυγιάς. Είναι κάτι πέρα και πάνω από αυτό. Είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ομάδα που εκφράζει τον Ιωνικό Πολιτισμό. Αγαπώ τα ξαδέρφια μας τους Απολλωνιστές, όπως και τη Νίκη Βόλου, νομίζω όμως ότι ο Πανιώνιος αντανακλά κάτι περισσότερο από τη χαμένη πατρίδα. Είναι η αέναη κίνηση της μειοψηφίας που αντιστέκεται στην ενεργούμενη μάζα.

Ονειρεύομαι λοιπόν τον Πανιώνιο σαν ομάδα των Αθηνών με έδρα το Καλλιμάρμαρο και συνδεδεμένο με τους Πανιώνιους που ξέρω και δεν ξέρω στην Ελλάδα. Ξέρω τον Πανιώνιο Μεγαλόπολης, Άργους, Καισαριανής, Λέρου, Σαντορίνης, Καλαμάτας, Κερατσινίου, σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι. Σίγουρα επίσης , το έχω δει πολλάκις με τα μάτια μου υπάρχουν οπαδοί του Πανιώνιου παντού, άνθρωποι ευγενείς με την ψυχολογία μόνος εναντίον όλων ή και μαζί με όλους αν δεν με πειράξετε.

Οι αθλητικές εταιρείες στις οποίες συνεχώς και κατ’ εξακολούθηση αποτυγχάνουμε, χρειάζονται για να επανέλθουν τη φλόγα των Πανθήρων και ένα στρατιωτικό σκέλος που είναι το μέγα ζητούμενο. Πάντα ήμαστε υβρίδια νταβατζήδων και διανοούμενων και πάντα μας διοικούσαν τα ενδιάμεσα λαμόγια. (Μού έρχονται στο μυαλό ονόματα όλων των προαναφερθεισών κατηγοριών και σε σας νομίζω). Ονειρεύομαι λοιπόν μία ΠΑΕ, ΚΑΕ και τα λοιπά με διευθύνοντα σύμβουλο ένα μωρό κυανέρυθρο, για λογαριασμό του οποίου θα υπογράφει ο Μωραϊτέλης και ο Φάνης. Ονειρεύομαι τον Πανιώνιο ως σφηνόπουτσα στη λογική κερδίζουν άλλοι για πάρτη μου κι εγώ ακολουθώ. Να στήνουμε παιχνίδια θα ήθελα (αν είναι απαραίτητο), αλλά στο 4-4 και όχι στο πολλά με λίγα, έτσι ώστε να κονομάμε κι εμείς.

Ονειρεύομαι τον Πανιώνιο της Κοινωνίας που θα διώχνει από μόνος του τα μπάζα τους Δωριείς με ένα "φτου ξελευθερία".

ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ , ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΚΡΑΦΙΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ΑΥΤΗΣ