BOBAN


Άνθρωπος που δεν έχει φύγει ποτέ από το μυαλό μας, δεν πεθαίνει ποτέ.

Φεύγει από αυτό τον κόσμο, αλλά ζει κανονικά αναμεσά μας.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες γενιές και να έρθουν.

Η ανατριχίλα εκείνης της στιγμής, συναντά την ανατριχίλα του "ΒΟΒΑΝ, ΒΟΒΑΝ, ΟΕ ΟΕ ΟΕ, ΟΕ ΟΕ ΟΕ" , κάθε φορά, σε κάθε γήπεδο, σε κάθε κλειστό.

Και έτσι, με ανατριχίλα συνεχίζουμε να πορευόμαστε και να σε θυμόμαστε.

ΒΟΒΑΝ JANKOVIC

Παρών! 


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Ο απαραίτητος* αστερίσκος και η χαμένη στόφα

Εικόνα
Γράφει η "Κυανέρυθρη λύσσα και συνείδηση"....  ...Ή αλλιώς "τραβάω λοιπόν σ' όλα μία κόκκινη γραμμή" για όσους έχουν μουσικά γούστα παρεμφερή με του Αχιλλέα Μπέου, του Γιάννη Μανιάτη και μερικών ακόμα εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας. Μέσα σε όλη αυτή την κατρακύλα των τελευταίων ετών (που κατά βάθος όλοι λίγο πολύ την περιμέναμε) πάει να παγιωθεί μία κατάσταση, ένα μεγάλο πρόβλημα, με όλους αυτούς που ξεχνούν να βάζουν σε όσα σκέφτονται, λένε ή γράφουν τον ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ αστερίσκο. Δεν ζούμε "κανονικές" μέρες, πρέπει να εξαφανιστεί και να χτυπηθεί αυτός ο "άνεμος κανονικότητας" που πάει να απλωθεί πάνω από το "χωριό" μας. Το ότι είμαστε "χωριό" αυτή τη στιγμή δεν σημαίνει ότι αυτό πλέον θα είναι το στάτους μας από δω και πέρα. Πρέπει να το πιστέψουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι ότι η κατάσταση που ζούμε σήμερα είναι προσωρινή και συγκυριακή.   Κάποιοι έχουν πιστέψει και μοιάζουν σίγουροι, όχι μόνο πως θα μείνουμε στη Γ' Εθν...
Διαβάστε περισσότερα

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ: Κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα

Εικόνα
Γράφει ο Σακίλ από τη Ζυρίχη... Πρόλογος: Οι παρακάτω σκέψεις θα προσπαθήσουν να απαντήσουν (ή και όχι) στο ερώτημα: «Πως φαντάζεσαι τον Πανιώνιο του μέλλοντος και τι προτείνεις για αυτόν» Κεφάλαιο 1: Disintegration Αντιστροφή ερωτήματος: «πως δεν θέλεις ούτε να φανταστείς τον Πανιώνιο του μέλλοντος;». Υποψήφιες απαντήσεις: «στις μικρότερες κατηγορίες», «στην αγωνιστική αφάνεια», «στον οικονομικό μαρασμό».   Όλα τα παραπάνω σωστά, τον Πανιώνιο όμως τον ερωτεύεσαι. Έτσι όταν οι ταχυπαλμίες της Κυριακής και η ανυπομονησία της βδομάδας αρχίσουν να σβήνουν ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Η λέξη που δεν θέλεις να παραδεχτείς είναι η συνήθεια. Βρίσκεσαι στο γήπεδο από συνήθεια. Παρακολουθείς τα νέα από συνήθεια. Και είσαι ακόμα στην Α’. Δεν υπάρχουν όμως πια οι προεκτάσεις, δεν υπάρχει η κάψα, δεν υπάρχει η  μαγεία. Υπάρχει παρακμή, υπάρχει αποσύνθεση.   Κεφάλαιο 2: Μανιφέστο Ο πιο όμορφος σύλλογος του πλανήτη ιδρύθηκε στη Σμύρνη. Όπως και η πόλη που τον γέννησε, βρέθη...
Διαβάστε περισσότερα

Βαριά βαλίτσα

Εικόνα
  Χρόνος Με την έννοια του χρόνου έχουν ασχοληθεί χιλιάδες φιλόσοφοι και επιστήμονες, οπότε εγώ που δεν είμαι τίποτα από τα δύο, δεν έχω κάτι να προσθέσω. Το "πως περνάει ο καιρός χωρίς να καταλαβαίνουμε τίποτα" όμως είναι κλασσική ατάκα πολλών, και δική μου. Ο Πανιώνιος οδεύει στην τέταρτη προσπάθεια του για άνοδο στη Β' Εθνική και σε μένα, αλλά και σε όσους ζουν από κοντά αυτή την ιστορία, όλο αυτό φαίνεται να έχει διαρκέσει μια αιωνιότητα. Συναισθήματα έντονα, πρωτοφανή για μένα στην σχέση μου με τον Πανιώνιο που διαδέχονται το ένα το άλλο, πότε έτσι πότε αλλιώς. Από το ξέσπασμα σε ένα γκολ, στη συνειδητοποίηση λίγα δευτερόλεπτα μετά ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξεσπάς έτσι όταν απέναντι σου έχεις τον αντίπαλο που έχεις. Από την ελπίδα όταν βλέπεις την ομάδα να ρολάρει, μέχρι την απογοήτευση και την αίσθηση ανημποριάς όταν βλέπεις την αποτυχία να έρχεται. Όπως ήρθε και φέτος. Σκιές Αυτό που ζήσαμε και φέτος, κυρίως φέτος, δεν ήταν απλά ένα θέατρο σκιών. Ήταν το μεγ...
Διαβάστε περισσότερα