Λίγα λόγια

Δεν είναι μέρα για μεγάλα κείμενα, για πολλά λόγια. Έτσι κι αλλιώς δε βρίσκω λόγια να περιγράψω όσα ζήσαμε γενικά φέτος και ειδικά χθες. Ελάχιστοι νομίζω περίμεναν ότι το ταξίδι που ξεκίνησε το καλοκαίρι θα έκρυβε τόσες συγκινήσεις.

Πέσαμε για ύπνο το βράδυ και τα χείλη ακόμα ψιθύριζαν "Μπράβο μάγκες". Απίστευτοι μάγκες όλοι τους. Όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα, μας έκαναν πραγματικά ξανά περήφανους Πανιώνιους.

Ξανά και ξανά λοιπόν σήμερα, τα βίντεο των πανηγυρισμών, τις εικόνες των παιδιών μας να φωνάζουν συνθήματα, τους λίγους και καλούς που μπόρεσαν να ζήσουν από κοντά τη χθεσινή ανατροπή να χτυπιούνται στην εξέδρα. 

Ξανά και ξανά την αποθέωση στο ΓΙΓΑΝΤΑ Κοροπούλη.

Να ρουφήξουμε κάθε σταγόνα από τις χθεσινές στιγμές. Τις έχουμε ανάγκη. Θα μας ακολουθούν, όσα χρόνια υπάρξουμε.

Πίστη και συγκέντρωση για τα μπαράζ. Τίποτα δεν τελείωσε, τίποτα δε θα μας χαριστεί.

Συνεχίζουμε να μη σας βλέπουμε καν. 

Καθάρματα.