Ελπίδες

Οι ειδήσεις γύρω από το θέμα λιγοστές. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μαθαίναμε και ένα "θα". ΘΑ το προχωρήσει η περιφέρεια, ΘΑ υπογράψει ο εργολάβος, ΘΑ ξεκινήσει το έργο. Έχουν αρχίσει να τραγουδάνε συνθήματα τα παιδιά που γεννήθηκαν όταν γκρεμίστηκε το κλειστό, αλλά η όλη διαδικασία ανέγερσης του καινούριου βρίσκεται ακόμα στα ΘΑ.

Φυσικά δεν περίμενα κάτι άλλο, ούτε εγώ ούτε κανείς σώφρων άνθρωπος. Ξέραμε σε τι ρυθμούς θα τρέξει η όλη ιστορία, ξέραμε τα προβλήματα που θα βγουν στην πορεία. Όταν για δυο λακκούβες μπροστά στο σπίτι σου, πρέπει να πάρεις 8 υπογραφές και 125 τηλέφωνα για να στις κλείσουν, όσο να' ναι ολόκληρο κλειστό (και μάλιστα πολυδύναμο, ταχυδυναμικό, βιολογικό, βιοκλιματικό κάπως έτσι το λένε, θα σας γελάσω) , θα θέλει μια Ολυμπιάδα μέχρι να γίνει. Τουλάχιστον.

Ο δήμαρχος Νέας Σμύρνης ανακοίνωσε χθες ότι την Πέμπτη θα υπογραφεί η σύμβαση, ώστε να ξεκινήσει άμεσα το έργο. Βέβαια με λίγο ψάξιμο παραπάνω μαθαίνουμε ότι το "άμεσα" είναι λίγο σχετικό. Ο εργολάβος λέει, η εταιρεία "Άκτωρ" δηλαδή, δεν το έχει στα έργα υψηλής προτεραιότητας. Κι αυτό γιατί, να το πούμε απλά "τους βάζει μέσα".

Εντάξει όχι ακριβώς έτσι. Μέσα δεν θα μπει κανένας, αλλά δεν είναι ένα από τα έργα που θα τους αποφέρουν μεγάλα κέρδη. Τέλοσπαντων, δε χρειάζεται να ασχοληθούμε περαιτέρω με τα οικονομικά και επενδυτικά πλάνα των μεγαλοεργολάβων. Το δικό μας θέμα είναι το πότε θα είναι έτοιμο το κλειστό. Και δεν είναι μόνο δικό μας θέμα. Εμείς μπορεί να έχουμε τον Πανιώνιο στο μυαλό, αλλά το κλειστό είναι πηγή καθαρού αθλητικού αέρα, μέσα στη σαπίλα που ζούμε, για εκατοντάδες αθλητές, μικρά παιδιά που περιμένουν να μπουν σε αυτό και να αθληθούν.

Αισιόδοξος δεν ήμουν ποτέ. Κρατάω και πάντα θα κρατάω μικρό καλάθι. Εμπόδια θα βρεθούν και άλλα στην πορεία, ζούμε σε ένα κράτος μόνιμα χρεοκοπημένο με αναστολή, ακόμα και να ξεκινήσει το έργο και γρήγορα, πολύ δύσκολα θα πάει σφαίρα, ώστε να τελειώσει εντός χρονοδιαγράμματος (εάν και εφόσον υπάρχει κάποιο).

Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά, με όσες καθυστερήσεις κι αν προκύψουν, να τελειώσει κάποια στιγμή και να παραδοθεί στην κοινωνία και τον Πανιώνιο. Η προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για αναδιοργάνωση του Συλλόγου, για οικονομικό νοικοκύρεμα, για ανάπτυξη με σωστά πρότυπα των ακαδημιών, ίσως αρχίσει να δείχνει τα πρώτα της αποτελέσματα την εποχή που θα παραδίδεται το κλειστό. Είτε αυτό είναι σε 2 είτε σε 4 χρόνια, όλοι ελπίζουμε ο Σύλλογος να αποπνέει υγεία και να έχει αναπτύξει τέτοια δυναμική που το νέο κλειστό θα αποτελέσει την ώθηση (ή τουλάχιστον μία από αυτές) που θα μας πάει σε μια νέα, καλύτερη εποχή, με τον Πανιώνιο πρωταγωνιστή, με εκατοντάδες παιδιά να εγγράφονται κάθε χρόνο στις τάξεις του, με τα αγωνιστικά τμήματα να στοχεύουν ψηλά στις μεγάλες κατηγορίες, αποτελούμενα από γηγενείς αθλητές.

Ίσως όλα γίνουν καλύτερα μες τα επόμενα χρόνια. Μας το χρωστάει η μοίρα, το χρωστάμε εμείς στον εαυτό μας και στους προγόνους μας. Να κάνουμε τον Πανιώνιο ξανά καμάρι. Καμάρι της προσφυγιάς, της Νέας Σμύρνης, του ερασιτεχνικού και επαγγελματικού αθλητισμού. 

Οι ελπίδες μας είναι εδώ, είναι ζωντανές, τις κρατάμε στα χέρια μας. Σε όλα τα επίπεδα.